Archief voor de maand December 2019

Julius Anton Deelder (24/11/1944 – 19/12/2019)

Geplaatst op 19 December 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Eind jaren zeventig dook hij ineens op in het clubcircuit, daar waar wij kwamen om onze helden The Wild Romance, Phoney & the Hardcore of New Adventures live te kunnen aanschouwen. Een vreemde snoeshaan in de ogen van wijsneuzige pubers zoals wij. Maar, afkomstig uit Rotterdam en dus oké. Zo redeneerde wij toen. Hij redeneerde anders. Vooral hard en snel, in alle opzichten. Rechtvoorzunraap en strakintpak. Eigenlijk verwoordde en wás hij (bijna) alles wat onze idolen in hun bandnaam hadden: wild, romantisch, (niet)nep, nieuw en avontuurlijk.

Ergens in de jaren tachtig stond ik met de bundel Modern passé (De Bezige Bij, 1984) oog in oog met hem. ‘Wat motter in?’ vroeg hij met die bekende natte t die hij de hele avond al in zijn theatershow gebezigd had. ‘Uh, doe maar: voor Ari(e)’ antwoordde ik. Dat leek me wel leuk, want zo heette zijn pasgeboren dochter maar óók mijn vader, voor wie het boekje bestemd was (bedacht ik daar ter plekke). En in de jaren negentig ging hij optreden met onze held Herman Brood en met collega-dichter Bart Chabot. De cirkel was rond. Dachten we. Niets was minder waar, de cirkel werd alsmaar groter. In 1992 verscheen de verhalenbundel Jazz bij De Bezige Bij. Attenoje! Alles kwam ineens samen. Moest ik dan echt eerst 30 jaar geworden zijn om ook deze muziek te kunnen snappen? Blijkbaar.

In april 2015, op zijn zeventigste jaar, bevond hij zich wederom in goed gezelschap op het podium. Weer stond ik oog in oog met hem. Dit keer iets langer en nu mocht ik hem vragen stellen. Want als het ging om het verkondigen van de religie ‘Jazz’, luisterde ik eerbiedig toe. Ook het Deeldeliers liveoptreden die avond werd een heuse jazzparty. Ik eindigde mijn interview en review met de zin: ‘Deelder leeft door! En dat doettie nog lang.’

Op 24 november 2019, gaf Deelder nog een groot feest ter ere van zijn 75ste verjaardag in de Doelen in Rotterdam. Maar vandaag, 19 december 2019, is de Rotterdamse dichter overleden. Hij was uniek, karakteristiek met trouw publiek. Op het Rotterdamse stadhuis hangt de groen-wit-groene stadsvlag halfstok. Bij Deelders favoriete voetbalclub Sparta hangt de clubvlag eveneens in rouwstand. Feyenoord heeft de Kasteelclub sterkte gewenst met het verlies en prijst hem als “een groot Rotterdammer”.

En ik? Ik kon niet anders doen dan in een opwelling een eerbetoon te schrijven aan mijn grootste poëtische inspiratiebron. Jules bedankt.

Weer een artiest dood

Mijn God
En straks
Dan
Gaat de rest
Mick, Keith,
Bruce, Jan
En dan?
Hoe zullen we
Dan
Weer treuren?
Het zal
Eeuwig
Blijven gebeuren
‘t Blijft rot.

[GvdH - verschijnt voorjaar 2020 in een nieuwe ZKV bundel]

Lees ook: De Deeldeliers interview en jazzparty review ft. Jules Deelder & Bas van Lier