E-reader [zkv 01]

Twitter facebook YouTube E-mail

whnea-banner

E-reader [zkv 01] uit: We hebben nóg een afspraak ©2020

Trots liet ik dochterlief mijn vederlichte e-reader zien.

‘Kan-ie alleen in zwart-wit?’ vroeg ze.
- ‘Ja, de meeste boeken worden toch ook in zwart-wit gedrukt,’ zei ik. Teleurgesteld gaf ze het compacte apparaatje met het zes inch HD-schermpje aan mij terug.

Zij, die ook graag boeken leest, is namelijk opgegroeid met een dynamische kleuren smartphone; als het om handzame hebbedingetjes gaat. Ze leest met gemak in de avondschemer zónder leesbril een pocketboek uit. Dat nam niet weg dat ik superblij was met mijn elektronische aanwinst.

Geleidelijk aan verandert de kleur van het licht naar een zachtere tint op basis van een vooringestelde ‘bedtijd’. Zo val je heerlijk rustig in slaap met de e-reader in de hand.

Deze wervende tekst in de advertentiebeschrijving had mij overtuigd van aanschaf. Tot dan toe las ik m’n e-boeken via de iPad. Veelal liggend op de bank. Hoe zo’n massief tablet in je linkerhand te klemmen en onderwijl met je rechtervinger te tikken en te swipen had ik mijzelf door de jaren heen probleemloos aangewend. Maar ‘rustig in slaap vallen’ deed ik eigenlijk nooit met die kostbare iPad in mijn handen. Die – naarmate de vermoeidheid toenam – steeds als wake-up call op m’n voorhoofd belandde.

Vroeger, met een tijdschrift of boek, lukte dat veel beter. De papieren pagina’s wekte geen (pijnlijke) schrikreacties op. Hooguit hapte je vanonder je leesvoer eens extra naar adem.

Dus dat viel toen nog te overzien op weg naar dromenland. Kortom: de e-reader leek me een helende werking te hebben op lichaam en geest. Gecombineerd met het vooruitzicht maar liefst honderden (zo niet dúizenden!) boeken binnen handbereik te hebben.

Daarbij, enkele dagen eerder had ik vrouwlief nog schamper tegen dochterlief horen zeggen: ‘als-ie d’r later niet meer is gooi ik ál z’n boeken weg!’ Ze dacht kennelijk dat ik het, verdiept in m’n leesboek, niet hoorde. Niet dat haar uitspraak aanleiding was voor de aanschaf van mijn nieuwste snufje, maar het had de besluitvorming daarover wél versneld. Ze had gelijk. Je kan nooit te veel lezen – wél te veel boeken in huis halen. Waardoor alle kasten steeds voller staan. Zo’n e-reader bood dus uitkomst. Misschien had ik er wel eerder aan moeten beginnen?

De week erop was het Boekenweek. Op het plaatselijke Boekengala kocht ik een papieren boek dat ik liet signeren door de aanwezige auteur. De macht van de gewoonte bleek ineens toch weer groter dan de noviteit.

whnea
>> koop het boek hier

Reageren is niet mogelijk.