Het getal twee, weergegeven door het enkele cijfer 2, is het getal dat direct na één komt en direct voor drie.
FOCUS
~
Concentreren op innerlijk gevoel.
Of met: hocus pocus pilatus pas,
ik wou dat ik wereldkampioen was,
met het toverwoord focussen naar ‘t doel.
~
Door jezelf te verliezen in de strijd,
mis je ‘t doel en raak je de magie kwijt.
Burgemeester Ahmed Aboutaleb glom van trots. De EHBO meldde dat er geen bijzondere dingen waren gebeurd. En ondanks de regen kwamen maar liefst 450.000 (!) toeschouwers naar de proloog van de 97ste Ronde van Frankrijk met de start in Rotterdam. Zij zorgden voor een geweldige sfeer, die vooral de Nederlandse renners kippenvel bezorgde. En dat lag zeker niet aan de regen, die gelukkig nooit hevig genoeg werd om ook daadwerkelijk de wedstrijd dramatisch te beïnvloeden. “Het was gigantisch, zeker op de Erasmusbrug. Ik reed door een muur van geluid. Nou, die vuvuzela’s van het WK-voetbal zijn daar niets bij", aldus de Nederlandse renner Maarten Tjallingii.
Hij kwam zag en overwon zoals hij dat al vaak in tijdritten deed. Op Fabian Cancellara stond ook in Rotterdam, net als vorig jaar bij de proloog in Monaco, weer geen maat. De Zwitser legde de 8,9 kilometer af in exact tien minuten rond. Zijn gemiddelde snelheid bedroeg daardoor 53,4 kilometer per uur. Het leverde hem uiteraard de gele leiderstrui op. Cancellara was tien seconden sneller dan de Duitser Tony Martin. De Brit David Millar eindigde op 20 seconden als derde. Zevenvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong (38) reed naar een knappe vierde plaats.
Op zondag 4 juli waren we aanwezig in de Rotterdamse deelgemeente Hoogvliet, zo’n 8 km na de start van de eerste etappe die op de Erasmusbrug plaats vond. Een deel van het parkeerterrein aan de Binnenban was ingericht als People Village. Een plaats waar tour-liefhebbers terecht konden voor ontspanning, activiteiten, levende muziek en meer vermaak. En waar op twee levens grote beeldschermen de tour ook via tv-beelden gevolgd kon worden. In het Informatiecentrum vond de tentoonstelling ‘Tour Experience, Hollands wielerglorie’ plaats. Net als in de Kunsthal in Rotterdam deze zomer waren hier historische foto’s te zien van dé Nederlandse wielerfotograaf Cor Vos. Allemaal beelden van de afgelopen 30 jaar die door hem geschoten zijn vanaf zijn vaste plek achter op de motor en op plekken waar Cor een moment stil stond om een valpartij of om komische voorvallen te vereeuwigen.
Het was indrukwekkend en gezellig om de renners van dichtbij aan te moedigen en te fotograferen. De Rabobank ploeg was er veel aan gelegen om onderweg naar de finish in Brussel iemand mee te hebben in de kopgroep. Dat lukte want Lars Boom plaatste een geslaagde demarrage en samen met de Belg Wynants en de Spanjaard Perez reden ze bijna 200 km in een kopgroep. Via de Zuidhollandse en Zeeuwse eilanden en West-Brabant gingen de coureurs en alles wat daarbij hoorde naar België. De finish was aan het einde van de middag in Brussel na een rit van 223,5 kilometer. De etappe werd na diverse valpartijen in een sprint gewonnen door de Italiaan Petacchi.
Lees ook tourrenners-op-weg-naar-brussel.
Meer foto’s op: flickr.com en letourfotoside.nl
en tourdefrancerotterdam.nl
Holland vs Brazil World Cup 1974 [filmpje]
3 Juli 1974, tweede ronde van het WK 1974, laatste duel: Nederland-Brazilië. Oranje plaatst zich voor de finale. Legendarisch harde wedstrijd en een totale vernedering voor de Brazilianen onder meer verzorgd door helden als Cruijf, Neeskens en Van Hanegem.
Wim Jansen ruilt zijn shirt met Roberto Rivelino van Brazilië na de overwinning op het WK van 1974. De hand neemt de Braziliaan niet aan.
30-06-1974 - Johan Cruijff en Wim van Hanegem nemen afscheid van het publiek na de wedstrijd tegen de DDR. Nederland speelde in de tweede ronde tegen Oost-Duitsland in het Park-stadion te Gelsenkirchen. Nederland won ook deze wedstrijd met 2-0.
Het intro van de Johnny Cash song ‘Ring Of Fire’ is al enige tijd een hit bij de Feyenoord supporters. Iedere thuis- en uitwedstrijd hoor je het intro “tarataratatararaa…” a-capella gezongen door het legioen uit Vak-S of uit het uit-vak schallen. Begint het legioen - toch altijd al voorlopers met originele stadion liederen - écht smaak te krijgen of is het deuntje van deze tijdloze klassieker door toeval ingegeven? Feit is dat de raakvlakken die Johnny Cash en Feyenoord hebben niet bij dit ene liedje blijven. Jantje Contantje was zijn leven lang de wandelende editie van ‘Mister Cool’. Hij zong ooit ook het Amerikaanse traditionele lied ‘I Shall Not Be Moved’, al jaren geleden door het legioen geadopteerd als dé stadion hymne “We shall not, we shall not be moved. We support the Feyenoord-boys, we shall not be moved!” Ook schreef of vertolkte Cash songs als ‘You’ll Never Walk Alone’, ‘Green, Green Grass Of Home’, ‘Like A Soldier’, ‘I Won’t Back Down’, ‘Hard Times, ‘Hurt’, ‘Cry! Cry! Cry!’, ‘Where The Soul Of Man Never Dies’, ‘I Walk the Line’ en ‘One’ waar Rotterdammers en met name Feyenoord-supporters zich mee kunnen identificeren. Liederen over verlangen, trots, pijn, wilskracht en overwinning. J.R. (Johnny) Cash (1932-2003) was een Amerikaanse countryzanger, gitarist en singer-songwriter en viel op door zijn diepe baritonstem. Johnny’s manier van zingen was fenomenaal. En hij smeedde een sound die tot op het bot gaat: kaal, rauw, en zonder één noot te veel. Je moet een song niet onder allerlei klank lagen bedelven, maar alleen het hoogstnodige spelen. Doe je dat fout, dan is het pijnlijk eentonig, maar als het werkt, wordt een song ongelooflijk intens, precies zoals die eerste songs van Johnny Cash. Precies zoals… het veldspel van Feyenoord zou moeten zijn! Johnny Cash werd wereldwijd bekend als The Man in Black (de man in het zwart) en heeft een grote invloed gehad op de muziek van veel artiesten en bands zoals U2, Bob Dylan, Tom Petty, Keith Richards en Nick Cave. Typerend voor Cash waren de zwarte pakken die hij droeg en hem een eigen identiteit gaven. Een eerlijke outlaw, een enfant terrible, een diepgelovige zondaar met priemende zwarte ogen in een soms stalen en soms guitig gezicht. Zoals ook een echte Rotterdammer betaamt hilarisch zwartgallig versus blijmoedig. Iemand ook die opkwam voor de minderbedeelden, en op het podium spatte de energie eraf. Met tranen in de ogen, een brok in de keel en een lach op het gezicht. Johnny Cash was een Feyenoorder. Ik weet het zeker. Johnny Cash Rules! “tarataratatararaa…”
Na een grondige analyse van het seizoen 2008-2009 zijn de heren analytici erachter waar het aan lag:
de eerste helft liep steeds van een leien dakje, maar tegen de 2e helft zagen ze als een berg op!
Van mijn kameraad Paul kreeg ik onlangs een verontrustende e-mail over de slechte bezorging van een groot landelijk dagblad. Moedeloos werd hij ervan. “Al vier weken wacht ik op mijn gratis - als Feyenoord supporter - aangeboden krantje. Volgens de gegevens had ik hem vanaf 5 november moeten ontvangen. Afgelopen zaterdag was de 1e keer dat ik hem ontving. Vreugde was van korte duur. Gister en vandaag weer niks. Kon het niet laten enigzins cynisch te reageren. Dat wou ik jou (als enige fan van mijn schrijfsels) niet onthouden", zo schreef hij me. Zijn cynische schrijven eindigde hij met:
“Volgende keer zingen we op de tribune (solidair naar mij toe)
En steek die krant
en steek die krant
en steek die krant maar in je reet".
De combinatie van het bezorgen van die krant en Feyenoord deed me terug denken aan een gebeurtenis in mijn jeugd waarin deze feiten ook verenigd waren. Want tsja, die bewuste krant heeft in huize Van der Hoeven eigenlijk best een apart plekje. Als jochie van van 9 tot 13 jaar knipte ik me een lieve lust uit de sportkatern van het Algemeen Dagblad. Mijn favoriete voetbalclub Feijenoord speelde mee bovenin de ranglijst van de eredivisie (toen nog zonder sponsor) voor het kampioenschap en deed nog volop mee in de Europacup III competitie, ook wel UEFA-cup genoemd. Als puberaal straatvoetballertje (die had je toen nog echt) zag en voelde ik mooie sporttijden naderen en besloot een plakboek aan te leggen. De krant, het AD, kregen wij iedere morgen gratis omdat mijn oudere broer Rob - toen Ajacied, maar geeft nu geen bal meer om voetbal - (zijn zoon wel, die zit regelmatig naast ons in de Kuip) de ochtendkrant huis-aan-huis in en om ons dorp bezorgde. Hij was ooit voetballend met mij samen op straat ‘gescout’ door een vertegenwoordiger van het AD die destijds nog gewoon van stad naar dorp reden om de jeugd te bewegen voor een krantenwijk. Dat was heel normaal toen; dikke auto: “tuut-tuut", vreemde meneer: “he jongens lekker aan het voetballen?” wij: “ja meneer!” hij: “hoe oud zijn jullie?” mijn broer “11 meneer", ikke: “9 jaar meneer", hij: “oh jammer net te jong voor een krantenwijk", ikke: “uhh ja jammer” en weg was ik. Mijn broer echter kwam een paar minuten later vrolijk met meneer Rietveld (zo’n naam vergeet je je leven niet meer) ons huis binnen wandelen: “pa, ik ga een krantenwijk doen!” Rietveld: “ja meneer Van der Hoeven eigenlijk is uw zoon nog een jaartje te jong maar ach…", mijn broer: “…ik wil het zo graag!". Nou en als mijn broer Rob iets wilde… DAN GEBEURDE HET OOK! Afijn, Feijnoord werd kampioen in 1974 na een spannende slot wedstrijd tegen FC Twente en won als eerste Nederlandse club de UEFA-cup in een nog spannendere wedstrijd tegen Tottenham Hotspurs. Helaas werd dit ook de eerste kennismaking met voetbal hooligans, de Engelse supporters sloopte de kuipstoeltjes uit de betonnen grondvesten en bekogelde hiermee de Rotterdamse platte-petten-politie. Dit alles live op de Nederlandse zwart/wit televisie te zien! Een deel van Het Legioen liet zich ook niet onbetuigd en een naam was gevestigd in Europa. Desalniettemin, groot feest in (een deel van) huize Van der Hoeven! En een eerste plakboek met happy end als aandenken. Ik heb um nog steeds. Later in de zomer van dat bewuste jaar 1974 heb ik het knippen en plakken nog eens dunnetjes over gedaan in het kader van de ‘WM 1974′. Oftewel de Werledkampioenschappen voetbal 1974 in Duitsland. Dit keer met als resultaat een plakboek zonder happy end en de laatste bladzijden doordrenkt van tranen. Het werd het begin van een net-niet tijdperk.
Helaas moet ik mede dank zij Paul’s slechte ervaring constateren dat onze favoriete krant in dezelfde neerwaartse spiraal terecht is gekomen als onze favoriete voetbalclub. Feyenoord speelt momenteel als een krant! En de krant zelf is er inhoudelijk ook niet echt op vooruit gegaan. Deze feiten gezamenlijk zijn een trieste constatering en rieken naar veel jeugdsentiment. “Vroeger was alles beter". Maar, als we de kredietcrisis kunnen overleven, moeten we ook ooit weer eens kampioen kunnen worden! En dan zingen we als eerbetoon aan onze jeugd en meneer Rietveld met een hoedje van papier op onze kop:
“En Feyenoord 1
is kampioen
en Feyenoord 1 is kampioen!”
Om dit heugelijke feit de maandag erop uitgebreid na te kunnen lezen (al dan niet online) in onze favoriete krant HET AD!
Moraal van dit verhaal: al het goede en het kwade in de (sport- en media) wereld heeft een oorzaak.
LINKS
KNVB
Road To The Cup
Ego2.nl
VakRR foto’s
fr-fotopage
fcupdate.nl
Huldiging in AD
De tegenpartij
Rijnmond
Flashback: we gaan terug naar het jaar 1992, 10 mei om precies te zijn. De bekerfinale van Feyenoord tegen jawel Roda JC.
Al jaren doet die vreemde slungelachtige keeper van PSV me aan iemand denken, jaren lang wist ik niet aan wie. Totdat ik onlangs met vrienden aan de borrel zat - voetbal op tv op de achtergrond - en een van hen opmerkte dat Purno de Puro bij PSV in het doel stond…
Tuurlijk! Wie kent hem niet, Purno het rare mannetje in het paarse schaatspak. De sympathieke maar naieve anti-held met gevoel voor het absurde, voor de achterkant van de waarheid, die met open ogen voortdurend door zeven sloten waadt. Is als kind in een pan met champignonsoep gevallen!
Purno de Purno (oorspronkelijk alleen Purno) is een computeranimatietekenfilm, uitgezonden door de VPRO (1989-1996 en 2006-2007). Purno is een computergeanimeerd mannetje in een paars schaatspak met een hoog nasaal stemgeluid (stem: Theo Wesselo van Rembo & Rembo). Zijn grootste bijdrage aan de Nederlandse taal is de veelgebezigde uitroep “sapperedosio!” (blijk van verbazing, ontzetting, goed- of afkeuring). Hoewel de serie uitgezonden werd als onderdeel van het kinderprogramma Villa Achterwerk is door de vele dubbelzinnigheden en seksueel getinte (woord)grappen de serie ook zeer geliefd geweest bij oudere kijkers.
Purno werd rond 1989 geïntroduceerd als onderdeel van het populair-wetenschappelijk kinderprogramma De Toren van Pizza’s, waarin er in iedere aflevering een kort filmpje voorkwam met een grap van Purno. Het introliedje van Purno’s filmpje, waarin Purno te zien was die uit bed stapte en zich aankleedde om de kijker daarna van dienst te zijn, luidde ongeveer als volgt:
Jongens meisjes opgelet
Zonder wassen in je kleren,
Oren open, opgelet, hier kun je wat van leren:
PURNO!
Nadat “De Toren van Pizza’s” was afgelopen, bleek Purno schijnbaar zodanig populair dat de VPRO besloot om het mannetje een eigen serie te geven. Er zouden uiteindelijk drie series purnofilmpjes geproduceerd worden. De eerste serie vormt een lang doorlopend verhaal waarin Purno de gestolen schoonheid van het Prinsesje terug tracht te brengen, hierbij geholpen door verschillende randpersonages (zoals de Kietelaar, Stomme Eend en Pedo de Postbode) en zich een wegzoekend door absurde decors zoals een heuvellandschap opgebouwd uit enkel borsten en billen. In de tweede serie is er minder onderlinge samenhang tussen de afleveringen. Wel zijn er verschillende personages (zoals Buuf en meneer Oei) die regelmatig terugkomen, sommige van hen telkens als nieuwe persoonlijkheden (Sjakie). De derde serie bestaat uit een aantal korte filmpjes van tussen de twee en drie minuten vol woordgrappen, psychedelische effecten, hallucinaties en verwijzingen naar drugsgebruik ("Ik word hier een knettertje stoned van!"). In 2006 maakte Purno de Purno zijn comeback, met een nieuwe serie.
[bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Purno_de_Purno ]
FOTO THIERRY SCHUT
WESTLAND - In plaats van het eeuwige ‘You’ll Never Walk Alone’ zou bij de eerstvolgende Feyenoord-wedstrijd in De Kuip wel eens een heel ander lied door het stadion kunnen galmen. Spint uit Honselersdijk gooit hoge ogen op YouTube met een eigen Feyenoord-lied. De band heet Spint, de muzikanten komen uit Westland en ze zorgen momenteel met een geheel eigen meezinger voor 100 jaar Feyenoord voor een ware rage op internet.
‘Feyenoord, Feyenoord… uit ons dak als je weer scoort.’
Na één keer luisteren zit het geheid in je hoofd.
[bron: AD ]
‘lulhannes’, ‘mongool’, ‘krijg de pestpleuris’, ‘niets gezien’, ‘extra extra speeltijd’…
Kunnen we alsjeblieft weer gaan VOETBALLEN?!
En de arbitrage doen waarvoor ze ingehuurd worden: bij wedstrijden toezicht houden op de naleving van de spelregels! Zoals deze dansende scheids 
Hier nog een oud interview met De Trots Van De Bollenstreek:
+f(gif))
