Archief voor de maand October 2010

Tommy Ebben & The Small Town Villains - Dreamless Slumbers (2010)

Geplaatst op 30 October 2010 door Giel

Debuut Ebben met de frisheid van een heerlijk zacht najaarsbriesje.

ebbencd10

Via het Bluesforum kreeg ik de debuut cd ‘Dreamless Slumbers’ van Tommy Ebben toegestopt. Een Nederlandse jongeman (25) met een zwak voor de folksinger-songwriter en dichter Townes Van Zandt uit Tennessee die in 1997 overleed. En die in de song ‘A Violet Goodbye’ ook door Ebben genoemd (geroemd) wordt. In januari 2009 had Tommy reeds het demo-album ‘Old Masters Painted These Moments’ in eigen beheer uitgebracht. En dit stuk huisvlijt ontving louter lovende kritieken in de serieuze vaderlandse muziekpers. Vergelijkingen met Neil Young, Randy Newman, Nick Drake en voornoemde Van Zandt waren niet van de lucht. “Zowel tekstueel als muzikaal een unieke nieuwkomer", schreef Revolver Magazine. En zijn solo live optredens en die met The Small Town Villains werden als aandoenlijk en swingend bestempeld. Redenen genoeg om er eens goed voor te gaan zitten.

Het eerste dat opvalt is dat Tommy behoorlijk volwassen klinkt. Zijn gruizige, warme stem is daar debet aan, die heeft hij van nature en is dus een gift voor een singer-songwriter met roots repertoire. Zijn songs klinken inderdaad traditioneel naar goed voorbeeld van hen die hem hebben beïnvloed. Ouderwetse luisterliedjes maar gebracht met de frisheid van een heerlijk zacht najaarsbriesje. “De essentie van een goed nummer is tijdloos", zegt Tommy hier zelf over op zijn website. “Ik wil dat mijn liedjes klinken alsof ze uit 1970, 1933 en 2080 tegelijk komen.”

“Ik heb de neiging om dingen te bekijken, ook de dagelijkse gebeurtenissen, in een nogal gedramatiseerde manier. Ik weet ook niet waarom. “Deze tendens kan leiden tot sombere maar heldere ballades, gedrenkt in klassieke strijkers arrangementen, zoals ‘To The River’. Maar het kan net zo gemakkelijk leiden tot blues- en country rockers met een ironische of cynische ondertoon, zoals in ‘Praise of Boredom’ en ‘She Won’t Tell’. U hoort het al, Tommy Ebbers has a way with words too! Een geboren singer-songwriter die zijn talenten op een goede manier exploiteert.

Gedurende het beluisteren van de cd ‘Dreamless Slumbers’ zat ik me steeds af te vragen aan wie die stem me nu toch deed denken. Vele namen van zijn invloeden waren al in de diverse reviews genoemd maar plotseling tijdens het titelnummer hoorde ik het: John (Cougar) Mellencamp! Tom Ebben heeft diezelfde intonatie en een soortgelijk stemgeluid als de Amerikaanse country bluesrock muzikant, voorwaar ook geen belediging dacht ik zo! In producent en muzikale duizendpoot Maarten Rischen heeft Ebben een muzikale partner en bandlid gevonden (of eigenlijk andersom, Rischen sleepte Ebben van de lokale bars naar de opnamestudio) die voor hem als de perfecte begeleiders dienen.

IJzersterke composities, lekkere (meezing) liedjes (’Forever Sunday’) en mierzoete ballads wisselen elkaar af op deze plaat. In die laatste categorie schuilt tevens het gevaar, luisterliedjes als ‘Eurydice’ en ‘Sunday Love (Driving Around)’ kunnen mij niet genoeg boeien en hebben ook geen hoog zwijmel gehalte. Maar goed, misschien zijn het groeinummers of moet je ze eerst live in een intieme club horen om ze echt tot je door te laten dringen. De eerste single ‘She Won’t Tell’, waarvan we het intro al uit de Vodafone reclame konden, is zo’n ijzersterke song. Een lekker up-tempo bluesrock nummer dat dan maar gelijk een hit moet worden ook. Want deze getalenteerde landgenoten met liefde voor een mooi lied gunnen we het succes van harte. En Ebben & The Small Town Villains hebben gelukkig nog jaren om hun repertoire uit te breiden waarmee ze ons te allen tijde mee mogen verleiden én verblijden.

Track-listing:
01. In Orbit
02. Praise Of Boredom
03. Eurydice
04. The Leaving
05. Forever Sunday
06. She Wont Tell
07. A Violent Goodbye
08. Dreamless Slumbers
09. Persephone
10. Evelyn
11. Sunday Love (Driving Around)
12. Ballad Of A Bad Lover (Signs)
13. False Injuries
14. To The River

LINKS
www.tommyebben.com/
www.myspace.com/tommyebben
twitter.com/tommyebben
Blues Forum Nederland

Kranige Bluesbreaker komt pas laat op gang

Geplaatst op 29 October 2010 door Giel

gezien & gehoord in: Patronaat (main hall) Haarlem
evenement: John Mayall
support: geen
datum: donderdag 28 oktober 2010
review door: Giel van der Hoeven
foto’s door: Arjan Vermeer - The Blues Alone

jm281010kl

John Mayall, de Godfather van de Britse Blues, is een legende in de mondiale blues scene. John Mayall is ook een genereus en bescheiden man want hij gedraagt zich op het podium net zoals er naast en hij signeert voor en na zijn live shows cd’s en dvd’s. Dit doet hij al jaren maar iedere bezoeker die dit voor het eerst meemaakt is steeds weer verbaasd om deze gulle geste. Terwijl dit eigenlijk - zeker in de loyale blues fellowship wereld - heel normaal zou moeten zijn. Sommige beweren dat de bijna 77-jarige Mayall dit doet omdat hij op zijn centen zit en dat ieder duppie is meegenomen in zijn nickel-and-dime job. Maar ik - en met mij heel veel fans - zijn na een simpel optelsommetje tot de conclusie gekomen dat de man gewoon is zoals hij is. ‘The Sum Of Something’ is ook één van de nieuwe tracks van zijn laatste 57ste studioalbum dat vorig jaar uitkwam, ‘Tough’ genaamd. Stoer en taai maar ook zwaar…

Mayall kent zijn beperkingen, zijn podiumuitstraling en zangstem zijn niet geweldig en aan glitter, glamour en media exploitatie heeft hij helemaal een broertje dood. En waarschijnlijk belemmerd hem dat ook in commercieel succes. Vandaar wellicht dat Mayall al sinds jaar en dag langs de middelgrote podia in het internationale clubcircuit trekt (met als uitschieters soms een festival) en hij geen volle sporthallen trekt zoals bijvoorbeeld zijn protégé Eric Clapton dat doet. Maar songs componeren, mondharmonica en toetsen spelen kan de mentor van o.a. ook Peter Green, Mick Taylor, Mick Fleetwood en John McVie nog steeds als de beste. Eigenlijk is iedere nieuwe song die hij uitbrengt gelijk al een klassieker omdat ze zo naadloos passen in zijn eerdere repertoire en gewoon om het simpele feit dat de handtekening van de Meester eronder staat. Hierbij moet wel worden aangetekend dat Mayall ook graag oude klassiekers weer nieuw leven inblaast zoals bijvoorbeeld ‘Nothing to Do with Love’ (Miller/John/Williams/Lynn) ook een track van die laatste cd.

jm28101002

En de kranige smoelschuiver blies met zijn eerste nummer ‘Another Man Done Gone’ ook letterlijk zo’n gouwe ouwe lied nieuw leven in. Een solo-versie van de Sonny Boy Williamson song vol gruizige mondharmonica tonen. Het zal niet de laatste coversong zijn die hij deze avond gaat spelen samen met Rocky Athas (gitaar), Greg Rzab (bas) en Jay Davenport (drums). Standards, minder bekende en bekende nummers als ‘Riding On The L & N’, ‘Maydell’ en het dromerige ‘California’ (Mayall’s liefde voor jazz) werden toch wat gezapig afgewisseld alvorens we aanbelandde bij de echte climax en dus het hoogtepunt van de avond ‘Room To Move’. En met name die spetterende Rickenbacker bas solo hierin gecombineerd met Mayall’s mondharmaonica geluid deden de bezoekers in de Patronaat eindelijk losgaan. De naam Greg Rzab zal weinige aanvankelijk iets zeggen maar deze basveteraan heeft werkelijk met alle grote blues legendes der aarde gespeeld. En hij is in 1994 ook nog op auditie geweest bij de Rolling Stones om de plaats van Bill Wyman in te vullen (maar Darryl Jones ging naar de Stones en Rzab naar de Black Crowes). Dit en de drumsolo van Jay Davenport zorgde met hun down home blues-rock dus eindelijk voor wat opwinding. De Chicago ritme sectie Rzab/Davenport had in het verleden vaker samen gespeeld en dat was merkbaar. Het kwartet is goed op elkaar ingespeeld en Mayall regisseerde de show, ondertussen wel enig uitputtend werk verrichtend op de mondharmonica en de keyboard.

jm281010-01

Met het enthousiasme en de inzet zat het (op het laatst) dus wel goed. Maar het lijkt erop dat de oude Baas toch een beetje op safe speelt als het om repertoirekeuze gaat. Wat gezien zijn leeftijd en staat van dienst natuurlijk helemaal niet erg is. Maar met de wetenschap dat hij sinds 1965 een omvangrijke catalogus heeft opgebouwd en Mayall en zijn band de laatste jaren toch regelmatig terug komen naar Nederland, zou een spannendere setlist en line-up (bijv. een gastvocalist) best op z’n plaats zijn. Want ook zijn zang lijkt te vaak op mompelen en gitaar speelt hij zelf eigenlijk niet meer op een redelijk niveau. In de Patronaat werd het zessnarige instrument trouwens helemaal niet door hem ter hand genomen. In het begin van deze tour was ook toetsenist Tom Canny nog bandlid en hij klaarde toen op een geweldige wijze de klus. Temeer omdat zijn keyboardgeluid perfect Mayall’s mondharmonica sound en vocalen aanvulde waardoor een gedreven compacte sound ontstond, en het nu behoorlijk dominerende gitaargeluid toen ook beter in het geheel paste. Wat niet wegneemt dat de Texaan en jeugdvriend van Stevie Ray Vaughan, gitarist Rocky Athas zich prima staande hield in Haarlem. Aangemoedigd door Mayall zelf gooide ‘Cocky Rocky’ ook een paar knappe korte solo’s uit zijn Gibson. Helaas was de toegift weer voorspelbaar ‘Hideaway’.

jmband281010

De Bluesbreakers blijven in vele samenstellingen onsterfelijk en de ouwe Bluesbreaker zelf is grootmoedig maar ook voorspelbaar en breekt inmiddels geen potten meer bij de kenners. Maar iedereen met een voorliefde voor de blues en die hem nog nooit live gezien hebben mogen de gelegenheid niet missen om eens naar deze legende toe te gaan. Met na afloop een gul gebaar in de vorm van een foto of handtekening. Leuk voor het plakboek.

Line-up:
John Mayall: Vocals, Harp, Keyboard
Rocky Athas: Guitar
Greg Rzab: Bass
Jay Davenport: Drums

LINKS
Blues Forum Nederland
The official John Mayall website
John Mayall - Discography
John Mayall - Pics France 2010


2010-08-15 Heritage BluesFest John Mayall “All Your Love I Miss Loving”

Ongzouten & Zilt [gedicht]

Geplaatst op 26 October 2010 door Giel

Beatles
kevertjes of mooie meneertjes
lieve zoete liedjes
overleven

Rellen, schreeuwende meisjes
Lange haren, wapenstok
korte rok
overleven

flower power, hippies
drank, sex
te veel drugs
overleven

Vlucht, La douce France
onenigheid onderling
uit elkaar groeien
overleven

Disco, glitterende bollen
lichtgevende dansvloeren
toch soul
overleven

Anarchie, punk
Veiligheidsspelden
Some girls Waiting on a friend
overleven

Elektronische muziek
Symfonisch verkeerde tijd
Computertijdperk, dus high tech podia
overleven

Gangsters, rap, hip hop
nietszeggende boybandjes
techno, house
overleven

50 jaar en stil going strong
maar ook
Leve Pim Blokland en de zijne
overleven

- door: Paulus M -

Feyenoord, Feyenoord wat gaan we doen morgen?

Geplaatst op 25 October 2010 door Giel

feysupp

Wij gaan weer winnen, alleen met hoeveel is de vraag? Wij zullen geen tegenstanders afslachten met dubbele cijfers, al zou dat natuurlijk de ultieme wraak en genoegdoening zijn als je dat woensdag tegen VVV voor elkaar krijgt. Nee, Feyenoord is winnen met 1 doelpuntje verschil met veel bloed, zweet en tranen. Zindering en opwinding bij het legioen, scheldpartijen en cynisme, emotie en commotie, soms vreugde en veel verdriet… niet fijn maar wel Fe-Ye-Noord! Je wordt nou eenmaal geboren als mannetje of vrouwtje, hetero of homo, blank of zwart, Feyenoorder of niet. Zo simpel is het en zo simpel moeten de problemen aangepakt worden. Liefst door mensen met de juiste eigenschappen en écht clubgevoel. Want Feyenoord lijdt en het hele land lijdt mee, dat is pas erg!

Ook ik begrijp dat dit een proces van jaren is en sterk afhankelijk van het budget in deze huidige voetbal conjunctuur. Volgens technisch directeur Leo Beenhakker is er op de korte en lange termijn niets mogelijk dus laten we ons beperken tot de dag van vandaag en morgen iets doen met de beperkte middelen die er wel zijn. Want “we moeten door” is het veel gehoorde cliché van gisteren na de wedstrijd.

De huidige spelers moeten zich realiseren dat ze werkzaam zijn bij een instituut, niet zomaar een werkgever waar ze eventjes hun talenten voor (veel) geld kunnen tentoonspreiden. Het Legioen wordt niet voor niets de 12e man genoemd, behandel ze dan ook als gewaardeerde collega’s, met respect. Dus spelers realiseer je dat je een teamsport bedrijft waarbij samengewerkt moet worden met andere spelers én supporters of je het leuk vindt of niet. En geef kinderen een handtekening, ga met ze op de foto en gedraag je normaal. Bestuurders wees creatief en transparant maar verkoop ‘onze club’ en dus onze zielen nooit aan een gevulde investeerder zonder clubgevoel en met babbels zonder inhoud, zoals laatst elders met een geel/zwarte Fietstas wel gebeurd is. En behandel de supportersvertegenwoordiging ook als een volwaardig partner. Hooligans zijn niet representatief voor het legioen, de overgrote meerderheid bestaat uit verstandige goedwillende voetballiefhebbers (‘Watching football is not a crime’ valt regelmatig op een spandoek in de Kuip te lezen), die vanmorgen figuurlijk doodziek waren van de oorwassing van gisteren maar wel gewoon aan het werk gingen. Technische staf geef duidelijkheid aan de selectie. De Cler uitkotsen en vervolgens weer in genade aannemen kan gewoon niet, bovendien voegt hij als routinier niks toe aan deze groep. El Ahmadi maakt er continue een potje van, een potje pingelen welteverstaan. Daar hebben we nu niets aan, het ligt niet in de aard van deze jongen om de mouwen op te stropen, dus nu onbruikbaar. Deze mannen (en misschien nog wel meer) hebben duidelijk een negatieve invloed op de groep (inclusief supporters), routeniers of niet. Onverzettelijke kerels hebben we nu nodig, qua postuur en karakter. En met het Feyenoordgevoel, want het hoeft niet altijd aangeboren te zijn het kan zich ook ontwikkelen als je er eenmaal mee besmet bent. Eén voorbeeld: Paul Bosvelt. Ga ook eens een niveautje lager kijken en bij de amateurs of daar wel jongens lopen met de juiste eigenschappen en karakter. Ga voorlopig volgens de Wim Janssen methode te werk, dicht metselen die verdediging en op de counter spelen. Daar hebben we de voorhoedespelers wel voor want een Wijnaldum, Castaignos en Schaken moet je niet tegen een muur van verdedigers op laten lopen maar op snelheid de diepte in sturen. Schaam je er niet voor want talloze Italiaanse clubs zijn beroemd geworden met die spelwijze.

Wij als supporters hoeven geen technisch geschoolde voetbal Godenzonen te zien zonder clubgevoel en die na twee seizoenen de deur uitlopen. Wij willen blijven houden van ‘onze jongens’ ook als ze na een flinke staat van dienst na jarenlange noeste arbeid vol prestaties eervol uitgeluid worden, naar een andere respectvolle werkgever of hun voetbalpensioen.

Feyenoord moet weer groots en angstaanjagend ( in de goeie zin van het woord) worden en de supporters moeten weer écht TROTS kunnen zijn! De letters R. S. en T. (de meest fanatieke vakken in de Kuip) staan niet voor niets in dit woord. Want nog erger en kanslozer dan verliezen met dubbele cijfers is medelijden krijgen van de supporters van je grootste tegenstanders!
___||___

EDIT 28/10: laten we hopen dat het een herstart inluidt…

Schrijvers Tussen De Kassen

Geplaatst op 24 October 2010 door Giel

STDKWestland

Westlandse Schrijvers & Dichters

De website Schrijvers Tussen De Kassen is tot stand gekomen op initiatief van enkele Westlandse dichters en schrijvers. Op de schrijvers pagina’s vindt u hun persoonlijke informatie en op de blogs aan de linkerzijde een bloemlezing uit hun eigen werk verdeeld onder poëzie en proza.

Deze website bevat ook een evenementen kalender, waarop de schrijvers een signeersessie, een open podium, of een boekpresentatie aankondigen. Voor u een kans om de dichters en schrijvers te ontmoeten en een gesigneerd exemplaar van hun werk te bemachtigen. In de fotogallerij vindt u foto ‘s van recente evenementen.

Via de shop kunt u werk van de deelnemende schrijvers aanschaffen.

Ook kunt u zich abonneren op onze nieuwsbrief waarin we u op regelmatige basis op de hoogte houden over de activiteiten en alles wat met dichten en schrijven te maken heeft.

Daarnaast willen wij een regionaal platform bieden aan andere schrijvers en dichters om hun werk onder de aandacht te brengen van een breder publiek. Als schrijven ook uw hobby is, of als u al werk gepubliceerd hebt, kunt u zich aanmelden en sturen wij u de voorwaarden voor deelname aan dit platform, zodat er een Westlands schrijverscollectief kan ontstaan. [bron: www.schrijvers-tussen-de-kassen.nl]