Bruce Springsteen & the Seeger Sessions Band - Ahoy’ R’dam 13-10-2006

ssb1
Foto’s: Van Diemen / Bergsma

Vrijdag de dertiende oktober in de namiddag. Een hartelijke begroeting van mijn voetbal-maat Giel in de nabijheid van Ahoy. We komen al snel tot de conclusie dat we er beiden verschrikkelijk veel zin in hebben.
Ik heb, vanwege drukke werkzaamheden, totaal geen tijd gehad om de laatste perikelen rond Bruce te volgen. Gelukkig brengt Giel me op de hoogte. Wellicht horen we vanavond de klassiekers Fire en The River. Uiteraard in een ander jasje omdat het hier om een concert gaat in de Pete Seeger Sessions reeks.

Nadat we gezeteld zijn op het terras van Champs Elyssee komen al snel Herman, zijn vrouw en Peter er aan. Daar zitten we dan, Stonesvrienden en forumleden wachtend op een concert van The Boss. Al snel gaat het gesprek over de concerten van de Stones in Beacon en de vraagtekens rondom de ticketverkoop. Met name Peter deelt mee dat hij niet meer te houden is. We naaien elkaar alleen nog maar meer op. Als het zou kunnen zouden we vanavond (na het concert van Bruce) al naar New York gevlogen zijn om daar voor de deur te gaan liggen.

We gaan binnen een hapje eten en Herman wordt ontmaskerd. In Rotterdam,op voetbalgebied de stad van Giel en mij, die van Herman is op voetbalgebied Utrecht, schijnt Herman (die wel in Rotterdam werkt) door het leven te gaan als Piet. Iemand weet zeker dat Herman Piet is. Wij doen er een schepje bovenop en delen “Piet” mee dat hij zich nu ineens niet voor moet doen als een Herman. De verwarring is groot, de sfeer zit er direct goed in.

We praten over koetjes en kalfjes, maar voornamelijk over The Stones, ons fanatisme, hoe idioot we eigenlijk wel niet zijn etc etc etc. Gelukkig voor ons straalt de vrouw van Herman in ieder geval uit dat zij er mee heeft leren leven en er niet eens (meer) “gek” van wordt. Een hele geruststelling. Was dat niet zo geweest, dan had het vermoedelijk niet eens zo veel uitgemaakt. Volgens mij is het gewoon een ziekte en valt er weinig aan te doen. Een wel prettige ziekte overigens. Beacon blijft overigens het gesprek van de avond, af en toe gaat het over The Boss.

Op weg naar Ahoy hebben we contact met nog een forumlid, Onno. Ook hij en zijn vrouw zijn bijna bij Ahoy. Vreemd eigenlijk denk ik. Drie jongens die ik tijdens de recente zomertour van onze Stones o.a. trof (medereizigers) in Barcelona, Milaan, Keulen en London zijn nu ook weer hier.
In de zaal, we staan net buiten het Fosvak treffen we Maarten aan. Maarten is ook een Stonesfan die hier en daar tijdens buitenlandse concerten wordt aangetroffen.

ssb2

Er staan een hoop mensen in de zaal waarvan ik het vermoeden heb dat ze naar Bruce komen, maar niet het flauwste idee hebben dat het hier om een totaal ander concert gaat dan Bruce bijvoorbeeld met de E-Street band geeft.
Tegen half negen start Bruce met het pakkende John Henry. Hij komt rustig op gang. Wij zijn ook rustig, we staan immers in de nabijheid van een persoon die namens “Rotterdam Records” (ja ja… ik hoorde het weer… ROTTERDAM! ) aan het werken is.

Wat op viel is dat Bruce in tegenstelling tot zijn concert in de Heineken Music Hall in mei van dit jaar weinig tussen de nummers zegt. Geen politieke statements, geen uitleg over de nummers. Slechts 2 keer heeft hij een kort intro. Het gaat daarbij dan om een ode aan New Orleans en om zijn vrouw die bij de kids is (en daarmee zelf de geruchten over huwelijks problemen ontzenuwd).

Bruce vraagt: “is alles kits?” en deelt mee dat het goed is om in Rotterdam te zijn. Hij lijkt even op Mick.

De band had er overduidelijk zin in, er werden on stage vele grappen uitgehaald, maar immer bleef men proffessioneel en gaf alles wat men in zich had.
Een van de indrukwekkenste momenten (althans voor mij) was misschien wel ‘My City of Ruins’. Ik was gehuld in het T-shirt dat de ploeg van Engine 74 (brandweer NY) speciaal had laten maken voor hun, tijdens de aanslagen op 11 september 2001 omgekomen, (Stones-fan) collega Daniel Rubens Correra. Een shirt van de brandweer van NY met een Stonestong in het logo. ‘My City of Ruins’ gaat over NY en de aanslagen op 11 september 2001. Het was een indrukwekkend moment tijdens het concert. Mijn gedachten gingen terug naar september 2005, toen ik in NY was voor de Stonesconcerten en daar zowel Ground Zero als de kazerne van Engine 74 heb bezocht. In gedachten droeg ik het nummer op aan Daniel, wiens initialen op de mouw van mijn t-shirt staan. Bruce zou mijn geste zeker goedgekeurd hebben.

Meer bijzonderheden: de blazers-sectie opende a capella het nummer ‘Open all night’. Er zat weer een leuke tuba-solo in van Art Baron, eindigend door Bruce die een voor een tulpen uit een bos in de Tuba gooide. Tevens weer een indrukwekkend gezongen partij van Sam Barfeld tijdens ‘When the saints go marching in’, waarbij Lisa Lowell de vrouwelijke zangpartij voor haar rekening nam. Bruce zelf bespeelde de snaren weer als vanouds. Tijdens het slotnummer brak hij een snaar, maar niemand die daar om maalde. Bruce, staand op een podiumbox bespeelde Ahoy dat inmiddels in het tweede gedeelte van de set werkelijk helemaal los was gekomen.
Giel en ik waren op een gegeven moment naar achteren in de zaal verhuisd en beiden genoten we van de sfeer en het enthousiasme van het publiek. Iedereen stond te swingen. Ahoy uit zijn dak. Twee uur en een kwartier non stop ! Petje af.

Met betrekking tot het geluid in het eerste deel van het concert hadden Giel en ik beiden het idee dat het in de HMH qua stemgeluid wat warmer, voller was. Maar toen we eenmaal achter in de zaal stonden klonk het beter. Het was in ieder geval een voortreffelijk concert met een heerlijke sfeer.

Na afloop nog even wat staan babbelen bij de PA, ik kreeg een setlist, maar die werd vlak voordat hij mijn handen bereikte weg gegritst door iemand anders. Na nog even kennis gemaakt te hebben met een van de prominente leden van het nederlandse Bruce forum togen we naar buiten.
We stonden nog even te kijken bij de artiesten ingang en spraken kort met de/een Michael Cohl van deze Springsteen-tour. De man was oprecht blij met de vele felicitaties die hij kreeg over het geweldige concert. Bruce vertrok al zwaaiend en even daarna de band.

Tevreden toog ik huiswaarts. [Paul]

ssb

Set List (2 hours 20 min)
01) John Henry
02) Oh Mary Don’t You Weep
03) Old Dan Tucker
04) Eyes on the Prize
05) Jessie James
06) Adam Raised a Cain
07) The River
08) Erie Canal
09) My Oklahoma Home
10) Devils and Dust
11) Mrs McGrath
12) How Can a Poor Man Stand Such Times
13) Jacob’s Ladder
14) Long Time Coming (for Patti)
15) Open All Night
16) Pay Me My Money Down
17) Factory
18) My City Of Ruins
19) You Can Look But You Better Not Touch
20) When the Saints Come Marching In
21) This Little Light Of Mine
22) American Land

Seeger Sessions Band: Sam Bardfeld (viool), Art Baron (tuba), Frank Bruno (gitaar), Jeremy Chatzky (staande bas), Larry Eagle (drums), Clark Gayton (trombone), Charles Giordano (accordion, keyboards), Greg Liszt (banjo), Eddie Manion (sax), Curt Ramm (trompet), Marty Rifkin (pedal steel gitaar) en Soozie Tyrell (viool). Curtis King, Lisa Lowell, Cindy Mizell en Mark Thompson verzorgden de achtergrondvocalen.

LINKS
Springsteen website
Review Be True: Tussenuitsmijter in Rotterdam
Review in OOR
Springsteen torrents
TLU Springsteen Forum
BS Messageboard
SS Band movies at YouTube
Cover artwork hnc/13102006 SSB Ahoy bootleg double front
Cover artwork hnc/13102006 SSB Ahoy bootleg back

Reageren is niet mogelijk.