Archief voor de maand May 2010

Een bargezellige zeskroegentocht!

Geplaatst op 2 May 2010 door Giel

baz010510
Jaap Sax (BluesFellas) / Anita Duijf (Mocambo) [foto’s: Arjan Vermeer]

Op zaterdag 1 mei vond alweer de vijfde editie plaats van de “Barre Blues” kroegentocht in Monster. Dit jaarlijks terugkerende ‘buiten’ evenement georganiseerd door de stichting Blues Aan Zee is inmiddels een verplichte kost voor de locale blues liefhebbers in het Westland en omstreken. Maar het slaat ook aan bij de toevallige passanten zo bleek: “ik ken niet één bandje, weet weinig van blues maar heb het bar naar mijn zin hier!” hoorden we een enthousiaste bezoeker halverwege onze traditionele wandeling zeggen. En dat is nou net de opzet van de organisatie, jong en oud kennis laten maken met minder bekende blues acts met als hoofd motto: gezelligheid kent geen muzikale grenzen. Het klinkt misschien tegenstrijdig maar melancholie (blues) en jolijt gaan - zeker in het Westland - vaak heel goed samen. En de Stichting B.A.Z. is het wederom gelukt een meer dan geslaagd evenement te organiseren. Ook het niveau van de negen live optredende bands op zeven verschillende podia (6 locaties) in Monster was dit keer weer alleszins acceptabel.

Grappig genoeg had de openingsact L’ Chaim in de feesttent op het Kerkplein juist weinig met blues te maken. Het elfkoppige gepassioneerde gezelschap speelt Gipsy & Klezmer muziek - voor deze gelegenheid maar Balkanblues genoemd - met Slavische en Jiddische teksten. Traditionele volksmuziek gespeeld met folk instrumenten zoals o.a. viool, accordeon, klarinet en percussie. Binnen een mum van tijd had de Delftse band de hele feesttent aan het volksdansen door het spelen van “liedjes met een hart” en “for Goat’s sake!” zoals ze het zelf zeggen. Direct aan het Kerkplein staat Grand Café Kleine Jan waar Drivin’ Wheel optrad, dit kwartet speelt sinds 1997 eigen bewerkingen van blues & rock traditionals zoals ‘Baby Please Don’t Go’ en ‘Maybelline’. Het resultaat noemen ze uptempo Chicago blues. Geen eindeloze langzame nummers maar dansbare en herkenbare songs. De volgende ’stempelpost’ in onze zeskroegentocht was Café de Pomp in de Herenstraat, misschien wel de kleinste openbare kroeg van het Westland. The Bluesfuse gaf hier acte de présence. Een nieuwe Haagse band rond gitarist Peter Langerak die met onder meer Vitesse furore maakte. Het trio is sterk beïnvloed door de blanke Engels blues uit de jaren zestig (Mayall, Cream, Hendrix). ‘Oh Well’ een compositie van Peter Green (Fleetwood Mac) is hier een goed voorbeeld van. Omdat de ruimte van deze locatie zeer beperkt is en het al gauw “pompen of verzuipen” werd zijn we snel weer door gesjokt naar de volgende bestemming Café Overheijde in de Choorstraat. Dit alom bekende café is inmiddels weer in handen van de levensliedzanger Wim van Beijeren die maar wat graag zelf op het podium had gekropen om ‘Droog je tranen’ te vertolken. Maar deze avond was het de beurt aan de BluesFellas met authentieke blues en swing uit ‘Chicago aan de Maas’. Stadse elektrische blues aangevuld met mondharmonica en saxofoon en voor deze gelegenheid werd het vijftal versterkt met een swingende soul zangeres. Het historische Gebouw OJOS verderop in de Choorstraat was vroeger een jongensschool en is nu een verenigingsgebouw voor feesten en partijen. In de kleine zaal, met achter hun de prijzenkast en de foto’s van de Raad van Elf aan de muur, speelde het John F. Klaver Trio een selectie van hun laatste CD ‘Jetpepper’, maar ook covers van verschillende generaties muzikanten zoals Ray Charles, Matt Schofield en John Mayer. Klaver is gitaar-muziekdocent en is technisch goed onderlegd. Live klinkt de groovy blues met funky jazz ritmes zeer aangenaam. John, drummer Martijn Klaver en bassiste Iris Sigtermans jammen er kundig en lustig op los. Rhythm ‘n Blues band 44 Shakedown mocht het volk vermaken in de grote zaal van OJOS. Een stel goed gestijlde muzikanten die de jumpin’ Jive en rock ‘n roll uit de jaren 40 en 50 deden herleven met hun rete-swingende retro-swingmuziek waarvan saxofoon, grote staande bas en boogie woogie piano een belangrijk onderdeel uitmaken. Fris, grappig en energiek. Onze finishplaats was de B.A.Z. thuishaven de Noviteit Tuinzaal waar The Blue Stones al eerder die avond hadden afgetrapt. Omdat we nu eenmaal niet overal tegelijk konden zijn hebben we deze Westcoast Swing bluesband uit Schiedam gemist. We komen ze vast nog wel eens tegen op een bluesroute in Zwart Nazareth. Van A Crossroads Deal hebben we nog wel een (duivels) staartje meegepakt. Het Noord-Hollandse kwintet timmert al een jaartje of 17 aan de (spoor)weg die muzikaal gezien loopt van Chicago naar New Orleans en weer terug. ‘Worried life blues’, ‘Lump on your stump’, ‘Makin’ whoopee’, ze komen allemaal voorbij tijdens de stomende en dampende muzikale treinreis. Goeie zanger en een goeie band. Uitsmijter van de avond tijdens de bargezellige zeskroegentocht was Mocambo. De El Mocambo club (The El Mo oftewel het bordeel) is de overbekende bluesclub in Toronto Canada waar onder meer de Rolling Stones en Stevie Ray Vaughan live platen opnamen. Die laatste is zeker van invloed geweest op de Texasblues sound van Mocambo. Het ervaren trio werd eind vorig jaar versterkt met Hammondorganiste Anita Duijf die we kennen als kunstenares en van o.a. bands als ‘Bang Bang Lulu’, de meidenband ‘Girlie’ en van haar deelname aan het
Eurovisie Songfestival (1982) in de UK met notabene Bill van Dijk. Maar als blues chick staat deze excentrieke dame gelukkig ook haar mannetje. Op het repertoire staan nog overwegend S.R.V. en Hendrix songs evenals de klassieker Green Onions van Booker T. & The MG’s, maar een debuut cd met eigen nummers is in de maak. Met grote trots en kleine oogjes (Pride and Joy) werd in de kleine uurtjes door het Blues Aan Zee comité en de al dan niet beschonken bezoekers terug gekeken op een sfeervolle vijfde zeskroegentocht. En wij namen samen met de aangeschoven passant nog een flinke neut voor het slapen gaan. “Die barre bloes is écht hélemaal goud!” was zijn slotconclusie.