Archief voor de categorie 'Sport'

Feyenoord 50 jaar Europacup I

Geplaatst op 5 May 2020 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Op 6 mei 2020 is het 50 jaar geleden dat FEIJENOORD als eerste Nederlandse voetbalclub de Europa Cup I wist te winnen! 🏆🔴⚪️💪🏽 Ik (2e kleine foto) was 9 jaar en zag de wedstrijd live op tv. Feyenoord speelde de finale van het toernooi voor landskampioenen in Milaan, waar het Schotse Celtic de tegenstander was. Drie minuten voor het einde van de verlenging maakte Ove Kindvall 2-1 en bezorgde Feyenoord de winst en de cup! Op 9 september van dat jaar werd in de eigen Kuip ook nog de wereldbeker gewonnen door de Argentijnse club Estudiantes de La Plata met 1-0 te verslaan. ⚽️🥇👏🏽🔝

Ondanks dat Kindvall, Israël en Van Hanegem de helden van de EC1-finale waren, was de bikkelharde verdediger Theo Laseroms destijds mijn idool. 💪🏽⚽️🤛🏽 Niet iedere Feyenoord-supporter was toen blij met zijn komst. Na een interlandwedstrijd werd hij door de Noord-Ierse stervoetballer George Best zelfs “een cowboy” genoemd! En ook in de EC1-finale liet ‘De Tank’ zich flink gelden. Het boek ‘theóóóó⚽️!’ van Rob Vente kreeg ik in december 1970 van mijn ouders cadeau. Letterlijk stukgelezen koester ik het nog steeds. Helaas overleed Theo - na een roerig leven - in 1991 al op 51-jarige leeftijd aan een hartstilstand. 🔴⚪️🙏🏽

Stadion Feijenoord ‘De Kuip’ 83 jaar

Geplaatst op 27 March 2020 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Vandaag is het mooiste stadion van Nederland De Kuip 83 jaar oud. Op 27 maart 1937 werd Stadion Feijenoord officieel geopend voor het publiek. Een mooie gelegenheid om 83 jaar terug te gaan in de tijd en stil te staan bij het stadion dat niet alleen Rotterdam, maar ook vele levens, voor goed veranderd heeft. Ook dat van mij. Om het ‘een tweede huis’ te noemen gaat wellicht wat ver. Maar de zin (naar een spandoek van FSV De Feijenoorder) die m’n dochter me vanmorgen whatsappte komt aardig in de buurt: ‘Dichter bij de hemel ga je levend écht niet komen!’ :-)

Mijn eerste bezoek aan De Kuip was op woensdag 22 oktober 1969. Nederland - Bulgarije: 1-1. Dat was samen met mijn vader en mijn oudste broer Rob in vak W op de Maastribune. Omdat ik Feyenoordsupporter was en mijn broer voor Ajax, koos mijn vader diplomatisch alleen (doordeweekse) wedstrijden uit van het Nederlands elftal. Hevig onder de indruk van dat immense stadion met die gigantische lichtmasten en die mooie grasmat vergaapte ik me ook aan mijn toekomstige helden. Willem van Hanegem, Coen Moulijn, Wim Jansen, Rinus Israël, Henk Wery en Eddy Treijtel. Jazeker, maar liefst zes Feijenoorders (nog met ij) startte toen in de basis! Maar we hebben het hier wel over spelers die ruim een half jaar later als eerste Nederlandse club Europees en later zelfs wereldkampioen clubvoetbal werden. Giganten als Johan Cruijff en Johan Neeskens waren toen nog niet in beeld. Al heb ik die later o.a. tegen Schotland (2-1) wel voor het eerst in actie gezien.

De jaren daarna begon mijn hart pas echt rood-wit op te bloeien. Met de landskampioenschappen van 1971 en 1974 en de Europacup II finale Feyenoord - Tottenham Hotspur (2-0) van 29 mei 1974 als eerste grote indrukwekkende herinneringen! Daarna werd het lijden met een lange ij. Een decennium waarin elke toen actieve Feyenoordsupporter is gehard en gelaagd. Na de laatste schreden van Coen Moulijn, Wim Jansen en Wim van Hanegem (vooral die laatste; voor altijd een held!) en het debuut van o.a. Gullit, Van Bronckhorst, Wijnaldum en Van Persie gloorde er weer hoop aan de horizon bij de Maas. Als Legionairs werden we ook Cupfighters door in 1980, 1984, 1991, 1992, 1994 en 1995 de KNVB Beker te veroveren. In 2008, 2016, 2018 werd dat herhaald al bleven de kampioenschappen (1984, 1993, 1999, 2017) te lang achterwegen. Zéker de meeste recente uit 2017, de eerste die ik samen met mijn dochter Lizzy mee mocht maken en waarover ik met kameraad Paul het boek ‘Glory Days in De Kuip’ schreef.

Bij de meeste wedstrijden was ik lijfelijk aanwezig en de uitzinnige blijdschap bij het winnen van prijzen werd er niet minder op. Helaas hield het ook Europees niet over, met uiteraard het winnen van de UEFA Cup in 2002 als positieve uitschieter! Toch staan mooie internationale momenten met o.a. John de Wolf, Henk Fraser, József Kiprich, Henrik Lars son, Julio Ricardo Cruz en Pierre van Hooijdonk nog op het netvlies gebrand. Met Oranje heb ik sinds de jaren tachtig niet veel meer gehad. Maar als EURO2000 medewerker zag ik wel alle Kuip-wedstrijden inclusief de finale Frankrijk - Italië (2-1) op 2 juli 2000 live.

Op andere wijze werd De Kuip wél internationaal beroemd. Het Feyenoord bolwerk werd een rocktempel toen Mojo er live concerten ging programmeren. Een indrukwekkend scala aan internationale top artiesten heeft van 1978 t/m 2003 De Kuip aangedaan voor grootse concerten. Op 23 juni 1978 was ik aanwezig bij het allereerste Kuipconcert van Bob Dylan en topgitarist Eric Clapton. In de stromende regen op vak C hoorde ik de eerste live klanken van die legendarische Amerikaanse singer/ songwriter door ‘ons’ stadion schallen: een instrumentale versie van ‘A Hard Rain’s A-Gonna Fall’… kippenvel, éch wel!

De jaren daarna werd het alleen maar mooier. Ieder jaar weer keek je uit naar memorabele Kuipconcerten. The Rolling Stones (1982, 1990, 1995, 2003), David Bowie (1983, 1987), Rod Stewart (1983), (Bruce Springsteen (1985, 1988, 2003), U2 (1987, 1993, 1997), Genesis (1987, 1992), Pink Floyd (1988, 1994), Prince (1988, 1990), Dire Straits (1992)… yepp! We waren erbij. Meestal op het veld, on our holy ground. Maar hoe lang nog? De Kuip, van harte!


[Drie hoogtepunten uit 83 jaar De Kuip]

foto’s © de rechthebbende

GLORY DAYS IN DE KUIP - Feyenoord 2016-2017

Geplaatst op 21 May 2017 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail Support independent publishing: Buy this book on Lulu.

GLORY DAYS IN DE KUIP - Feyenoord seizoen 2016-2017
Door Paul Meerman & Giel van der Hoeven

Glory Days in de Kuip beschrijft het seizoen 2016-2017 van Feyenoord. Geschreven vanuit de ware beleving door twee trouwe supporters waarin iedere échte Feyenoordsupporter zich kan herkennen. Kameraden, die van jongst af aan naar de Kuip gaan om tijdens thuiswedstrijden hún club Feyenoord aan te moedigen. Liefhebbers van passioneel voetbal én van kwaliteitsmuziek, wat ook als rood-witte draad door hun verhalen en verslagen loopt. Tevens zijn per wedstrijd de opstelling en het scoreverloop vermeld. Waardoor het ook een handig naslagwerk geworden is van een seizoen waarin het 15e kampioenschap door de Rotterdammers werd behaald.

Het boek bevat 238 pagina’s en kost: € 15,95 (excl.verzendkosten). Indien u meerdere boeken tegelijk besteld zijn er aantrekkelijke kortingen. Vanaf eind mei ook verkrijgbaar bij: The Read Shop in Naaldwijk.

Klik hier om de LuLu spotlight-pagina van de auteurs bekijken.

ADWestland200517

[lees artikel als scan uit AD Westland 20-05-17 of: hier online]

Lees ook het AD Rotterdam artikel: Gelukkig hebben we de foto’s nog (met citaten van de Glory Days auteurs).

Boek
Hoe de gelukkige supporter verder moet na het kampioenschap? ,,Gewoon blijven doorleven'’, zegt schrijver en trouw supporter Paul Meerman. ,,En ons boek lezen, haha.'’ Samen met zijn Kuipmaatje Giel van der Hoeven schrijft Meerman sinds de start van het seizoen aan Glory Days in de Kuip. Het boek over hun beleving als Feyenoord-supporter is doorspekt met humor en kritiek, maar komt altijd uit hun rood-witte hart. ,,Wij vinden dat je best mag zeggen waar het op staat. Dat standbeeld voor Giovanni bijvoorbeeld, vind ik erg vroeg. Net zoals zijn contract in januari te vroeg werd verlengd. Uiteindelijk is het goed uitgepakt, maar waarom het seizoen niet even afwachten?'’

In het boek komen alle ups en downs uit het seizoen aan bod, maar het mooiste van op de tribune zitten bij Feyenoord is toch het saamhorigheidsgevoel. ,,Eigenlijk zijn het allemaal wildvreemden en toch ga je er amicaal mee om'’, zegt Van der Hoeven. ,,De mensen die voor en achter me zitten ken ik niet bij naam, maar we hebben ze allemaal bijnamen gegeven. Je trekt met ze op als vrienden. Want met een rood-wit hart word je geboren, dat maakt ons allemaal een.'’

De leukste periode van het seizoen waren voor Meerman de laatste paar weken voor de eindstreep. ,,Dat zijn de dagen dat supporters van verschillende clubs elkaar op het werk nog leuk kunnen dollen. Is de schaal eenmaal binnen, dan is het feest, maar een dag later is het ook wel weer voorbij.'’ De zomer doorkomen zonder voetbal vindt de auteur geen enkel probleem. ,,Laten we wel wezen, voetbal is toch vooral de belangrijkste bijzaak van het leven. En ik heb genoeg andere hobby’s.'’ © anp

Support independent publishing: Buy this book on Lulu.

Feyenoord is een olifant in een dierentuingracht

Geplaatst op 5 November 2011 door Giel

olifeynt

Helaas moeten we constateren dat supporter analyses van de laatste weken scherp en terecht zijn geweest. Het optimisme daarentegen was onterecht. Wij wisten allang dat keeper Mulder gewoon niet geschikt is voor een eredivisieteam dat in de top-5 wil meedraaien. En dat El Dramadi een momentenvoetballer is die op sommige momenten kan uitblinken en (veel) andere momenten niet thuis geeft (als je in de woestijn al door het ijs zakt doe je iets niet goed). Vlaar aanvoerder onwaardig is en de Vrij daarom meegaat in de negatieve spiraal. Vleugelverdedigers (D. Fernandez, Leerdom, Martins Min drie) die achteruitlopen als de tegenstander aan de bal is en op verkeerde momenten mee naar voren gaan. De aankopen Bah-kal en @superguidetti leuke aanvullingen zijn maar geen brekers. We vleugelaanvallertjes (Ruben ‘handtas’ Schaken en Cabralletje) hebben die soms best leuke dingen laten zien maar te weinig effectief zijn, idem dito voor de spitsen G. Fernandez en onze Zweedse Roenie. Enige lichtpuntje is kleine Clasie die zich goed ontwikkeld, maar dan hebben we weer een trainert die hem op foute momenten buiten de basis houdt (GA Eagles). Ik concludeer dat het effect Koeman is uitgewerkt en de mouwen gewoon weer opgestroopt moeten worden. Terug naar de Wim Jansen-methode: een solide verdediging neerzetten (te beginnen met een keeper met uitstraling) en stoere verdedigers (geen angsthaasjes) met uitstraling a la Ruud Heus, Henk Fräser, John de Wolf, ‘IJzeren’ Rinus Israël, Theo ‘de tank’ Laseroms… maar helaas die categorie is uitgestorven. En kwaliteit om kracht te compenseren komen we tekort helaas. Door het schijtbeleid van Gudde & cs komen we kwaliteit (en kracht) te kort. Kortom: Feyenoord is momenteel zo labiel als een olifant in een dierentuingracht! (maar ook die is er toch op eigen kracht weer uitgekomen ;) )

Nog zo’n voorbeeld van ‘de voetballende jeugd van tegenwoordig’: ik zie net Wijnaldum (ex-Feyenoord) een (weer onterechte!) strafschop missen. Het verwende kind stort na de redding van de keeper ter aarde als een dramaqueen uit de hoogste acteer regionen. Matenaaiertje Mertens had die penalty weer eens met een schwalbe (is dat niet ‘fopval’ in het Belgisch?) binnen gesleept. DOE EFFE NORMAAL ALLEMAAL! Wees een kerel.

Het pedante en arrogante KNVB moet ook maar eens bij zichzelf te raden gaan. Het is gebleken dat het uitvoerende personeel niet capabel is en gewoon amateurs zijn. Week op week maken scheidsen en grensen cruciale fouten. En maar met de mantel der liefde blijven bedekken; niet kunnen waarnemen, buiten het gezichtsveld en dat soort drogredenen, onacceptabel. Voetbal Nederland gebruik je verstand, en wees een werkdier (intelligente olifant) indien dat nodig is.

feyhekel020
© FC Knudde

Feyenoord, Feyenoord wat gaan we doen morgen?

Geplaatst op 25 October 2010 door Giel

feysupp

Wij gaan weer winnen, alleen met hoeveel is de vraag? Wij zullen geen tegenstanders afslachten met dubbele cijfers, al zou dat natuurlijk de ultieme wraak en genoegdoening zijn als je dat woensdag tegen VVV voor elkaar krijgt. Nee, Feyenoord is winnen met 1 doelpuntje verschil met veel bloed, zweet en tranen. Zindering en opwinding bij het legioen, scheldpartijen en cynisme, emotie en commotie, soms vreugde en veel verdriet… niet fijn maar wel Fe-Ye-Noord! Je wordt nou eenmaal geboren als mannetje of vrouwtje, hetero of homo, blank of zwart, Feyenoorder of niet. Zo simpel is het en zo simpel moeten de problemen aangepakt worden. Liefst door mensen met de juiste eigenschappen en écht clubgevoel. Want Feyenoord lijdt en het hele land lijdt mee, dat is pas erg!

Ook ik begrijp dat dit een proces van jaren is en sterk afhankelijk van het budget in deze huidige voetbal conjunctuur. Volgens technisch directeur Leo Beenhakker is er op de korte en lange termijn niets mogelijk dus laten we ons beperken tot de dag van vandaag en morgen iets doen met de beperkte middelen die er wel zijn. Want “we moeten door” is het veel gehoorde cliché van gisteren na de wedstrijd.

De huidige spelers moeten zich realiseren dat ze werkzaam zijn bij een instituut, niet zomaar een werkgever waar ze eventjes hun talenten voor (veel) geld kunnen tentoonspreiden. Het Legioen wordt niet voor niets de 12e man genoemd, behandel ze dan ook als gewaardeerde collega’s, met respect. Dus spelers realiseer je dat je een teamsport bedrijft waarbij samengewerkt moet worden met andere spelers én supporters of je het leuk vindt of niet. En geef kinderen een handtekening, ga met ze op de foto en gedraag je normaal. Bestuurders wees creatief en transparant maar verkoop ‘onze club’ en dus onze zielen nooit aan een gevulde investeerder zonder clubgevoel en met babbels zonder inhoud, zoals laatst elders met een geel/zwarte Fietstas wel gebeurd is. En behandel de supportersvertegenwoordiging ook als een volwaardig partner. Hooligans zijn niet representatief voor het legioen, de overgrote meerderheid bestaat uit verstandige goedwillende voetballiefhebbers (‘Watching football is not a crime’ valt regelmatig op een spandoek in de Kuip te lezen), die vanmorgen figuurlijk doodziek waren van de oorwassing van gisteren maar wel gewoon aan het werk gingen. Technische staf geef duidelijkheid aan de selectie. De Cler uitkotsen en vervolgens weer in genade aannemen kan gewoon niet, bovendien voegt hij als routinier niks toe aan deze groep. El Ahmadi maakt er continue een potje van, een potje pingelen welteverstaan. Daar hebben we nu niets aan, het ligt niet in de aard van deze jongen om de mouwen op te stropen, dus nu onbruikbaar. Deze mannen (en misschien nog wel meer) hebben duidelijk een negatieve invloed op de groep (inclusief supporters), routeniers of niet. Onverzettelijke kerels hebben we nu nodig, qua postuur en karakter. En met het Feyenoordgevoel, want het hoeft niet altijd aangeboren te zijn het kan zich ook ontwikkelen als je er eenmaal mee besmet bent. Eén voorbeeld: Paul Bosvelt. Ga ook eens een niveautje lager kijken en bij de amateurs of daar wel jongens lopen met de juiste eigenschappen en karakter. Ga voorlopig volgens de Wim Janssen methode te werk, dicht metselen die verdediging en op de counter spelen. Daar hebben we de voorhoedespelers wel voor want een Wijnaldum, Castaignos en Schaken moet je niet tegen een muur van verdedigers op laten lopen maar op snelheid de diepte in sturen. Schaam je er niet voor want talloze Italiaanse clubs zijn beroemd geworden met die spelwijze.

Wij als supporters hoeven geen technisch geschoolde voetbal Godenzonen te zien zonder clubgevoel en die na twee seizoenen de deur uitlopen. Wij willen blijven houden van ‘onze jongens’ ook als ze na een flinke staat van dienst na jarenlange noeste arbeid vol prestaties eervol uitgeluid worden, naar een andere respectvolle werkgever of hun voetbalpensioen.

Feyenoord moet weer groots en angstaanjagend ( in de goeie zin van het woord) worden en de supporters moeten weer écht TROTS kunnen zijn! De letters R. S. en T. (de meest fanatieke vakken in de Kuip) staan niet voor niets in dit woord. Want nog erger en kanslozer dan verliezen met dubbele cijfers is medelijden krijgen van de supporters van je grootste tegenstanders!
___||___

EDIT 28/10: laten we hopen dat het een herstart inluidt…