vdh-online.nl

ALBUM TOP 20

01. Damien Rice - Live at Fingerprints… Warts and All
02. Gogol Bordello - Super Taranta
03. Bright Eyes - Cassadaga
04. Arcade Fire - Neon Bible
05. The Hives - The Black and White Album
06. Editors - An End Has A Start
07. Interpol - Our Love To Admire
08. Patrick Watson - Close to Paradise
09. Arctic Monkeys - Favourite Worst Nightmare
10. Beverly Knight - Music City Soul
11. The Killers - Sawdust
12. Amy Winehouse - Back To Black
13. The Shins - Wincing the Night Away
14. Joss Stone - Introducing Joss Stone
15. Kaiser Chiefs - Yours Truly, Angry Mob
16. Band of Horses - Cease to Begin
16. The White Stripes - Icky Thump
17. Beirut - The Flying Club Cup
18. Fall Out Boy - Infinity On High
19. Klaxons - Myths of the Near Future
20. The Wombats - A Guide to Love, Loss and Desperation

OUDJES TOP 20 - 2007

01. Bruce Springsteen & the E Streetband - Magic
02. Neil Young - Chrome Dreams II
03. John Cougar Mellencamp - Freedom’s Road
03. Beth Hart - 37 Days
04. Grinderman - Grinderman
05. Rush - Snakes & Arrows
06. Patti Smith - Twelve
07. R.E.M. - Live
08. Ry Cooder - My Name Is Buddy
09. Bryan Ferry - Dylanesque
10. Eagles - Long Road Out Of Eden
11. Robert Plant & Alison Krauss - Raising Sand
12. Foo Fighters - Echoes, Silence, Patience & Grace
13. Steve Vai - Sound Theories Vol 1 And 2
14. Mark Knopfler - Kill To Get Crimson
15. Crowded House - Time On Earth
16. Manu Chao - La Radiolina
17. Prince - Planet Earth
18. Kula Shaker - Strangefolk
19. The Good, the Bad & the Queen - idem
20. Wilco - Sky Blue Sky

HOLLANDSE NIEUWE, LEKKERRR…

01. Van Dik Hout - Alles waar ik nooit aan begon
02. Moke - Shoreland
03. Anouk - Whose Your Momma
04. Big Blind - Dressed To Win
05. Peter van Elswijk - Listen
06. Candy Dulfer - Candy Store
07. Acda En De Munnik - Nachtmuziek
07. T99 - Vagabond
08. Freek de Jonge - De Toehoorder
10. Spinvis - Goochelaars en Geesten

BLOES TOP 10 - 2007

01. Joe Bonamassa - Slow Gin
02. Julian Sas - Resurrection
03. Gary Moore - Close As You Get
04. Ian Siegel - Swagger
05. John Mayall & The Bluesbreakers - In The Palace Of The King
06. Ralph de Jong - Emotion
07. Robben Ford - Truth
08. Danny Bryant - Live
09. Buddy Whittington - Buddy Whittington
10. Seasick Steve - Dog House Music

BESTE SOUNDTRACKS EN VERZAMEL

01. V/A - I’m Not There - Bob Dylan tribute
02. OST - Eddie Vedder - Into The Wild
03. V/A - BBC Radio1 Established 1967-2006
04. OST - Control - Joy Division’s Ian Curtis
05. V/A - Instant Karma - The Campaign To Save Darfur
06. OST - Nick Cave & Warren Ellis - The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford
07. OST - Van Morrison - At The Movies
08. OST - V/A - Grindhouse
09. V/A - Live Earth - The Concerts For A Climate In Crisis
10. OST - Borat - Cultural Learnings Of America For Make Benefit Glorious Nation Of Kazakhstan

DVD’s 2007

01. Rolling Stones - The Biggest Bang
02. Neil Young - Heart Of Gold
03. Bruce Springsteen - Live In Dublin
04. U2 - Popmart Live From Mexico
05. Leonard Cohen - I’m Your Man

CONCERTEN 2007

01. Bruce Springsteen - Arnhem/Keulen
> geweldige live artiest, nog steeds!
02. Rolling Stones - Londen/Parijs/Nijmegen
> spreekt voor zich.
03. John Mayall - Zoetermeer Boerderij
> bejaarde blues met jeugdig elan.
04. Beth Hart - Het Paard Den Haag
> wijf met ballen!
05. Rush - Rotterdam Ahoy
> bekijk de dvd maar in ‘t voorjaar van 2008.
06. Tommy Emmanuel - Naaldwijk Naald
> beste akoestische gitarist ter wereld.
07. Blues aan Zee festival Monster
> blues zoals het hoort.
08. Rod Stewart - Rotterdam Ahoy
> Schotse ro©k en meezingers.
09. Van Dik Hout - Naaldwijk Naald
> staat ook in het theater als een huis.
10. Undercover - Rotterdam Waterfront
> beste Ned. Stones tributeband!

Onze kerst/nieuwjaarskaarten voor dit jaar:

links : bewerking van een 'geleende' foto
rechts: bewerking van eigen foto (kerkje Den Hoorn Texel)

“Guten Abend. Is anybody alive out there?” schalt door de Kölnarena. De openingszin van Bruce Springsteen in deels de taal van het land waar hij speelt en deels in het Engels klinkt ons inmiddels vertrouwd in de oren. Evenals het aftellen “one-two… one-two-three-four” bij de rechttoe- rechtaan rocksongs, zijn betoog tegen de huidige regering Bush, zijn flying Fender die over meerdere meters naar een roadie wordt gegooid, het publiek op de voorste rij dat even zijn gitaarsnaren mag aanraken…

Het zijn allemaal terugkerende rituelen bij een optreden van Bruce Springsteen en de E Streetband in deze Magic tour. Maar we kunnen het niet vaak genoeg horen en zien want een concert van Springsteen en zijn kompanen verveelt nooit en is altijd weer verrassend en geweldig om te beleven omdat door de onvermoeibare inzet van de oudjes het jeugdige enthousiasme er steeds vanaf spat!

De verrassing zat hem dit keer wat mij betreft in het spelen van ‘Kitty’s Back’. Op veler verzoek van het publiek (er werden zelfs borden met ‘Kitty’s Back’ omhoog gehouden) werd deze 34 jaar geleden gecomponeerde en lang uitgesponnen track gespeeld. Dit ging wel ten kosten van ‘Darlington County’ en ‘Tunnel Of Love’ welke oorspronkelijk op de setlist stonden. Alle muzikanten en met namen de keyboardspelers Roy Bittan en Charles Giordano konden er in deze jazzy compositie lustig op los improviseren, jamming time! Nu viel ons helemaal op dat de akoestiek in deze Keulse Pot toch heel wat beter was dan in de Mokumse Galmbak. Wellicht heeft dit te maken met de houten tribunes en de speciale schuine bouw van deze evenementenhal. Hoe dan ook, het geluid klonk hier wél naar behoren. Omdat wij dit keer voor tribuneplaatsen hadden gekozen was het zicht op het podium uiteraard minder goed dan dat je vlak voor het podium staat. Hierdoor mis je persoonlijk toch enige beleving en ontgaan de kleine gebeurtenissen op het podium je; bij één van mijn favoriete nummers ‘The Promised Land’ gooide Bruce zijn mondharmonica omhoog met de bedoeling deze achter zijn rug weer op te vangen, tot zijn eigen hilariteit mislukte dit. En tijdens ‘I’ll Work for Your Love’ had Nils Lofgren wat ongemakken met zijn gitaar die toen even niet meer te horen was. Wat we wel goed meekregen was dat het eerste deel van de klassieker ‘The River’ bewust zonder slag- en sologitaren gespeeld werd én uit volle borst werd meegezongen door het 18.000 koppige publiek. We hadden vanaf onze plek een mooi overzicht over bijna de gehele zaal, het dolenthousiaste publiek en de waving hands van de fanatieke fans in de pit op de vloer.
Andere hoogtepunten waren de gitaarpartijen in ‘Because the Night’, het mondharmonicawerk van Bruce in o.a. ‘Reason to Believe’, de aanvullende vocalen én de lief jankende vioolklanken door Soozie Tyrell, de (wat mij betreft té spaarzame) zangpartijen van Little Steven die me op de een of andere manier toch ’steeds weer aan Keith Richards doen denken, en de vindingrijke doch eenvoudige drumpartijen (o.a. ‘Devils Arcade’ en ‘Badlands’) van Max Weinberg blijf ik toch ook indrukwekkend vinden. Evenals de saxsolo’s en de humoristische gebaartjes van Big Man Clerence Clemmons.

Na de 5e en naar wij dachten laatste toegift ‘American Land’ waarvan Paul en ik inmiddels onze eigen versie hadden gemaakt ("tara-tara tara-tara tara-tara-tara, hey!") leek The Boss letterlijk uitgeteld en stortte hij zich met gitaar en al achterover ter aarde. Maar Steven Van Zandt en Nils Lofgren bogen zich - als waren het coaches die een bokser die net knock-out was gegaan moesten oplappen - over Bruce heen, waarna hij weer opkrabbelde en ‘Santa Claus Is Coming To Town’ inzetten. Goedgemutst (Bruce en Clerence droegen in dit nummer beide een kerstmuts) werd met deze luchtige traditional door ons afscheid genomen van The Boss en zijn earthshaking, heartbreaking, history making E Street Band! Het gastrolletje van de Keulse zanger/gitarist Wolfgang Niedecken van de band BAP in het laatste nummer was van ondergeschikt belang en wat ons betreft ook volkomen overbodig. Einde show maar het “oohoo-hoo” van ‘Badlands’ klonk nog steeds na in de lege bierpullen en in de volle parkeergarage.

Reis- en lotgenoten Herman ‘Berkien’, Willem ‘Kiwi’ en Paul ‘Gasthuis’ bedankt voor jullie prettige gezelschap tijdens die Lange Reise en bij das Kleine Steakhaus (toevallig) voor en na het optreden van Der große Chef! “The Boss rockt rüstig!” loofde de Duitse pers de volgende dag het optreden in Keulen. Hetgeen zoiets wil zeggen als: “The Boss rockt er energiek op los!” Wij kunnen dit alleen maar onderschrijven en gaan rüstig toeleven naar 18 juni 2008 als de E Streetband ook Nederland weer aan zal doen, wij verdienen het. “Still at the end of every hard earned day people find some reason to believe”. [GvdH]

SETLIST
13 december 2007
Duitsland Keulen, Köln Arena

01 Radio Nowhere
02 Ties that Bind
03 Lonesome Day
04 Gypsy Biker
05 Magic
06 Reason to Believe
07 Because the Night
08 She’s the One
09 Living in the Future
10 Promised land
11 Waitin’ On A Sunny Day
12 The River
13 I’ll Work For Your Love
14 Devils Arcade
15 The Rising
16 Last to Die
17 Long Walk Home
18 Badlands

19 Girls in Their Summer Clothes
20 Kitty’s Back
21 Born to Run
22 Dancing In The Dark
23 American Land
24 Santa Claus (with Wolfgang Niedecken)

LINKS
Be True: Santa Wolfgang in Keulen
Spiegel recensie
Der Westen recensie
Over rollende en springende stenen
Officiele foto’s
Foto’s pointblank
Foto’s photobucket
You Tube - Reason…
You Tube - Santa
You Tube - Magic
You Tube - Girls…

December 10th 2007 London, UK.

First live video of famed London concert, first live video of Zeppelin performance 30 years. AWESOME!

Led Zeppelin heeft maandagavond 10-12-2007 voor het eerst in bijna twintig jaar weer een concert in Londen gegeven. Zanger Robert Plant, gitarist Jimmy Page en bassist John Paul Jones werden voor de gelegenheid bijgestaan door de zoon van de in 1980 overleden drummer van de band, Jason Bonham.

Het concert, dat plaatsvond in de 02-Arena in Londen, werd bijgewoond door 20.000 uitzinnige fans, afkomstig uit uit meer dan zeventig landen. De kaartjes voor de show gingen op de zwarte markt voor enorme bedragen van de hand. Zo betaalde een wel hele grote fan op een veiling 170.000 dollar voor twee kaartjes!

- all images are EXPLICITLY copyright to Steven Gough - 2007 -

‘Ahmet we did it,’ jubelde Jimmy Page toen hij het door hem vaak verfoeide Stairway to Heaven had voltooid. De uitvoering van de monumentale gitaarsong was één van de hoogtepunten van de reünie van rockbrontosaurus Led Zeppelin. De groep was eenmalig herenigd voor een concert ter ere van z’n overleden platenbaas Ahmet Ertegun.

De avond was bedoeld als eerbetoon aan de vorig jaar overleden Ahmed Ertegun, de man die Led Zeppelin bij Atlantic Records contracteerde. Hoewel de band, gekleed in het zwart, heeft gezegd dat het een eenmalige reünie betrof, gaan er al geruchten over een langere tournee.

In het publiek waren bekende sterren aanwezig als David Gilmour, gitarist van Pink Floyd, Mick Jagger, Bill Wyman, partyprinses Paris Hilton, Oasiszanger Liam Gallagher, Paul McCartney, Lisa-Marie Presley, Dave Grohl van The Foo Fighters en Kate Moss.
[bron: AD - Eric Borsje / Stefan Raatgever]

LINKS
Concertgangers klagen op het forum bij ledzeppelin.com dat hun filmpjes op youtube direct verwijderd worden. Ze posten daarom hun clips op dit moment vooral op andere sites. AD.nl heeft de beste clips voor je verzameld.

AD: Reünie Led Zeppelin bejubeld
ledzeppelinpics.com
www.gettyimages.com

- column door GvdH -

Vanmorgen hoorde ik iemand op de radio zeggen dat er op Sinterklaasavond helemaal niets leuks op tv te zien was. Daar ben ik het niet mee eens! “Wat? Kijk jij dan naar de tv op pakjesavond?” vraagt u. Nee natuurlijk niet! Althans, normaal gesproken niet maar gisteren wel. Nou ja kijken… zappen! Heel veel zappen! Negers zappen. Ik ga het proberen uit te leggen. Iets wat mijn moeder - toen ik vanavond bij haar was - ook probeerde te doen door de telefoon aan mijn broer. De goedwillende poging strandde al bij het woord ‘neger’. “Wat bedoelt u nou ma, negen of een kleurling?", “nee eentje, vijf tellen, want blanke mensen zie je teveel!” was haar antwoord.
Ik begrijp het, dit vraagt om opheldering.

Na meer dat tien jaar surprises maken en 3 jaar lang dobbelen op 5 december waren wij weer eens aan iets anders toe in onze familiekring . De kinderen worden ouder en de oudjes niet gauwer nietwaar? Het voornemen was om te gaan gourmetten en dat iedereen voor zichzelf een cadeautje kocht. Geen geknip, geplak, gezaag, genaai en gefreubel met surprises die toch maar in no time aan flarden zouden worden getrokken. En geen gezweet op rijmen die altijd als een prop verdwijnen (zie je wel, dat rijmt ook al niet).

Gourmetten! Lekker zelf iedereen z’n kostje laten koken. Makkelijk voor de gastvrouw. Al liep die alsnog de benen uit haar lijf om alle pannetjes, schaaltjes en glazen vol te houden (dank Marijke!). De jeugd had de opdracht gekregen om een spelvorm te verzinnen om pakjesavond toch nog op een ludieke manier in te vullen. De aloude schuimplastieke dobbelsteen kwam weer uit de kast gerold maar kreeg al snel een niets ontziende zwieper van de heer des huizes. Geen goed plan dus. Tijdens de maaltijd hadden wij de term zap de neger al uit de kakelende snavels van de jeugd gehoord maar wij ouderen wisten niet beter dan dat het een rapper of hiphopper uit het rijtje Ali B, Lange Frans, Spacekees, Kempi en zo-yo-yo-yo-verder betrof. Zep de Neger, respect man!

Gezeten in een gezellige kring rondom de cadeaus én met de televisie aan werd zap de neger het ludieke spel dat vervolgens deze avond gespeeld zou worden. Het bleek een variatie te zijn op een drankspel dat door studenten nog wel eens op een beschonken avond gespeeld wil worden. Zeker niet racistisch bedoeld, want zoals oma de avond erna door de telefoon nog zei: “blanke mensen zie je teveel!”

De spelregels van deze pakjesavond versie werden ter plekken bedacht en aangepast. Zap naar een tv-kanaal en tel tot 5, als er binnen die 5 seconden een neger in beeld komt mag je het pakje open maken. Zo niet dan geef je de afstandsbediening door aan je rechter buurman of vrouw. Zwarte Pieten telden voor deze gelegenheid ook mee. Oma begon en zapte ouderwets naar Nederland 1, NCRV. En ja hoor, drie Zwarte Pieten in beeld binnen 5 seconden! Dat wordt een korte avond zo. Maar pret alom, het spel was nu al geslaagd. Ondanks dat de tv vervolgens diverse keren op TMF en MTV werd gezet, waar het doorgaans toch zwart ziet van de negers, duurde het een rondje of drie voordat de volgende kleurling eindelijk in beeld kwam.

Het sein werd nu gegeven om het onderwerp te veranderen in ‘kaal hoofd’: zap de kale. Een scheidsrechter wiens glad geschoren schedel in het felle licht van de schijnwerpers weerkaatste moest er vervolgens aan geloven. Weer pret voor tien want het spel sloeg nu echt aan. Zap de pet werd de volgende variatie. En weer was het raak. De winnaar zapte nota bene alle drie de voorgaande onderwerpen in 1! Een kale neger met een pet! Quintis Risti uit de politieserie Van Speijk werd hierdoor hét onderwerp van gesprek deze avond. Hij zou er zelf het hardst om gelachen hebben al was ‘ie erbij geweest.

In de loop van de avond werden achtereenvolgens de volgende voorwerpen het onderwerp van (z)absurditeit: neger, kale, pet, bejaarde, huis, bal, kind, horloge, oorbel, hoofddoek, rode trui, grasveld, plant, vogel, huilen, lachen, zoenen… Deze kwamen in mijn beleving aan het einde van de avond allemaal tegelijk in een flits van vijf tellen in 1 beeld op mijn netvlies terecht. Of had ik me zitten bezuipen… ehh bezappen?!

Opgemerkt moet nog worden dat de dames opvallend veel naar Hugh Grant zapte, de heren naar een voetbalwedstrijd en de kinderen de al genoemde muziekkanalen blindelings wisten te vinden. Met als gevolg een wederom zeer geslaagde zapjesavond… ehh pakjesavond! De ongewenste ledematen en kreten die ondertussen ook voorbij flitsten hebben we ook maar op de koop toe genomen en zorgden juist voor nog meer hilariteit. Met zap de neger valt niet te dissen!
De vorm is soms belangrijker dan de inhoud.
[GvdH]

Geloof het of niet maar er is zelfs een Zap de Neger bordspel te downloaden. Een leuk gezelschapspel voor een beschonken avond, proost!

”I’m alive!”
Een recensie is vaak slechts een persoonlijke mening doorwrongen van feiten. Maar sommige recensies spreken je zo aan dat het onnodig is om zelf ook nog iets over de gebeurtenis te schrijven. Zo ook onderstaande recensie uit de Volkskrant van Gijsbert Kamer. Saillant detail is dat wij de recensent in kwestie vlak voor het concert nog even hebben mogen spreken en onze gezamenlijke verwachtingen van dit concert ondanks “het gedoe vooraf” zijn uitgekomen. Lees via LINKS ook de recensies van o.a. OOR, Be True en bekijk de foto’s en filmpjes. “Nederland, I’m alive!”

Bruce Springsteen in het Gelredome in Arnhem

Springsteen: Geen nostalgie, wel geestdrift
Van Volkskrant medewerker Gijsbert Kamer
gepubliceerd op 02 december 2007

ARNHEM - ‘Nederland, I’m alive’, brult Bruce Springsteen zaterdag om kwart over acht door het Arnhemse Gelredome. Hij zet Radio Nowhere in, we zien de E Street Band in het zwart, en de boss zelf met de mouwen opgestroopt. Het is hem menens, de regel ‘trying to make a connection with you’ komt vanuit de tenen, en de connectie is er meteen.

Het was toch een beetje morren aan de poorten van het Gelredome waar om tien voor half zeven onder politiebegeleiding Springsteen voorin zittend in een bescheiden auto werd afgeleverd. Want behalve een muzikaal genie had hij zich ook een medisch wonder getoond door op vrijdagochtend zeker te weten die avond niet in staat te zijn om op te treden, maar een dag later wel. En dan was er nog het gedoe met de capaciteit van de zaal. Eerst moest het op verzoek van Springsteen allemaal ‘intiem’ voor achttienduizend man, later kwam hij er op terug en kon Mojo Concerts de andere zestien duizend conform de maximum capaciteit ook gaan verkopen. Wat net niet lukte, en bovendien veel fans het gevoel gaf voor niks uren lang in de rij te hebben gestaan voor de beste plaatsen.

Hoogtepunt
Nee, de boss had iets goed te maken, en dat deed hij dan ook. Vanaf het tweede liedje No Surrender is het duidelijk dat Springsteen alles geeft en zelfs ietsje meer. En wanneer Stevie Van Zandt op een akoestische gitaar Gypsy Biker inzet, en Springsteen hem met mondharmonica bijvalt, komt er een eerste hoogtepunt. Krap twintig minuten onderweg vechten de heren een gitaarduel uit op het scherpst van de snede, en zeker vooraan klinkt het zelfs nog gemener dan op de plaat.

We zijn dan pas twintig minuten onderweg, en Springsteen heeft met zijn E Street Band waarin soms wel vier gitaristen tegen elkaar inspeelden (naast hemzelf en Van Zandt ook Nils Lofgren en, een enkele keer, violiste/zangeres Soozie Tyrell). Er volgt even een rustpunt met Magic, het titelnummer van zijn laatste plaat. Daarvan wordt logischerwijs het meest gespeeld en het maakt de avond nog onvergetelijker dan vijf jaar geleden toen hij in Ahoy’ was ter ere van The Rising. Want Magic is een betere plaat die in niks onder doet voor zijn beste werk uit de jaren zeventig.

Wanneer een recent liedje als Livin’ In The Future gespeeld wordt tussen She’s The One en Promised Land, beiden dertig jaar oud, dan hoor je de klassieke Springsteen aan het werk. Geen moment roept Springsteen een gevoel van nostalgie op, wat al bijzonder is voor iemand met zijn lange staat van dienst, nog knapper is het dat oude liedjes als Candy’s Room en Night met een ongekende geestdrift gespeeld worden, alsof het de eerste keer is.

Ontwapenende grijns
En Springsteen zelf straalt een enorm spelplezier uit. De setlist die in de huidige tournee voor een derde vrije keuzes toelaat legt meer dan elders de nadruk op het hardere werk. Alleen Tunnel Of Love valt met dat onverminderd lelijke jaren tachtig-arrangement uit de toon. Maar ook achterin de zaal houdt iedereen even de adem in als drummer Max Weinberg Devil’s Arcade besluit met het ritmisch simuleren van een hartslag. Het zijn deze momenten die het concert uittillen boven het niveau van gezellig, het gaat Springsteen nog altijd ergens om, en soms is het bijna beklemmend. Maar dan is er weer die ontwapenende grijns, en een grapje in de toegift: Santa Claus Is Coming To Town, met Clarence Clemons als een soort Zwarte Piet. Zijn Born To Run dat er op volgt hebben we wel eens krachtiger gehoord, maar het wordt ook gezongen door iemand die een dag eerder nog te ziek bleek om op te treden. Als Springsteen op 18 juni in de Arena staat, maakt hij dat wel goed. Tot die tijd koesteren we de herinnering aan het meest enerverende rock concert van het jaar. [bron: de Volkskrant]

SETLIST
December 1, 2007 Arnhem, Geldredome

Radio Nowhere
No Surrender
Lonesome Day
Gypsy Biker
Magic
Reason To Believe
Candy’s Room
She’s The One
Livin’ In The Future
The Promised Land
Darlington County
Tunnel Of Love
Night
Devil’s Arcade
The Rising
Last To Die
Long Walk Home
Badlands

Girls In Their Summer Clothes
Santa Claus Is Coming To Town (Tour Premiere)
Thunder Road
Born To Run
Dancing In The Dark
American Land

Bruce Springsteen komt voor een concert op 18 juni
naar de Amsterdam ArenA. Hij zei dat zaterdagavond
tijdens zijn concert in het Gelredome in Arnhem.

Santa Claus Is Coming To Town [bron: TLU]

LINKS

AD: Snotterende rock-n-roll
OOR: Bruce Heerst
De Gelderlander: Geoliede rockmachine in sneltreinvaart en
Iedereen aanvaardt excuses van energieke Bruce Springsteen
NRC: Bruce Springsteen voelt zich weer ‘fine’
Parool: The Boss rockt nog steeds als een jonge god
Vlaamse krant ‘De Morgen’: De belichaming van rock-’n-roll
Planet: foto’s Sven Hoogerhuis
Kluun Column: No Retreat Baby, No Surrender
Infonu.nl
Recensies Tramps Like Us Forum (inloggen)
Review Paul Meerman
Magic Tour 2007 setlists
YouTube filmpjes Bruce Springsteen 01-12-07
Mijn buren in the pit filmpje
Bruce in Arnhem @ BeTrue
© slideshow photos by René van Diemen