Archief voor de maand July 2006

North Sea Jazz 2006 in Ahoy’

Geplaatst op 15 July 2006 door Giel

De onverwoestbare blueslegende Buddy Guy (’Damn Right I Got the Blues’) was net als drie jaar geleden in Den Haag, wederom te gast op het North Sea Jazz Festival dat voor het eerst plaats vond in het Rotterdamse Ahoy’. Ook de fusionfans waren aangenaam verrast met de komst van gitaarvirtuoos Jeff Beck naar het NSJ in Ahoy’. Hij hoort thuis in het rijtje gitaarmeesters met o.a. Jimmy Page, Eric Clapton en Jimi Hendrix. In Rotterdam trad hij op met een all-star band met drummer Vinnie Colaiuta, bassist Pino Paladino en pianist Jason Rebello en als gast Stanley Clarke, de Paganini van de bas.

LINKS
NSJ 2006 Ahoy
Review NSJ in het AD
Jeff Beck
Buddy Guy
Stanley Clarke
CD cover artwork Buddy Guy at NSJ 2006

buddy guy nsj

‘Damn Right I Got the Jazz’ [Review door JackDaniels]

Gisteren een gezellig nachtje gehad op het NSJ in Ahoy. Samen met Giel door de diverse zalen gelopen en ik moet zeggen: dit werkt horizonverbredend.

Soms lekkere funk, salsa maar ook big band muziek tot zelfs ‘experimentele’ jazz. Onder het mom van “je moet het hebben meegemaakt” hebben Giel en ik met interesse deze vertoningen gevolgd. Soms met enthousiasme (bijv. Gabriel Rios) en soms met verbazing. Je begrijpt… niet alle jazzvormen zijn ‘ons ding’.

Maar goed… om kwart voor tien stonden we netjes vooraan in de Nile hal rechterpodium te wachten op Jeff Beck. Kan ik kort over zijn:
1. Hij is een Meestergitarist;
2. Fusion kan twee kanten op gaan. De ene kant vind ik wel wat; de andere kant vind ik een stuk minder.
3. Er zijn behoorlijk wat enthousiaste fans en er zijn ook behoorlijk wat ‘oudere’ fans die dachten “The Faces” terug te zien .
Aan het eind kwam de onvolprezen Stanley Clarke op een lekker funky nummer mee jammen.
Ook nog de ons bekende Jan (Rubberduck van Undercover) de hand geschud die “opeens” achter ons bleek te staan. (en wij maar denken dat ‘ie helemaal vooraan stond).

En toen snel geswitched naar het linker podium en ja hoor… zowaar onze eerste FOS (front of stage) ervaring dit jaar, wachten op Buddy Guy. We moeten bij dat “wachten” aantekenen dat het NSJ alles precies op schema liet lopen. Voor mijn mijn eerste Buddy Guy “beleving” (Giel had hem al eens eerder live gezien). Het was een hele ervaring. Buddy legt zijn ziel en zaligheid in de nummers die hij zingt en speelt. Hij speelt nog behoorlijk gitaar alhoewel hij al veel overlaat aan zijn sidekick Rick, die ook een behoorlijk deuntje kan meepielen. Veel bekende nummers van zijn laatste cd, maar ook veel nummers van zijn oude helden (’Got my Mojo working’ van Muddy Waters en ‘Boom Boom Boom’ van John Lee Hooker. etc.) Toppunt van de show is dat Buddy tijdens een nummer van het podium verdwijnt (achteruitgang) en opeens in het publiek staat te spelen. Giel en ik stonden uiteraard aan de verkeerde kant (we hadden toch FOS links moeten gaan staan). Toch best wel sensationeel voor zo’n 70 jaar oude blueslegende. Moeten we Keith Richards nog maar eens zien doen. Ook hier het bekende “Sorry this is not rehearsed” terwijl Buddy in een bepaald nummer aan het jammen is, plotseling stopt en een heel ander nummer begint. Aan het eind nog een niet onverdienstelijke ode aan Jimi Hendrix (Voodoo Child). Al met al een erg geslaagde vrijdagavond. Op het NSJ zien ze ons zeker weer terug. [website van JackDaniels ]