Warning: Creating default object from empty value in /var/www/vdh-online.nl/public_html/wp-includes/functions.php on line 341
vdh-online.nl


Archief voor de maand February 2008

Dichters op YouTube

Geplaatst op 26 February 2008 door Giel

Deprecated: preg_replace() [function.preg-replace]: The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /var/www/vdh-online.nl/public_html/wp-includes/functions-formatting.php on line 76

Coen Peppelenbos heeft op zijn Literatuurlog een serie links geplaatst naar een groot aantal voordragende dichters op YouTube. Erg geestig is: Marcel Vanthilt / Gerrit Komrij performing an old urban legend:
“Ah, Manuela, Manuela”.

Je brengt me aan de grens van de waanziiiiiiiin! Sapperedosio!

Geplaatst op 23 February 2008 door Giel

Deprecated: preg_replace() [function.preg-replace]: The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /var/www/vdh-online.nl/public_html/wp-includes/functions-formatting.php on line 76

purno

Al jaren doet die vreemde slungelachtige keeper van PSV me aan iemand denken, jaren lang wist ik niet aan wie. Totdat ik onlangs met vrienden aan de borrel zat - voetbal op tv op de achtergrond - en een van hen opmerkte dat Purno de Puro bij PSV in het doel stond…

purnogomez

Tuurlijk! Wie kent hem niet, Purno het rare mannetje in het paarse schaatspak. De sympathieke maar naieve anti-held met gevoel voor het absurde, voor de achterkant van de waarheid, die met open ogen voortdurend door zeven sloten waadt. Is als kind in een pan met champignonsoep gevallen!

Purno de Purno (oorspronkelijk alleen Purno) is een computeranimatietekenfilm, uitgezonden door de VPRO (1989-1996 en 2006-2007). Purno is een computergeanimeerd mannetje in een paars schaatspak met een hoog nasaal stemgeluid (stem: Theo Wesselo van Rembo & Rembo). Zijn grootste bijdrage aan de Nederlandse taal is de veelgebezigde uitroep “sapperedosio!” (blijk van verbazing, ontzetting, goed- of afkeuring). Hoewel de serie uitgezonden werd als onderdeel van het kinderprogramma Villa Achterwerk is door de vele dubbelzinnigheden en seksueel getinte (woord)grappen de serie ook zeer geliefd geweest bij oudere kijkers.

Purno werd rond 1989 geïntroduceerd als onderdeel van het populair-wetenschappelijk kinderprogramma De Toren van Pizza’s, waarin er in iedere aflevering een kort filmpje voorkwam met een grap van Purno. Het introliedje van Purno’s filmpje, waarin Purno te zien was die uit bed stapte en zich aankleedde om de kijker daarna van dienst te zijn, luidde ongeveer als volgt:

Jongens meisjes opgelet
Zonder wassen in je kleren,
Oren open, opgelet, hier kun je wat van leren:
PURNO!

purnogomez2

Nadat “De Toren van Pizza’s” was afgelopen, bleek Purno schijnbaar zodanig populair dat de VPRO besloot om het mannetje een eigen serie te geven. Er zouden uiteindelijk drie series purnofilmpjes geproduceerd worden. De eerste serie vormt een lang doorlopend verhaal waarin Purno de gestolen schoonheid van het Prinsesje terug tracht te brengen, hierbij geholpen door verschillende randpersonages (zoals de Kietelaar, Stomme Eend en Pedo de Postbode) en zich een wegzoekend door absurde decors zoals een heuvellandschap opgebouwd uit enkel borsten en billen. In de tweede serie is er minder onderlinge samenhang tussen de afleveringen. Wel zijn er verschillende personages (zoals Buuf en meneer Oei) die regelmatig terugkomen, sommige van hen telkens als nieuwe persoonlijkheden (Sjakie). De derde serie bestaat uit een aantal korte filmpjes van tussen de twee en drie minuten vol woordgrappen, psychedelische effecten, hallucinaties en verwijzingen naar drugsgebruik ("Ik word hier een knettertje stoned van!"). In 2006 maakte Purno de Purno zijn comeback, met een nieuwe serie.
[bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Purno_de_Purno ]

Meer Purno op YouTube
Purno bij Villa-Achterwerk

Neil Young imponeert nog steeds

Geplaatst op 18 February 2008 door Giel

Deprecated: preg_replace() [function.preg-replace]: The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /var/www/vdh-online.nl/public_html/wp-includes/functions-formatting.php on line 76

Gehoord: RAI Theater, Amsterdam, 17/2.

Anders dan de meeste rockdinosaurussen maakt de 62-jarige Neil Young nog altijd muziek die er toe doet. Hij weet er behalve generatiegenoten ook een publiek mee aan te spreken dat veel jonger is dan hijzelf.

Maar van dat laatste viel in het RAI Theater weinig te merken. In de wijde omgeving was geen jongere te bekennen. Maar wat wil je met een toegangsprijs van niet minder dan honderdveertig euro?

Die prijs leek voor de oudere fans geen bezwaar. De belangstelling voor Young was zelfs zo groot dat aan zijn twee concerten in het RAI Theater een derde werd toegevoegd. Kregen de mensen waar voor hun geld? Honderdveertig euro blijft krankzinnig, maar bij zijn eerste RAI-optreden was Young gisteren in absolute topvorm. Als typische singer-songwriter, maar ook als luidruchtige rocker.

Voorafgaand aan het concert werd meegedeeld dat het geen enkele zin had om Young te verzoeken bepaalde nummers te zingen; de setlist stond al vast. Die indruk wekte Neil Young in het eerste, akoestische, deel van het concert niet. Heen en weer zwalkend tussen een heel woud aan akoestische gitaren en een vleugel en een piano leek hij ter plekke te verzinnen wat hij ging doen.

nyacoustic08

En daar zaten de nodige verrassingen bij. Bij jarenzeventigklassiekers als Harvest of A man needs a maid hoefde hij maar een akkoord aan te slaan of een herkenningsapplaus barstte los. Maar in alleen nostalgie had Young geen zin. Hij bracht ook songs die slechts hijzelf en zijn allertrouwste fans leken te kennen. Nummers als Sad movies en Love art blues zijn alleen als bootleg verschenen. Zijn stem klonk krakend en rasperig als altijd, maar ook opvallend krachtig.

Na de pauze deelde Young het podium met de muzikanten die in het voorprogramma ook al zijn echtgenote Pegi hadden begeleid (conclusie van dat voorprogramma: het is volkomen terecht dat meneer Young stukken bekender is dan mevrouw). Tijd om te rocken. Cortez the killer, waarin Young als vanouds minutenlang soleerde, blijft mooi, maar zeker zo indrukwekkend waren de songs van Youngs kort geleden verschenen veertigste album Chrome dreams.

Bijzonder was de cover van de countryklassieker Oh lonesome me. Is dat in de originele versie van Don Gibson ondanks de verdrietige tekst toch vooral een vrolijk deuntje, in de uitvoering van Young was het slepend trage, ronduit zwartgallige rocksong.

nyelectric08

Dat het zo’n grandioos concert werd, leek er in het begin niet in te zitten. Een bijzonder knorrige Neil Young brak het openingsnummer From Hank to Hendrix voortijdig af omdat hij zich stoorde aan de fotografen vooraan bij het podium. Hij sommeerde de ‘assholes’, die het waagden door zijn muziek heen te praten, de zaal te verlaten. Aaiii. Het waren niet die fotografen die zoveel herrie maakten, maar twee dronken dan wel stonede bezoekers. Een paar nummers verder werden ze door ordebewaarders de zaal uitgedragen.
[door: PETER VAN BRUMMELEN © Het Parool, 18-02-2008] Herhaling: RAI Theater, 18/2 en 19/2 (uitverkocht).

SETLIST
From Hank To Hendrix
Ambulance Blues
Sad Movies
A Man Needs A Maid
No One Seems To Know
Harvest
Journey Through The Past
Mellow My Mind
Love Art Blues
Old Man
Cowgirl In The Sand

PAUZE
Mr. Soul
Don’t Cry No Tears
Dirty Old Man
Spirit Road
Bad Fog Of Loneliness
Winterlong
The Believer
No Hidden Path

TOEGIFTEN
The Loner
Cortez The Killer

LINKS

Neil’s Garage
Neil Young Fanclub
Neil Young @ YouTube
Het Parool - Neil Young imponeert nog steeds
AD - Neil Young (62) rockt als jonge god
NRC - Rocklegende Neil Young niet erg legendarisch
Revolver - Neil Young live in Amsterdam
Foto’s podium A’dam 170208
Foto’s Antwerpen 120208
De Standaard (BE) - Neil Young om na te vertellen
Franks weblog (BE) - Concert: Neil Young - 11 feb 2008

En… de zeikerdjes van de Volkskrant:
- Futloos ‘afscheid’ van Neil Young
- Neil Young? Ik sla over

Willy DeVille bij boekpresentatie en in Paradiso

Geplaatst op 16 February 2008 door Giel

Deprecated: preg_replace() [function.preg-replace]: The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /var/www/vdh-online.nl/public_html/wp-includes/functions-formatting.php on line 76

wdv140208
- boekpresentatie in Harderwijk -

Op donderdagavond 14 februari 2008 was de boekpresentatie van het portret fotoboek van Willy DeVille ‘See Ya Later - Zie Je’ van fotografe Patricia Steur. Het boek bevat tevens een dvd met een documentaire en interviews met Steur en DeVille gemaakt door Lisette Erdtsieck. Bij deze boekpresentatie in Harderwijk waren alle betrokkenen aanwezig en trad de Amerikaanse zanger hoogstpersoonlijk op. Willy werd op gitaar begeleid door Jan Akkerman ("best guitarplayer in the Netherlaaaands") en vocaal ondersteund door Kees Veerman. Het korte optreden was een hilarische mix van humor, chagrijn en muzikale improvisatie. Manuela Kemp presenteerde het geheel. Na afloop was er een signeersessie door Willy DeVille en Patricia Steur. Een beeldfragment van het optreden is te zien op Stentor tv.
stentortv
De dag erna - vrijdag 15 februari - was Willy aanmerkelijk frisser tijdens het concert in het Amsterdamse Paradiso. Nadat gitaris Mark Newman het publiek in ’s lands mooiste poptempel had opgewarmd met Americana rootsrock songs van zijn laatste album ‘Must Be A Pony’ opende de Willy DeVille band zoals gebruikelijk instrumentaal de show. De vocale opening was So So Real van het nieuwste album ‘Pistola’. Hiervan werden slechts 3 songs gespeeld, voor de rest werd het een soort van greatest hits show waarin o.a. Spanish Stroll, Hey Joe, Demasiado Corazon, Italian Shoes, Cadilac Walk, Savoir Faire, Bacon Fat en Chieva de revue passeerden. Een retestrakke uitvoering van Venus of Avenue D vormde één van de hoogtepunten. De uptempo songs werden weer afgewisseld met nummers gevuld met veel romantische overtuiging en hunkering zoals Heart And Soul en de toegift Let It Be Me. Met een sprankelende mix van blues, rock ‘n roll, doowop, soul, cajun, country en latin liet Willy horen dat het muzikale vuur nog lang niet gedoofd is.

wdv150208
- concert in Paradiso en de naborrel -

THE BAND

- Willy DeVille: guitar, lead vocals
- Darin Brown: piano & vocals
- Mark Newman: guitar & vocals
- Bob Curiano: bass & vocals
- Boris Kinberg: percussion & growling
- Shawn Murray: drums & vocals
- Dorene and Yadonna Wise: backing vocals

LINKS

Willy DeVille website
Willy DeVille Int. Fanclub
Willy DeVille @ YouTube
(Ex?)junkie DeVille nog steeds vol vuur
Foto’s Flevodruk
Verslag de Stentor
Foto’s Ton Pors 14 februari 2008
Foto’s Jan van der Kolk 14 februari 2008
De Jakhalzen bij Willy
Verslag De Morgen (BE)
Caramba
Meer Mink (Willy) DeVille filmpjes op www.dailymotion.com
Mark Newman website
Mark Newman @ MySpace
Interview Patricia Steur
Reportage Elegance Patricia Steur (pdf)

wdv08

Westlandse hit met Feyenoord-lied

Geplaatst op 8 February 2008 door Giel

Deprecated: preg_replace() [function.preg-replace]: The /e modifier is deprecated, use preg_replace_callback instead in /var/www/vdh-online.nl/public_html/wp-includes/functions-formatting.php on line 76

spint

FOTO THIERRY SCHUT

WESTLAND - In plaats van het eeuwige ‘You’ll Never Walk Alone’ zou bij de eerstvolgende Feyenoord-wedstrijd in De Kuip wel eens een heel ander lied door het stadion kunnen galmen. Spint uit Honselersdijk gooit hoge ogen op YouTube met een eigen Feyenoord-lied. De band heet Spint, de muzikanten komen uit Westland en ze zorgen momenteel met een geheel eigen meezinger voor 100 jaar Feyenoord voor een ware rage op internet.

‘Feyenoord, Feyenoord… uit ons dak als je weer scoort.’

Na één keer luisteren zit het geheid in je hoofd.

[bron: AD ]