Ian Siegal Band - De Boerderij Zoetermeer - 13-12-2008

Ian Siegal Band - De Boerderij Zoetermeer - 13-12-2008
Support act The Rythm Chiefs

IS131208

Op zijn linkerarm heeft Ian Siegal een gigantische afbeelding van McKinley Morganfield, aka Muddy Waters laten tatoeëren. Samen met Chester Burnett (the Howling Wolf) zijn dit twee van zijn grootste inspiratoren. Dit werd al duidelijk op zijn vijf tot nu toe uitgebrachte officiële albums maar dit wordt echt bevestigd als je Siegal live meemaakt met zijn excellente begeleidingsband met Andy Graham (bas) en Nik Bjerre (drums, percussie). Siegal weet waar hij het over heeft. Hij zingt en speelt niet alleen de blues, nee hij ís de blues! Nadat Ian in 1971 in het diepen Zuiden van Engeland werd geboren werd hij in zijn jeugd al snel bevangen door het blues-virus dat onder invloed van zijn “Blues God” Muddy Waters aanzwelde tot een levenslange passie voor de blues. Op 16-jarige leeftijd begon hij als roadie voor de band van zijn neef die al snel ontdekte dat het mannetje vocaal meer in zijn mars had. Tot zijn twintigste jaar leerde hij zichzelf gitaar spelen en toen hij van de Kunstacademie werd afgetrapt ging hij zonder succes zwerven door Berlijn om vervolgens in Nottingham een band op te richten waarmee hij de cd “Picture Postcards” opnam. Hiermee werd zijn traditionele singer-songwriter talent erkend door de locale pers en het publiek. Londen was het volgende station waar de Ian Siegal Band de belangrijkste exponent van de moderne Blues community werd. Dankzij succesvolle live optredens (o.a. als opening voor ex-Rolling Stone Bill Wyman’s Rhythm Kings en gigs met Muddy Waters’ zoon Big Bill Morganfield), en door goed ontvangen cd’s: Standing In The Morning (2004), Meat & Potatoes (2005), A Bigger Plate of Meat & Potatoes (2006), Swagger (2007) en The Dust (2008) en waardering van oudgediende collega’s (o.a. Jeff Beck, Hubert Sumlin en Buddy Guy) blijft Siegal’s ster maar rijzen met optredens op festivals in Edinburgh, Lugano, Peer en op het North Sea Jazz Festival (ook op dvd) als hoogtepunten.

Het optreden in Zoetermeer gisterenavond was er ook eentje uit de categorie powerful, hot’n’sleazy. Siegal kwam gewoontegetrouw op met zijn slangenleren laarzen en zijn Harmony Stratotone H44 gitaar uit 1950. Na de aankondiging “We’re in Spain ain’t we?” en de mededeling dat hij de avond ervoor ladderzat was geweest (even heroes fall off the wagon) volgde er een spetterende interpretatie van Waters, Diddley en John Lee Hooker songs. Na ‘Groundhog Blues’ werd het improviseren geblazen. Het trio had het duidelijk naar hun zin en de vonk sloeg over op het enthousiaste publiek. Siegal ging vrolijk door met waar hij de avond ervoor mee geëindigd was: lallen, bourbon drinken en gitaar spelen. Geweldig gitaar spelen, de man ging helemaal los! Subliem slide gitaarspel, swamp-, Delta- en Chicago-blues, alle stijlen is hij machtig. Zinnenprikkelende teksten met Howlin’ Wolf-achtige vocalen in ‘She Got The Devil In Her’, ‘Butter’. Inventief en stijlvol met ‘Mortal Coil Shuffle’, ‘Cold Water’, ‘Rattlesnake’… de Ian Siegal Band hanteert geen setlist en ieder optreden is weer anders. Vandaag waren de thema’s scary en sexy, de Fender Telecaster werd ter hand genomen. Funk, Country, Mariachi, Dylan, Hendrix licks en Stones covers, ‘Satisfaction/Jumping Jack Flash/Sympathy For The Devil’ ze stonden als een huis. Dusty Ciggaar, de gitarist van support-act The Rythm Chiefs, werd het podium opgeroepen en ook de in de zaal aanwezige zanger/mondharmonicaspeler Wesley van Big Blind mocht zijn deuntje meeblazen. De avond eindigde in een blues-jam met alle leden van The Rythm Chiefs, behalve Dusty ook bassist Danny van’t Hoff en drummer Rafael Schwidessen. In de toegift volgde nog prachtige solo uitvoeringen van Keith Richards ‘The Worst’ en met de band meer blues, ballads en beat. We waren getuigen van een ware blues sensatie in de Boerderij. Na een korte signeersessie namen Siegal en kornuiten bezit van de bar om het drinkgelag voort te zetten en het publiek te woord te staan, weer grappen en grollen. Hij was van mening dat dit zijn beste optreden sinds tijden was en vond het jammer dat er geen opnamen van gemaakt waren. Toen wij hem wisten te vertellen dat dit wel zo was kon hij helemaal zijn lol niet op en stak van plezier nog een Black Devil sigaretje op. “He’s got the devil in him!”

SETLIST
Intro: Silver Spurs
01. Ride On Josephine/Hey Bo Diddley (Bo Diddley) (9:58)
02. Down In The Bottom (Willie Dixon) (6:52)
03. Cold Water (6:32)
04. Groundhog Blues (John Lee Hooker) (9:52)
05. Pat Garrett and Billy the Kid (Bob Dylan) (8:52)
06. Butter (John Hammond Jr) (9:43)
7a. Mortal Coil Shuffle
7b. She Got the Devil in Her (Davis/Kimborough)
7c. Gett Off/Sign Of The Times riff (Prince)(26:43)
08. Mr. Pitiful (Otis Redding/Steve Cropper) (3:29)
9a. Satisfaction (Jagger/Richards)
9b. Jumping Jack Flash (Jagger/Richards) (4:22)
10. Can’t Get You Off My Mind (Hank Williams Sr.) (6:04)
11. Rattlesnake incl. Folsom Prison Blues (Johnny Cash) [feat. Dusty] (11:05)
12. Champagne and Reefer (Muddy Waters) [feat. Wesley] (15:04)
13. Sadie [feat. The Rhythm Chiefs & Wesley] (9:20)
14. You Don’t Love Me (7:05)
15. Who Knows (Jimi Hendrix) (3:48)
16. All Night Long [gospel jam] (2:46)
17. The Worst (Jagger/Richards) [Ian solo] (3:32)
18. Take A Walk In The Wilderness (Big George) (7:47)
19. Sympathy For The Devil (Jagger/Richards) (8:45)

LINKS
officiële website van Ian Siegal
officiële Nederlandse website van Ian Siegal
Ian Siegal - Wikipedia
Nugene Records website
MySpace.com - Ian Siegal
Live Concert (Video Stream)
NPS Output - Ian Siegal
interview op KindaMuzik
You Tube archive: I shall not be moved
You Tube archive: Mary don’t you weep
The Rhythm Chiefs

Reageren is niet mogelijk.