vdh-online.nl

Ze is er helaas niet meer bij in Vancouver. Maar voormalig olympisch kampioene Marianne Timmer is nog steeds het aanzien waard! Ooit in 1997 sierde ze met een pin-up foto de middenpagina van een pulpblaadje van 1 gulden vijfentwintig. Nu moet je 299 eurie neertellen om haar schoonheid op papier te aanschouwen! Samen met die andere schaats vamp Anni Friesinger trouwens. Tsja manlief Henkie (aka Stompie) voetbald niet meer en Marianne schaatst niet meer, dus moet er anderszins brood op de plank komen. Overigens weten Timmer & Timmer zich met hun herberg en modehuis ook wel in leven te houden hoor. En Timmer (die er geen bal van kon) en Timmer (die ooit een scheve schaats reed) doen het niet onverdienstelijk na hun actieve sportcarrières hoor.

Het boek Oog om Oog is alleen via internet te bestellen. De oplage is 1000 exemplaren, gesigneerd door fotograaf Thomas Kettner. Niet goedkoop: €299,-. En er is een luxe uitgave voor de echte fans in een cassette, gesigneerd door Marianne en Anni zelf voor €1000,- Meer foto’s hier.

Het intro van de Johnny Cash song ‘Ring Of Fire’ is al enige tijd een hit bij de Feyenoord supporters. Iedere thuis- en uitwedstrijd hoor je het intro “tarataratatararaa…” a-capella gezongen door het legioen uit Vak-S of uit het uit-vak schallen. Begint het legioen - toch altijd al voorlopers met originele stadion liederen - écht smaak te krijgen of is het deuntje van deze tijdloze klassieker door toeval ingegeven? Feit is dat de raakvlakken die Johnny Cash en Feyenoord hebben niet bij dit ene liedje blijven. Jantje Contantje was zijn leven lang de wandelende editie van ‘Mister Cool’. Hij zong ooit ook het Amerikaanse traditionele lied ‘I Shall Not Be Moved’, al jaren geleden door het legioen geadopteerd als dé stadion hymne “We shall not, we shall not be moved. We support the Feyenoord-boys, we shall not be moved!” Ook schreef of vertolkte Cash songs als ‘You’ll Never Walk Alone’, ‘Green, Green Grass Of Home’, ‘Like A Soldier’, ‘I Won’t Back Down’, ‘Hard Times, ‘Hurt’, ‘Cry! Cry! Cry!’, ‘Where The Soul Of Man Never Dies’, ‘I Walk the Line’ en ‘One’ waar Rotterdammers en met name Feyenoord-supporters zich mee kunnen identificeren. Liederen over verlangen, trots, pijn, wilskracht en overwinning. J.R. (Johnny) Cash (1932-2003) was een Amerikaanse countryzanger, gitarist en singer-songwriter en viel op door zijn diepe baritonstem. Johnny’s manier van zingen was fenomenaal. En hij smeedde een sound die tot op het bot gaat: kaal, rauw, en zonder één noot te veel. Je moet een song niet onder allerlei klank lagen bedelven, maar alleen het hoogstnodige spelen. Doe je dat fout, dan is het pijnlijk eentonig, maar als het werkt, wordt een song ongelooflijk intens, precies zoals die eerste songs van Johnny Cash. Precies zoals… het veldspel van Feyenoord zou moeten zijn! Johnny Cash werd wereldwijd bekend als The Man in Black (de man in het zwart) en heeft een grote invloed gehad op de muziek van veel artiesten en bands zoals U2, Bob Dylan, Tom Petty, Keith Richards en Nick Cave. Typerend voor Cash waren de zwarte pakken die hij droeg en hem een eigen identiteit gaven. Een eerlijke outlaw, een enfant terrible, een diepgelovige zondaar met priemende zwarte ogen in een soms stalen en soms guitig gezicht. Zoals ook een echte Rotterdammer betaamt hilarisch zwartgallig versus blijmoedig. Iemand ook die opkwam voor de minderbedeelden, en op het podium spatte de energie eraf. Met tranen in de ogen, een brok in de keel en een lach op het gezicht. Johnny Cash was een Feyenoorder. Ik weet het zeker. Johnny Cash Rules! “tarataratatararaa…”

Sneak preview of the new video clip of the Dutch rockband MooreBlack. “Freedom” is a Jimi Hendrix song released in 1971 from the album The Cry of Love. MooreBlack is: Mario Roelofsen (guitar), Jan Schaaf (vocals), Peter de Haas (drums) and Menno Hamer (bass). [Edit: complete video here].

gezien & gehoord in: de Noviteit te Monster
datum: zaterdag 6 februari 2010
review door: GvdH
foto’s door: Arjan Vermeer en Daan Overkleeft

De eerste lp van de Nederlandse bluesgroep Flavium uit 1975 heette Bad Luck. In mijn persoonlijke beleving gaan de eerste herinneringen aan deze band dan ook gepaard met tegenspoed. In 1976 kocht ik hun tweede album Chalkfarm bij dé platenzaak van het Westland, Peter Hoek in Naaldwijk. Toen ik thuis op m’n zolderkamer enthousiast de langspeelplaat op de pick-up liet rond draaien om de blues klanken die ik inmiddels van de radio kende via mijn eigen hi-fi stereo speakers te beluisteren, bleek er een joekel van een kras op het zwarte viny te zitten! Eenmaal met de verminkte lp terug bij m’n begripvolle platendealer kreeg ik te horen dat de Chalkfarm lp’s uitverkocht waren en dat bijbestellen wel eens erg lang kon gaan duren… zodoende zit ik nu zo’n 34 jaar lang met een bekraste Krijtboerderij opgescheept. De titel van het album was trouwens simpelweg vernoemd naar de opnamestudio: The Chalkfarm Studios in Londen. Ondanks de irritante tik in het openingsnummer van kant één Have A Laugh (?!) was ik toch in the mood geraakt door het authentieke blues geluid van dit provinciale Veluwse gezelschap. Ik besloot lid te worden van de eerste enige echte Nederlandsche Fléviem Fenklup te Apeldoorn. Het betaalde contributiegeld schijnt - ook na even Apeldoorn gebeld te hebben - nooit aangekomen te zijn. Dien ten gevolge heb ik ook nooit één Fléviem fanclubblad onder ogen gezien helaas. In 2008 toen Flavium in de Noviteit optrad vertelde ik zanger Jos Veldhuizen na afloop aan de bar over dit persoonlijk klein bloes-leed, hij kon er slechts schamper om lachen. Maar, hij beloofde het ooit goed te maken: een nieuwe (puntgave) cd zou spoedig verschijnen en binnenkort zouden ze terugkeren naar Monster voor een krasvrij live optreden.

De nieuwe cd is anno 2010 nog steeds niet verschenen maar het vervolg optreden vond afgelopen zaterdag dan eindelijk plaats in de Noviteit, de thuisbasis van Blues Aan Zee. Van het Flavium dat in 1969 in een pand van een voormalige smederij in Apeldoorn, later omgedoopt tot jongeren sociëteit Stichting Waterloo Station, het licht zag zijn alleen de bandleden Anne Geert Bonder (gitaar) en Eric Bagchus (bas) nog overgebleven. Later in 1980 kwam ex-Teaser-zanger Jos Veldhuizen de groep versterken. Inmiddels aangevuld met toetsenist Eddy van de Bunte en drummer Nico Groen is het gezelschap alweer een tijdje aan het toeren ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van de band in 2009. Sinds 1975 zijn er in totaal twaalf LP’s en twee CD’s uitgebracht. De bekendste nummers van Flavium zijn de tranentrekker Nobody Knows When You’r Down and Out en hun hitje Nightlife. “Het was 1979, een patatje kosten 90 cent en 3 condooms 1 gulden” zo kondigde zanger Jos de Willie Nelson klassieker Nightlife met enige weemoed aan. En gedurende de avond heerste er ook een stemming die varieerde van zacht-treurig tot opgewekt, veroorzaakt door het repertoire op de setlist en de performance van Flavium. De perfecte blues-vibe waarin de juiste snaren geraakt werden. Flavium speelt net als destijds nog steeds een herkenbare mainstream bluesstijl waarin vooral Anne Geert Bonder’s soleerwerk opvalt. De Paul Rodgers-achtige stem van Jos Veldhuizen leent zich uitstekend voor het oorspronkelijke songmateriaal en voor de covers van o.a. Jimi Hendix en Cream. De Hammond toetsenpartijen van Eddy ‘de bonte hond’ van de Bunte, voorheen bekend van bruiloften en partijen zijn een welkome aanvulling op de hedendaagse Flavium sound. Oudgediende Bagchus en freelancer Groen vormden een strakke ritme sectie. De drumsolo - iets wat je nog maar zelden hoort tijdens een bluesoptreden - mocht er dan ook zijn. We kregen een avond lang een bonte mengeling van muzikale blues nootjes aangeboden. Geen krasje te bespeuren. En de vele echte bluesliefhebbers die de viering van de 9e verjaardag van stichting Blues Aan Zee kwamen opluisteren wisten hiervan weer volop te genieten. En ja, na afloop toch nog even Jos aan zijn bluesje getrokken; hij kon zich van het vorige gesprek niets meer herinneren maar nam onze complimenten dankbaar in ontvangst. Want het optreden had ons ontroerd, omdat de mooiste dimensie van weemoed nou eenmaal ontroering is. En oh ja, aan die nieuwe krasvrije cd wordt door de krasse knarren nog steeds gewerkt. Maar ach, live optreden in het nachtleven is toch zó veel leuker: I wanna tell you the night life, it ain’t no good life people, but it’s my life!

Bezetting Flavium:
Zang- Jos Veldhuizen
Gitaar- Anne Geert Bonder
Basgitaar- Eric Bagchus
Key-boards en orgel- Eddy van de Bunte
Drums - Nico Groen

Dit verslag staat in: de Monsterse Courant, en op de websites van: het Blues forum, The Blues Alone en van Blues Aan Zee.