Keith Richards - Crosseyed Heart [album review]

Twitter facebook YouTube E-mail

Keith Richards - Crosseyed Heart [Mercury] - Review: Giel van der Hoeven - Releasedatum 18 september 2015.

Het goede nieuws: na 23 jaar is Keith Richards terug met een soloalbum. De in juli uitgebrachte single ‘Trouble’ beloofde als voorbode veel goeds. Minder goed nieuws: de plaat ‘Crosseyed Heart’ voldoet helaas niet helemaal aan de hooggespannen verwachtingen. Zeven uit vijftien is onvoldoende voor een natural born rocker als Stones-legende Keith Richards is. Best moeilijk om te constateren voor iemand in wiens ogen (oren) Keef Riffhard weinig verkeerds kan doen. Maar deze verzameling van rock-, blues-, reggae-, en countrysongs en (teveel) ballads is té onsamenhangend om opwindend te blijven. Immers, ‘thrilling is his middle name’. Samen met drummer Steve Jordan schreef en produceerde Richards het merendeel van ‘Crosseyed Heart’. En de eveneens voormalige X-Pensive Wino, gitarist Waddy Wachtel en de Rolling Stones backup singer Bernard Fowler hadden ook een flink aandeel in het project.

Want zo moeten we het dan maar zien, als een side-project en zeker geen uitgekiend conceptalbum met een diepere boodschap of thematiek. Of wat Keith er eerder zelf over zei: “There’s nothing like walking into a studio and having absolutely no idea what you’re going to come out with on the other end. If you’re looking for ‘Trouble,’ you’ve come to the right place.” Verder zijn er op ‘Crosseyed Heart’ bijdragen te horen van een selectie bevriende en bedreven muzikanten. Waarvan Bobby Keys, Sarah Dash, Aaron & Ivan Neville logische namen zijn. Maar waar je pak-um-beet Ronnie Wood, Buddy Guy, Jack White, Brittany Howard (Alabama Shakes) of een zompige smoelschuiver zou verwachten, krijgen we netjes in het gelid: Larry Campbell, Dewey Lindon “Spooner” Oldham en Norah Jones. Zoals gezegd, prima muzikanten maar zou de zogenaamde chemie met genoemde (gewenste) gasten niet nóg hechter zijn geweest? Wie zal het zeggen, het is zoals het is en daarop moet ‘Crosseyed Heart’ dan ook beoordeeld worden.

Vooropgesteld, Richards heeft ongetwijfeld weer met ziel en zaligheid – of om in zijn metier te blijven: head, heart and balls – aan ‘Crosseyed Heart’ gewerkt. Hij zong alle tracks zelf in en speelt elektrische- en akoestische gitaar, basgitaar en piano. De openingstrack, het country bluesje ‘Cross Eyed Lover’ is eigenlijk niet meer dan een teaser in de traditionele Delta blues stijl. Het loopt naadloos over in de rocker ‘Heartstopper’. Met ingetogen zang en ritme, riffs en licks zoals we dat van de Riffmaster kennen. Twee dikke voldoendes. Ook ‘Amnesia’ mag er ondanks gebrek aan een echte melodie wezen, zang, gitaarwerk en de sax klanken van Bobby Keys maken veel goed. ‘Robbed Blind’ is een echte KR-signature ballade. We horen een mooie bijdrage van multi-instrumentalist Larry Campbell op pedal-steel. En Keith speelt sfeervol op de akoestische gitaar en piano. De single ‘Trouble’ is een up-tempo rocker in de beste Stones traditie. Zou zo mee kunnen in een Rolling Stones live-show. To zover genieten dus!

‘Love Overdue’ van de Jamaicaanse reggae-legende Gregory Isaac met o.a. Ivan Neville op het orgel is goed bedoeld. Maar in mijn optiek een niemendalletje na een sterk begin. Broer Aaron Neville doet mee op de doorsnee rockballad ‘Nothing on Me’, en Sarah Dash levert een minimale bijdrage op de clean ballad ‘Suspicious’ dat een vuig randje mist (zoals de meeste ballads op deze plaat). Dan volgt een van de hoogtepuntjes, de boogie woogie blues ‘Blues In The Morning’. Met heerlijk stuwend gitaarwerk en een sax-solo door Bobby Keys duidelijk een eerbetoon aan Chuck Berry, Keith’s onuitstaanbare voorbeeld. En aan de in 2014 overleden Bobby Keys natuurlijk. ‘Something for Nothing’ is zo’n lekkere mid-tempo rocksong zoals we die ook van het solo debuut ‘Talk is Cheap’ (1988) kennen. Met pakkende achtergrondzang door Sarah Dash en Bernard Fowler. Dat wordt vast de tweede single van dit album.

Het akoestische jazzachtige ‘Illusion’ is een duet met Norah Jones met wie Richards al eens eerder ‘Love Hurts’ opnam. Een donkere ballad over luh-duh-vuh-duh dat enigszins misstaat op deze plaat. Ook de bedoeling van de smooth ballad ‘Just a Gift’ ontgaat me. Natuurlijk, het is werk zoals we dat kennen van Keith’s velen akoestische solo-sessies en bootlegs, maar hier klinkt het glad geproduceerd, met strijkers notabene. En ook Lead Belly’s ‘Goodnight Irene’ kwam al in diverse ruwe versies tot ons vanuit Keith’s heiligdom. Dan krijgen we als toetje het verschijnsel ‘bonus tracks’; opvullers in dit geval. ‘Substantial Damage’, een ritmische jamsessie, niet meer en niet minder. En tot slot het niet onaardige ‘Lover’s Plea’, een soulvolle akoestische ballad met Muscle Shoals muzikant “Spooner” Oldham op de toetsen. Een lovenswaardige afsluiter.

Al met al is ‘Crosseyed Heart’ een redelijk geslaagde derde solo-cd van Keith Richards. Maar er ontbreekt iets over de gehele linie, en het is te makkelijk om te zeggen dat dit Mick Jagger zou zijn, want die deed op Talk is Cheap (1988) en Main Offender (1992) ook niet mee. Hoogste tijd dat Keith met liveoptredens komt bewijzen óók solo nog stevig op beide benen te staan. Iets dat zeker niet onwaarschijnlijk is: “Usually if I put a record out, I do some road work. So, it’s possible".

Keith Richards - Crosseyed Heart
Tracklisting Speelduur: 58:10:

01 Cross Eyed Lover [01:53]
02 Heartstopper [03:06]
03 Amnesia [03:38]
04 Robbed Blind [04:01]
05 Trouble [04:18]
06 Love Overdue [03:29]
07 Nothing On Me [03:46]
08 Suspicious [03:46]
09 Blues In The Morning [04:30]
10 Something for Nothing [03:26]
11 Illusion [03:49]
12 Just a Gift [04:05]
13 Goodnight Irene [05:37]
14 Substantial Damage (Bonus track) [04:21]
15 Lover’s Plea (Bonus track) [04:27]

Reageren is niet mogelijk.