Archief voor de maand February 2010

De Muziekzolder - Masterclass Scott Henderson

Geplaatst op 23 February 2010 door Giel

Uniek bezoek aan ‘Vinnies Gittarschool’

scotthendersonbijvinnie
- v.l.n.r. leraar Henk Sprenger van wie van Vincent Janse les had op het conservatorium in Rotterdam, Scott Henderson , Vincent’s hond JD en Vincent Janse zelf -

Gitaarminnend Westland ontving al vaker hoog muzikaal bezoek ter gelegenheid van Waterpop en Blues aan Zee, maar de masterclass die de Amerikaanse topgitarist Scott Henderson afgelopen zondag in Vinnies Gittarschool in Maasdijk gaf, kan alleen nog worden afgetroefd door een live concert van de dode Jimi Hendrix. “Woh, what a day” was alles wat Vincent Janse van Vinnies Gittarschool in Maasdijk na afloop kon uitbrengen.

Wie vooraf had gedacht dat Scott even een vluggertje in de provincie zou komen doen, had het mis. Scott bracht z’n masterclass enthousiast, eerlijk en met veel humor. Vincent Janse: “Alle onderwerpen kwamen ter sprake: toon, techniek, improvisatie, blues, studiemethoden, hoe je solo’s moet uitschrijven, per snaar over de akkoorden kunt spelen, akkoordtonen spelen, noem maar op. Hij vertelde ook alles over Tribal Tech, z’n vorige band, waarin hij in1985 met Gary Willis and Kirk Covington speelde.”

That’s a great solo, Vinnie
Waar de 75 aanwezigen (leerlingen en belangstellenden) stiekem op hoopten, gebeurde ook: Scott en Vincent speelden ook samen. Ze improviseerden op ‘All Blues van Miles Davis. Scott werd diep geraakt door het magistrale spel van Vincent. “Wow, that’s a great solo, Vinnie”. Na afloop zei Jansen: “Dat was zo’n moment dat je in een flits afrekent met die meiden die je ooit hebben gedumpt en gasten die je financieel wilden naaien. En met die waardeloos jaloerse opmerkingen van medemuzikanten. Ik stond echt te tintelen toen Scott dat zei. En ik ben van plan hier nog heerlijk van na te genieten. Maar goed, morgen gaat de wekker weer en dan ga ik gewoon weer verder met wat ik aan het doen ben: het uitbouwen van m’n gitaarschool. Ook zijn nog zoveel mooie licks uit te schrijven.”

Uitnodiging
Scott Henderson complimenteerde Vincent nog vele malen daarna met diens spel, dat ook door bassist John Humphrey en drummer Allan Herz met bewondering werd gadegeslagen. Vincent kreeg dan ook een uitnodiging om met het beroemde trio opnames te komen maken in de studio van Allan Herz. En de aanwezige leerlingen van Vinnies Gittarschool kregen het advies mee zich op dit soort privéscholen te blijven bekwamen. “Op muziekscholen zul je nooit echt leren spelen. Leraren als Vincent zijn goed om het proces te versnellen en je theorie en achtergrond te leren begrijpen.” Na de masterclass en een gezamenlijke maaltijd begaf het hele gezelschap zich naar De Boerderij in Zoetermeer, waar Scott Henderson, Allan Hertz en John Humphrey een concert gaven. Scott zorgde voor een bijzondere toegift: “This last song is for Vinnie’s dog JD”. Wie Vincent en JD kent, begrijpt de waarde ervan. [bron: Het Hele Westland]

shboerderij2010
- het optreden van het Scott Henderson Trio in de Boerderij Zoetermeer -

Timmertje Timmertje…

Geplaatst op 13 February 2010 door Giel

timmertje

Ze is er helaas niet meer bij in Vancouver. Maar voormalig olympisch kampioene Marianne Timmer is nog steeds het aanzien waard! Ooit in 1997 sierde ze met een pin-up foto de middenpagina van een pulpblaadje van 1 gulden vijfentwintig. Nu moet je 299 eurie neertellen om haar schoonheid op papier te aanschouwen! Samen met die andere schaats vamp Anni Friesinger trouwens. Tsja manlief Henkie (aka Stompie) voetbald niet meer en Marianne schaatst niet meer, dus moet er anderszins brood op de plank komen. Overigens weten Timmer & Timmer zich met hun herberg en modehuis ook wel in leven te houden hoor. En Timmer (die er geen bal van kon) en Timmer (die ooit een scheve schaats reed) doen het niet onverdienstelijk na hun actieve sportcarrières hoor.

Het boek Oog om Oog is alleen via internet te bestellen. De oplage is 1000 exemplaren, gesigneerd door fotograaf Thomas Kettner. Niet goedkoop: €299,-. En er is een luxe uitgave voor de echte fans in een cassette, gesigneerd door Marianne en Anni zelf voor €1000,- Meer foto’s hier.

Johnny Cash was een Feyenoorder

Geplaatst op 13 February 2010 door Giel

fey-cash

Het intro van de Johnny Cash song ‘Ring Of Fire’ is al enige tijd een hit bij de Feyenoord supporters. Iedere thuis- en uitwedstrijd hoor je het intro “tarataratatararaa…” a-capella gezongen door het legioen uit Vak-S of uit het uit-vak schallen. Begint het legioen - toch altijd al voorlopers met originele stadion liederen - écht smaak te krijgen of is het deuntje van deze tijdloze klassieker door toeval ingegeven? Feit is dat de raakvlakken die Johnny Cash en Feyenoord hebben niet bij dit ene liedje blijven. Jantje Contantje was zijn leven lang de wandelende editie van ‘Mister Cool’. Hij zong ooit ook het Amerikaanse traditionele lied ‘I Shall Not Be Moved’, al jaren geleden door het legioen geadopteerd als dé stadion hymne “We shall not, we shall not be moved. We support the Feyenoord-boys, we shall not be moved!” Ook schreef of vertolkte Cash songs als ‘You’ll Never Walk Alone’, ‘Green, Green Grass Of Home’, ‘Like A Soldier’, ‘I Won’t Back Down’, ‘Hard Times, ‘Hurt’, ‘Cry! Cry! Cry!’, ‘Where The Soul Of Man Never Dies’, ‘I Walk the Line’ en ‘One’ waar Rotterdammers en met name Feyenoord-supporters zich mee kunnen identificeren. Liederen over verlangen, trots, pijn, wilskracht en overwinning. J.R. (Johnny) Cash (1932-2003) was een Amerikaanse countryzanger, gitarist en singer-songwriter en viel op door zijn diepe baritonstem. Johnny’s manier van zingen was fenomenaal. En hij smeedde een sound die tot op het bot gaat: kaal, rauw, en zonder één noot te veel. Je moet een song niet onder allerlei klank lagen bedelven, maar alleen het hoogstnodige spelen. Doe je dat fout, dan is het pijnlijk eentonig, maar als het werkt, wordt een song ongelooflijk intens, precies zoals die eerste songs van Johnny Cash. Precies zoals… het veldspel van Feyenoord zou moeten zijn! Johnny Cash werd wereldwijd bekend als The Man in Black (de man in het zwart) en heeft een grote invloed gehad op de muziek van veel artiesten en bands zoals U2, Bob Dylan, Tom Petty, Keith Richards en Nick Cave. Typerend voor Cash waren de zwarte pakken die hij droeg en hem een eigen identiteit gaven. Een eerlijke outlaw, een enfant terrible, een diepgelovige zondaar met priemende zwarte ogen in een soms stalen en soms guitig gezicht. Zoals ook een echte Rotterdammer betaamt hilarisch zwartgallig versus blijmoedig. Iemand ook die opkwam voor de minderbedeelden, en op het podium spatte de energie eraf. Met tranen in de ogen, een brok in de keel en een lach op het gezicht. Johnny Cash was een Feyenoorder. Ik weet het zeker. Johnny Cash Rules! “tarataratatararaa…”

MooreBlack - Freedom

Geplaatst op 12 February 2010 door Giel


Sneak preview of the new video clip of the Dutch rockband MooreBlack. “Freedom” is a Jimi Hendrix song released in 1971 from the album The Cry of Love. MooreBlack is: Mario Roelofsen (guitar), Jan Schaaf (vocals), Peter de Haas (drums) and Menno Hamer (bass). [Edit: complete video here].

Krasvrij Flavium 41 jaar in the Nightlife

Geplaatst op 7 February 2010 door Giel

gezien & gehoord in: de Noviteit te Monster
datum: zaterdag 6 februari 2010
review door: GvdH
foto’s door: Arjan Vermeer en Daan Overkleeft

Flavium

De eerste lp van de Nederlandse bluesgroep Flavium uit 1975 heette Bad Luck. In mijn persoonlijke beleving gaan de eerste herinneringen aan deze band dan ook gepaard met tegenspoed. In 1976 kocht ik hun tweede album Chalkfarm bij dé platenzaak van het Westland, Peter Hoek in Naaldwijk. Toen ik thuis op m’n zolderkamer enthousiast de langspeelplaat op de pick-up liet rond draaien om de blues klanken die ik inmiddels van de radio kende via mijn eigen hi-fi stereo speakers te beluisteren, bleek er een joekel van een kras op het zwarte viny te zitten! Eenmaal met de verminkte lp terug bij m’n begripvolle platendealer kreeg ik te horen dat de Chalkfarm lp’s uitverkocht waren en dat bijbestellen wel eens erg lang kon gaan duren… zodoende zit ik nu zo’n 34 jaar lang met een bekraste Krijtboerderij opgescheept. De titel van het album was trouwens simpelweg vernoemd naar de opnamestudio: The Chalkfarm Studios in Londen. Ondanks de irritante tik in het openingsnummer van kant één Have A Laugh (?!) was ik toch in the mood geraakt door het authentieke blues geluid van dit provinciale Veluwse gezelschap. Ik besloot lid te worden van de eerste enige echte Nederlandsche Fléviem Fenklup te Apeldoorn. Het betaalde contributiegeld schijnt - ook na even Apeldoorn gebeld te hebben - nooit aangekomen te zijn. Dien ten gevolge heb ik ook nooit één Fléviem fanclubblad onder ogen gezien helaas. In 2008 toen Flavium in de Noviteit optrad vertelde ik zanger Jos Veldhuizen na afloop aan de bar over dit persoonlijk klein bloes-leed, hij kon er slechts schamper om lachen. Maar, hij beloofde het ooit goed te maken: een nieuwe (puntgave) cd zou spoedig verschijnen en binnenkort zouden ze terugkeren naar Monster voor een krasvrij live optreden.
Flavium060210
De nieuwe cd is anno 2010 nog steeds niet verschenen maar het vervolg optreden vond afgelopen zaterdag dan eindelijk plaats in de Noviteit, de thuisbasis van Blues Aan Zee. Van het Flavium dat in 1969 in een pand van een voormalige smederij in Apeldoorn, later omgedoopt tot jongeren sociëteit Stichting Waterloo Station, het licht zag zijn alleen de bandleden Anne Geert Bonder (gitaar) en Eric Bagchus (bas) nog overgebleven. Later in 1980 kwam ex-Teaser-zanger Jos Veldhuizen de groep versterken. Inmiddels aangevuld met toetsenist Eddy van de Bunte en drummer Nico Groen is het gezelschap alweer een tijdje aan het toeren ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van de band in 2009. Sinds 1975 zijn er in totaal twaalf LP’s en twee CD’s uitgebracht. De bekendste nummers van Flavium zijn de tranentrekker Nobody Knows When You’r Down and Out en hun hitje Nightlife. “Het was 1979, een patatje kosten 90 cent en 3 condooms 1 gulden” zo kondigde zanger Jos de Willie Nelson klassieker Nightlife met enige weemoed aan. En gedurende de avond heerste er ook een stemming die varieerde van zacht-treurig tot opgewekt, veroorzaakt door het repertoire op de setlist en de performance van Flavium. De perfecte blues-vibe waarin de juiste snaren geraakt werden. Flavium speelt net als destijds nog steeds een herkenbare mainstream bluesstijl waarin vooral Anne Geert Bonder’s soleerwerk opvalt. De Paul Rodgers-achtige stem van Jos Veldhuizen leent zich uitstekend voor het oorspronkelijke songmateriaal en voor de covers van o.a. Jimi Hendix en Cream. De Hammond toetsenpartijen van Eddy ‘de bonte hond’ van de Bunte, voorheen bekend van bruiloften en partijen ;) zijn een welkome aanvulling op de hedendaagse Flavium sound. Oudgediende Bagchus en freelancer Groen vormden een strakke ritme sectie. De drumsolo - iets wat je nog maar zelden hoort tijdens een bluesoptreden - mocht er dan ook zijn. We kregen een avond lang een bonte mengeling van muzikale blues nootjes aangeboden. Geen krasje te bespeuren. En de vele echte bluesliefhebbers die de viering van de 9e verjaardag van stichting Blues Aan Zee kwamen opluisteren wisten hiervan weer volop te genieten. En ja, na afloop toch nog even Jos aan zijn bluesje getrokken; hij kon zich van het vorige gesprek niets meer herinneren maar nam onze complimenten dankbaar in ontvangst. Want het optreden had ons ontroerd, omdat de mooiste dimensie van weemoed nou eenmaal ontroering is. En oh ja, aan die nieuwe krasvrije cd wordt door de krasse knarren nog steeds gewerkt. Maar ach, live optreden in het nachtleven is toch zó veel leuker: I wanna tell you the night life, it ain’t no good life people, but it’s my life!

Bezetting Flavium:
Zang- Jos Veldhuizen
Gitaar- Anne Geert Bonder
Basgitaar- Eric Bagchus
Key-boards en orgel- Eddy van de Bunte
Drums - Nico Groen

Dit verslag staat in: de Monsterse Courant, en op de websites van: het Blues forum, The Blues Alone en van Blues Aan Zee.