Archief voor de maand January 2018

Holland-Amerika lijn [zkv]

Geplaatst op 27 January 2018 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Holland-Amerika lijn

De oude man die onderaan de trap onze toegangskaarten scant zegt tegen Ronald: ‘jij mag voorlopig niet naar huis’.
We kijken deze ticketmaster beide vragend aan.
‘De barkeeper heeft zo’n zelfde overhemd aan’, vervolgt hij wijzend, ‘ze zullen u hier aanzien voor barpersoneel.’
Een opmerking die onzes inziens net zo merkwaardig is als het oor-loze ‘mopje’ (een stukje servies dat het midden hield tussen een mok en een kopje), waaruit we even daarvoor koffie genuttigd hadden in het café-restaurant.
Kantine Walhalla bestaat uit een beneden- en een boven verdieping. Het robuuste pand is de oorspronkelijke kantine van havenarbeiders die in de goederenloodsen aan het Deliplein op Katendrecht werkte. Van de granieten wasbakken tot het jaren vijftig interieur is alles authentiek.
‘Ik hou van die industriële uitstraling,’ zegt Ronald, ‘niets klopt hier en toch is het allemaal oké.’

Boven, in de theaterzaal, speelt de Texaanse singer-songwriter Sam Baker op zijn elektrische gitaar. Multi-instrumentalist Mike Meadows begeleid hem als achtergrondzanger en met de meest vreemde percussie-instrumenten. Vanaf de houten tribune luisteren Ronald en ik ademloos toe. Tussen ingetogen songs door vertelt Sam korte verhaaltjes. Zo zou Mike’s grootvader in mei 1945, aan het eind van de hongerwinter in de Tweede Wereldoorlog met een Amerikaanse B-17 bommenwerper hebben deelgenomen aan een voedseldropping boven Rotterdam. Sam beeld zich in dat er “stroepwaffels and coffee” aan parachuutjes uit de lucht komen dwarrelen, hilarisch vindt hij dat. Herhaaldelijk kijkt hij afwachtend met opengesperde hand naar boven.

In de pauze zet een attente zaalmedewerker twee ‘mopjes’ koffie met stroopwafels klaar op het kleine podium. Wij halen beneden een biertje aan de bar. De bloemenprint op de barkeeper z’n overhemd is niet identiek aan die van Ronald’s shirt.

‘Let the world come in,’ zegt Sam Baker treffend, als aan het einde van de show de zware theatergordijnen - op zijn verzoek - opengaan. Door vele ramen in stalen sponningen vergapen we ons aan het overweldigende uitzicht op de Rotterdamse skyline aan de Rijnhaven. Tussen de bouwwerken door is op de Kop van Zuid de verlichte zwanenhals van de Erasmusbrug te zien. Hoge gebouwen en woontorens torenen hoog uit boven oude pakhuizen en het statige Hotel New York. Het schiereiland ‘De Kaap’ is via de fiets- en wandelbrug ‘de Hoerenloper’ verbonden met de overkant, de Wilhelminapier.

Ronald hoeft na afloop geen glazen te spoelen.
Wij tweeën wandelen langs het Poortwachtershuisje de bruisende wijk in. Waar alles mogelijk lijkt.

[uit: DVVDDV © 2017-2018 GvdH
50 zeer korte verhalen (zkv’s) verschijnt in 2018]

Het duo G-Snaar met ‘Westland Blues’ in de Naald

Geplaatst op 23 January 2018 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Maandag 22-01-2018 mocht ik als vertegenwoordiger van STDK voordragen in de Rabo-zaal van WestlandTheater De Naald. Een spoken words sessie met Ap ‘Snaar’ Heus op de dobro, als het duo G-Snaar.

Verder was er in een theatrale verrassingstour door De Naald meer muziek, zang, dans, beeldende kunst, erfgoed, toneel te zien en horen. Van foyer tot kelder en van kantoor tot podia. Het publiek bestond uit een gezelschap van vertegenwoordigers uit het het Westlandse culturele veld. Waaronder veel (on)bekenden en wethouder van cultuur Marga de Goeij en Burgemeester Agnes van Ardenne. Een té gekke ‘in het geheim’ georganiseerde avond waarop veel enthousiaste reacties kwamen! [foto’s: Nico Baars]

MEER NIET

Iets, ten zuiden van de oprukkende stad
ligt een streek met zware dijken
gestort op veen en klei
- degelijk en plat

Zowel, op de bewoners als het landschap
kun je steeds bouwen en vertrouwen
aanvankelijk stug maar al gauw
een droge grap

Ach, het Westland is een streek, als je
je kop boven het maaiveld uitsteekt
die nog steeds op je romp zit
- maar meer ook niet

Trouwens, iedereen zegt nog: hét Westland
terwijl het nu eigenlijk Westland is
maar zonder een lidwoord
ben je hier niks

Want, je gaat met vrienden naar DE kroeg
en hebt HET daar bar naar je zin
drinkt EEN pilsje of tien
- zo is’t wel genoeg

[uit: ‘Opgepakte Draden’ ©2016]