Archief voor de categorie 'Muziek'

The Last Internationale @ the first Dutch clubgig [27-02-20]

Geplaatst op 28 February 2020 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Ooit ontdekt door Rage Against The Machine-gitarist Tom Morello, die het (in 2013) op zijn beurt liet horen aan RATM-drummer Brad Wilk: The Last Internationale.


[foto’s: Giel]

Op de Europese festivals hadden ze al naam gemaakt maar in dit eerste Nederlandse club optreden liet het trio uit New York horen en zien ook the full package voor een intieme gig in huis te hebben. TLi vulden het podium met een mengsel van energie, kracht, woede, intensiteit en attitude. Hitting us with their blues with souls on fire!


[TLi & fans rock the stage]

Terwijl Edgey Pires de noten groovin’ and shreddin’ van zijn gitaar scheurde alsof het een lieve lust was, werd de opgekropte woede doorgevoerd in dat unieke rauwe geluid wat The Last Internationale zo goed doet, meegenomen op de dreunende drums van de nieuwe man Thomas Pridgen. Samen met de bassende spring-in-’t-veld en ‘environmentalist’ Delila Paz rockt Pires de stage op iedere meter. En wat Paz uit haar strot krijgt is ongekend. Wat een zangeres! Van ijzingwekkende uithalen reikt haar stem via warmbloedige ballads naar kippenvelmomenten (’Like a Stone’). Top-gig!


[Giel, Delila, Ronald, Edgey, Marco - foto: Wil]


[TLi setlist 270220]

Legendary albums live: Sticky Fingers

Geplaatst op 23 January 2020 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Heel leuk om o.a. ‪Jan Akkerman‬, ‪Bert Heerink‬, ‪Lies Schilp‬, Inge Bonthond eens in een andere setting te zien met de LA Liveband, in theater De Veste Delft. En dan óók nog met songs van m’n favoriete Stones-album: Sticky Fingers. It’s more than rock ‘n’ roll, and I like it also 😁👍🏼🎶 #legendary-albums-live

https://live.staticflickr.com/65535/49439287056_a923fa48a0_b.jpg

50 jaar nadat The Rolling Stones in 1969 hun gevierde album Sticky Fingers creëerden, presenteert Legendary Albums Live de plaat integraal in het theater. Werd de verzameling songs destijds al unaniem geroemd als het creatieve hoogtepunt van Jagger, Richards & Co, ook een halve eeuw later zijn historische songs als Brown Sugar, Sister Morphine en Wild Horses nog steeds springlevend. De songs van de klassieker met de beroemde ritssluiting-hoes worden afgewisseld met achtergrondverhalen en videobeelden én natuurlijk komen ook de grootste hits van andere albums voorbij.

Het is zonder twijfel een van de bekendste albums van The Rolling Stones, maar wist jij deze 10 feiten over Sticky Fingers ook al?

VDHO Best Music 2019 🎶👍

Geplaatst op 27 December 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

VDHO BEST ALBUMS 2019

Nick Cave & The Bad Seeds - Ghosteen
Bruce Springsteen - Western Stars
Lukas Nelson and Promise of the Real - Turn Off The News (Build A Garden)

VDHO BEST CONCERTS 2019

Neil Young + Promise of the Real @ Ziggo Dome 10-07-2019
Blackberry Smoke @ Ribs & Blues Festival Raalte 08-06-2019
Eric Gales @ H.I.B.F Grolloo (Holland) 15-06-2019

Geen hysterische zang, gierende gitaren en snerpende violen maar synthesizer en sombere pianopartijen bepalen het nieuwe album vol verdriet van Nick Cave. Ook het negentiende studio(solo)album van Bruce Springsteen wordt bepaald door subtiele pianoklanken en strijkers met filmische arrangementen. Maar klinkt vertrouwd door de akoestische gitaar, banjo en The Boss zijn onmiskenbare vocalen vol overgave in melancholische stemming. Promise Of The Real baarde vooral opzien als begeleidingsband van Neil Young. Maar in Lukas Nelson, de zoon van Willie, hebben ze zelf een meer dan capabele bandleider/songwriter/zanger en gitarist in huis. Wat wederom heeft geresulteerd in een heerlijk in het gehoor liggend country-rock album.

Met diezelfde Promise of the Real als begeleidingsband fikste de 73-jarige Neil Young het in de ZiggoDome weer om met een gedegen setlist en een bijna perfect optreden zijn trouwe fans te verwennen. Blackberry Smoke uit Atlanta, Georgia is één van de beste live gitaarbands van dit moment. Want veel gevarieerder en uitgebalanceerder als dat Blackberry Smoke hun optreden gaf in Raalte kan een festival gig niet zijn. Vette uptempo rockers, melodieuze midtempo songs en semi-akoestische ballads werden vakkundig in een BS southern rock jasje gehesen in perfect passende snit. Met zowel rock ‘n roll, blues, country als gospel invloeden [lees hier mijn interview met BS]. Voor ruim 13.000 bezoekers in Grolloo toonde Eric Gales uit Memphis Tenessee zich een geweldige bluesrockgitarist én performer. Wat mij betreft hét hoogtepunt van HIBF19. Goeie runners-up bij de live concerten waren uit de USA Hollis Brown in de Kroepoekfabriek Vlaardingen 28-09-2019 en natuurlijk De Ruben Hoeke Band feat. Jan Akkerman 05-10-2019 tijdens het 10-jarige jubileum in onze eigen Muziekzolder Maasdijk! Op naar hopelijk weer een fantastisch 2020… happy new year of music and joy! Giel.

Julius Anton Deelder (24/11/1944 – 19/12/2019)

Geplaatst op 19 December 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Eind jaren zeventig dook hij ineens op in het clubcircuit, daar waar wij kwamen om onze helden The Wild Romance, Phoney & the Hardcore of New Adventures live te kunnen aanschouwen. Een vreemde snoeshaan in de ogen van wijsneuzige pubers zoals wij. Maar, afkomstig uit Rotterdam en dus oké. Zo redeneerde wij toen. Hij redeneerde anders. Vooral hard en snel, in alle opzichten. Rechtvoorzunraap en strakintpak. Eigenlijk verwoordde en wás hij (bijna) alles wat onze idolen in hun bandnaam hadden: wild, romantisch, (niet)nep, nieuw en avontuurlijk.

Ergens in de jaren tachtig stond ik met de bundel Modern passé (De Bezige Bij, 1984) oog in oog met hem. ‘Wat motter in?’ vroeg hij met die bekende natte t die hij de hele avond al in zijn theatershow gebezigd had. ‘Uh, doe maar: voor Ari(e)’ antwoordde ik. Dat leek me wel leuk, want zo heette zijn pasgeboren dochter maar óók mijn vader, voor wie het boekje bestemd was (bedacht ik daar ter plekke). En in de jaren negentig ging hij optreden met onze held Herman Brood en met collega-dichter Bart Chabot. De cirkel was rond. Dachten we. Niets was minder waar, de cirkel werd alsmaar groter. In 1992 verscheen de verhalenbundel Jazz bij De Bezige Bij. Attenoje! Alles kwam ineens samen. Moest ik dan echt eerst 30 jaar geworden zijn om ook deze muziek te kunnen snappen? Blijkbaar.

In april 2015, op zijn zeventigste jaar, bevond hij zich wederom in goed gezelschap op het podium. Weer stond ik oog in oog met hem. Dit keer iets langer en nu mocht ik hem vragen stellen. Want als het ging om het verkondigen van de religie ‘Jazz’, luisterde ik eerbiedig toe. Ook het Deeldeliers liveoptreden die avond werd een heuse jazzparty. Ik eindigde mijn interview en review met de zin: ‘Deelder leeft door! En dat doettie nog lang.’

Op 24 november 2019, gaf Deelder nog een groot feest ter ere van zijn 75ste verjaardag in de Doelen in Rotterdam. Maar vandaag, 19 december 2019, is de Rotterdamse dichter overleden. Hij was uniek, karakteristiek met trouw publiek. Op het Rotterdamse stadhuis hangt de groen-wit-groene stadsvlag halfstok. Bij Deelders favoriete voetbalclub Sparta hangt de clubvlag eveneens in rouwstand. Feyenoord heeft de Kasteelclub sterkte gewenst met het verlies en prijst hem als “een groot Rotterdammer”.

En ik? Ik kon niet anders doen dan in een opwelling een eerbetoon te schrijven aan mijn grootste poëtische inspiratiebron. Jules bedankt.

Weer een artiest dood

Mijn God
En straks
Dan
Gaat de rest
Mick, Keith,
Bruce, Jan
En dan?
Hoe zullen we
Dan
Weer treuren?
Het zal
Eeuwig
Blijven gebeuren
‘t Blijft rot.

[GvdH - verschijnt voorjaar 2020 in een nieuwe ZKV bundel]

Lees ook: De Deeldeliers interview en jazzparty review ft. Jules Deelder & Bas van Lier

Blues met passie in een sfeervolle ambiance [18e Blues aan Zee festival 09-11-2019]

Geplaatst op 10 November 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Gezien & gehoord in: De Noviteit in Monster Westland
evenement: 18e Blues aan Zee festival
met: Little Kim & the Alley Apple 3 (B) + The Blue Clay + Big Pete band + Saverio Maccne & Double Ace (Arg) + Grunting Pigs (Hun) + The Hoochies ft Kim Snelten
datum: zaterdag 09 november 2019
tekst door: Giel van der Hoeven
foto’s door: © Marko Vlaardingerbroek / fotocompilaties: GvdH

De 18e editie van het Blues aan Zee festival werd gekenmerkt door bluesharpen. Ieder in hun eigen stijl deden Pieter van der Pluym (Big Pete Band), Mátyàs Pribojszkie (Grunting Pics) en Kim Snelten en Richard Koster (The Hoochies) niet voor elkaar onder. Met veel energie en passie lieten ze hun muziek door dit traditionele blaasinstrument tot z’n recht komen. De blues in optima forma.

Maar er was uiteraard meer moois te horen en zien op deze gevarieerde avond. Dat begon even na acht uur al toen de klooster(ka)nonnen Renate en Sarah met veel elan het Vlaamse kwartet Little Kim & the Apple 3 mochten aankondigen. Met schone vocalen en vintage instrumenten bracht de kleine maar kittige Kim met haar band de jaren vijftig swing-sound weer helemaal tot leven in de kloosterkelder van de Noviteit. De staande contrabas en steelguitar bepalen het groepsgeluid. En nee, dat komt niet erg vaak voor in de bluesmuziek. Maar het werd wel degelijk gewaardeerd door het aanwezige publiek. Des te mooier dat dit allemaal kan op een indoor evenement zoals dit Blues aan Zee festival op drie sfeervolle podia. Ook in de bluesscene moet je soms buiten de lijntjes durven kleuren.

Al hoef je daar bij de van oorsprong Hoekse Big Pete en zijn band niet mee aan te komen. Van jongst af aan is Pieter van der Pluym besmet met het ongeneeslijke Rode Duivel bluesvirus en speelt hij blues tot op het bot. Ruw, doortastend en smerig maar uiterst virtuoos. Van Johan Derksen tot ZZ-Top kennen ze in inmiddels zijn reputatie! In Monster kwam de bluesreus opdraven met meestergitarist Sander Kooiman (o.a. Drippin’ Honey) en de Vlaamse ritmesectie Wuff Maes (drums) en René Stock (basgitaar). Helaas was het in het begin van hun optreden nog niet erg druk bij de mainstage.

Het Zeeuwse gezelschap The Blue Clay kan je met gemak op ieder bluesfeestje neerzetten. Onder aanvoering van de energieke zanger/gitarist Wout Verhelst overgiet de band hun repertoire met een smeuïg americana-, blues-, folk- of tex-mex-sausje. Door de toevoeging van een zangeres en vooral de Hammond orgelsound wordt elke song melodieus voorzien van een extra dosis swing. En ook hier was een snarenplukkende contrabassist present.

Naar de Argentijnse blues- en rockgitarist Saverio Maconne was door velen met extra belangstelling uitgekeken. Met zijn Engels- en Spaanstalige songs is hij geïnspireerd geraakt door grootheden als Jimi Hendrix, Stevie Ray Vaughan en Ritchie Blackmore. Maar ook oude bluesknakkers en traditionele Zuid-Amerikaanse gitaristen hebben duidelijk invloed op hem gehad. Dat resulteerde in bezield gitaarspel en hartstochtelijke solo’s met een zuidelijk temperament. Die degelijk en op ritmische wijze werden ondersteund door zijn twee begeleiders: Double Ace. Hetgeen het Kloosterkelder publiek regelmatig met luidruchtig applaus beloonde.

In The Juke Joint was de belangstelling groot voor het Hongaars blues duo Grunting Pigs. Slechts met mondharmonica, gitaar en zang wisten de Hongaarse vrienden Mátyàs Pribojszki en Ferenc Szász de volgepakte zaal moeiteloos anderhalf uur te boeien en te vermaken. Met als ingrediënten: vakmanschap, passie, humor en muzikaliteit. En natuurlijk een geraffineerde keuze voor het juiste songmateriaal. De sfeer van grootmeesters als Willie Dixon, Muddy Waters, Jimmy Reed, Little Walter en Sonny Boy Williamson was in elk nummer voelbaar. Het ging erin als een pittig gekruid Hongaars stoofpotje.

The Hoochies zijn misschien niet heel bekend als groepsnaam, maar de individuele muzikanten hebben hun sporen al lang en breed verdiend in de nationale blueswereld. De kleine Kim Snelten is al jaren een grote naam en gewaardeerd lid van het nationale smoelschuivers gilde. Met zijn voormalige Drippin’ Honey bassist Roland ‘Lut’ Luttik en de ex-Cuban Heels mannen Chiel ten Vaarwerk (drums) en Richard Koster (zang en bluesharp) plus gitarist Roelof Meijerink (ex- Memo Gonzalez), mochten zij als slotact aantreden. Zoals verwacht kregen we bij de mainstage in sneltreinvaart veel ongepolijste blues en boogie te horen van hun vorig jaar verschenen album ‘Live! Moulin Blues’. Waarmee het mini-festival werd afgesloten zonder echte hoogte- of dieptepunten. Maar zoals vanouds wel in een sfeervolle blues-ambiance.

https://live.staticflickr.com/65535/49046064377_94b2281703_h.jpg

Verslag GvdH in Het Hele Westland 14-11-19