Archief voor de categorie '#Writing & Design'

21ste Ribs & Blues Festival te Raalte 05-06-17

Geplaatst op 15 June 2017 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Blues So Dirty You Can Smell It @ Ribs & Blues 2017 (Day 3)

Een sfeerverslag voor The Blues Alone? van het 21ste Ribs & Blues Festival te Raalte op 3, 4 en 5 juni 2017 door Giel van der Hoeven en Nicolette Johns met foto’s van Gerrie van Barneveld en José Gallois (klik hier voor zijn album).

Na die heerlijke afsluiter de avond ervoor op de R&B Mainstage en ons interview tot diep in de nacht met The Red Devils, gingen wij vanmorgen weer fris van de lever van ons hotel richting Raalte. ‘Jij bent nu toch in the mood voor vuige Chicago blues, dus versla jij de Giles Robson Band maar dan begin ik rustig aan met Matt Andersen’, zei Nicolette. Geen probleem, zompige harmonica blues kan ik elk uur van de dag horen.

Bovendien was het mijn eerste kennismaking met de Giles Robson Band sinds de voorman is gestopt met The Dirty Aces, en dat beviel uitstekend. Als je de man aanvankelijk zo over het podium ziet sjokken moet je nou niet gelijk denken aan een ras entertainer. Toch zal die je doen verbazen wanneer hij eenmaal loskomt. Want de Engelsman is echt een van de beste bluesharp-spelers van dit moment en het publiek vermaken kan je ook gerust aan hem overlaten. Met gitarist Filip Kozlowski, bassist Jeff Walker en drummer Darren Crome staat er een hecht team op het podium.

Matt Andersen brengt een mix van folk, soul maar ook blues. De sympathieke, imposante man heeft zijn plek in mijn hart allang weten zeker te stellen en opent met ‘In Time Of Trouble’ wat hij opdraagt aan een fan. De jonge dame naast mij veert op, is zij het die deze song heeft aangevraagd? We komen er niet achter want ik wil niet op mijn plekje op de eerste rij door een akoestische set heen praten. Toch knap dat je het lef hebt om in je eentje voor zo’n grote tent de menigte zó bij de strot kan grijpen met ‘The Gift Of Life’. Matt Andersen vertelt ons dat het zijn laatste optreden is van een hele week touren door Europa en vandaag is het een “good hairday” dus mogen we genieten van zijn exquise fingerpicking eind aan ‘Burning Flame’.

Robert Ellis heeft zonder twijfel zich in de mooiste outfit die ik tijdens dit festival heb kunnen spotten gehesen. Het pak wat de man draagt is voorzien van afbeeldingen van “the galaxy”, een ode aan het spacecenter van zijn hometown Houston Texas. Of staat het pak symbool voor wat deze 27 jarige nog wil veroveren?… the universe is yours Robert, zou ik de man willen zeggen want we zijn getuige van een rasechte liedjesschrijver van bijvoorbeeld ‘Perfect Stranger’, een mix tussen country, jazz en blues. Al jaren wordt Ellis bijgestaan door gitarist Kelly Doyle en de twee mannen met de Stetsons, bassist Geoffrey Muller en Tank op drums.

Tijdens deze Ribs & Blues editie werden er veel odes gebracht aan de onlangs overleden Gregg Allman. Terecht natuurlijk, want The Allman Brothers Band was een van de belangrijkere Southern rock- en bluesbands van de jaren zeventig. Ze zijn er zelf te bescheiden voor, maar eigenlijk kan hetzelfde worden gezegd van Barrelhouse: een van de belangrijkere bluesbands van de jaren zeventig in Nederland met een zeer goede live-reputatie. Met twee nummers van hun laatste CD Almost There, ‘Don’t Hold Your Breath’ en het instrumentale ‘Hoky Poky’ – een fraaie en geslaagde variatie op The Allman Bros ‘Jessica’ – herdacht ook Barrelhouse op schitterende wijze Gregg Allman. Waarin de broers Guus en Johnny Laporte in de beste Allman traditie een twin lead slidegitaarsolo gaven met een hoog kippenvel gehalte.

Daar waren ze weer! Ook bijna kinderen aan huis in Raalte, de kwajongens van The Grand East uit Overijssel. Ongetwijfeld de beste psychedelische jammband van Nederland. Sinds het label Goomah hun boekingen doet en er ervoor zorgde dat ze hun eerste echt plaat ‘Movano Camerata’ konden uitbrengen, gaat het er een stuk professioneler aan toe bij de jonge honden. Hun thuisbasis is inmiddels Utrecht waar ze aan de Oudegracht de studio van DeWolff mogen gebruiken voor repetities. Want ondanks dat de boys gepokt en gemazeld zijn op de planken van rokerige kroegen en donkere clubs kan een steady thuisbasis geen kwaad. Maar je kunt Twents vee ophokken waar je wilt, eenmaal losgelaten slaan ze weer ouderwets op hol. Veel volume, veel spotlights, veel rook, maar vooral dus veel energie op de Delta Stage.

Michelle David zingt soul, R & B fantastisch geblend met Gospel, maar zingen is voor deze kleine, grote dame een understatement. Wàt kan deze dochter van de soul zingen zeg, maar niet alleen haar stem is prettig om naar te luisteren ook kijken naar David, die oorspronkelijk uit New York komt en alweer een kleine 15 jaar Nederland haar thuis noemt, is een plezier. Ze is uitgelaten, dartel en blijmoedig wat eigenlijk allemaal hetzelfde is. Michelle is vooral overrompelend! Niet zo verwonderlijk als je bedenkt dat deze kleine donderstraal in vele grote musicals heeft gestaan én dat de dame de backing-vocals voor Diana Ross verzorgde.

Sari Schorr uit New York is een goedlachse dame op het podium. Innes Sibun is de gitarist van haar huidige begeleidingsband The Engine Room en hij trad eerder onder meer op met Robert Plant. Om deze kanjer samen met bassist Kevin Jefferies (o.a. Jeff Beck) die op Ribs & Blues vervangen werd door Ian Jennings, keyboardspeler Anders Olinder (o.a. Glenn Hughes) en drummer Kevin O’Rourke in je band te hebben, is ook een reden tot lachen. Eigenlijk is Sari meer te plaatsen in het mainstream rock genre. Maar ze is vooral live zo veelzijdig dat je haar om het even op elk podium kan neerzetten. ‘A powerhouse vocalist’ zoals Walter Trout haar die avond noemde en waarmee zij dan weer een nummertje mee mocht zingen op de Mainstage. Want tijdens het Ribs & Blues festival zijn we allemaal vrienden en vriendinnen van elkaar. Zoals dat hoort.

Deze keer zet Walter Trout niet zijn zoon in de spotlights maar gelijk in 2015 zijn trouwe tourmanager Andrew Elt, de man speelt ook een behoorlijke partij op de gitaar kunt u van mij aannemen. Als Trout ‘The Love We Once Had’ aan zijn vrouw Marie opdraagt breekt de grote, stoere man, hij houdt het letterlijk niet meer droog… de tranen krijgen de vrije loop. Niet zo verwonderlijk als je bedenkt dat zij aan zijn zijde bleef toen hij alles opnieuw moest leren zoals lopen en de kleine motoriek weer leren te gebruiken. Een mooie verrassing valt het publiek ten deel als de laatste act van het Delta Stage, Sari Schorr ook nog een nummer mee komt zingen. Met ‘Going Down’ komt er een einde aan een enerverend, divers maar vooral heel fijn weekend vol vuige, smerige Blues afgewisseld met Americana, Britpop en Gospel.


[lees hier uitgebreide verslagen door Giel & Nicolette via TBA?]

21ste Ribs & Blues Festival te Raalte 04-06-17

Geplaatst op 13 June 2017 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Blues So Dirty You Can Smell It @ Ribs & Blues 2017 (Day 2)

Een sfeerverslag voor The Blues Alone? van het 21ste Ribs & Blues Festival te Raalte op 3, 4 en 5 juni 2017 door Giel van der Hoeven en Nicolette Johns met foto’s van Gerrie van Barneveld en José Gallois (klik hier voor zijn album).

Om kwart over een op de eerste Pinsterdag is het showtime voor de roots en bluesfans, de vaste en de nieuwe bezoekers van Ribs & Blues. Er wordt op het grote podium afgetrapt met een combinatie van roots, country, americana en bluegrass. Even wennen maar deze delegatie van TBA? gaan er met een open vizier in.

Brian ‘Nugget’ Gorby van de Hackensaw Boys op een vreemd ogend ritme instrument, hij heeft zijn instrument ‘Charismo’ genoemd, een verzameling blikjes, gekrulde stukken ijzer en wat geribbeld ijzer die wellicht van een washboard afkomstig zijn en twee wieldoppen voor de buik. Overigens is het meest recente album van de Hackensaw Boys vernoemd naar dit vreemsoortige instrument.

Het geheim van de Detonics? Een goed opgebouwde setlist met eigen en originele tribute-songs (van o.a. Memphis Slim, Johnny Otis, Little Richard, Muddy Waters, Goree Carter) en veel variatie in grooves en in solo’s. Met vooral gitarist Jeremy Aussems, de Gelderse toetsenist Raimond de Nijs op de Hammond en piano en zanger/bluesharpist Kars van Nus als blikvangers. De same old story in een fris overhemd.

Ruben Hoeke is een begenadigd gitarist en een bevlogen jongen die altijd bezig is om zichzelf en het bandgeluid van de Ruben Hoeke Band (RHB) te ontwikkelen. Iets wat veel Nederlandse ‘bluesbandjes’ nalaten om te doen doet hij voortdurend: werken aan een internationale sound met een eigen identiteit. De feelgood bluesrock van de RHB wordt daarom door zowel blues- als rockliefhebbers gewaardeerd. Desalniettemin was het openingsnummer van het concert (én van het laatste album) het aloude ‘That’s The Boogie’, een up-tempo rockversie van z’n pa Rob Hoeke’s Rythm & Blues Group [een TBA?-interview met Rob Hoek volgt later dit jaar].

Darlyn is een Nederlandse, jonge band die Americana en Bluegrass combineren met invloeden van Crosby, Stills & Nash en Fleetwood Mac. De band bestaat uit niet minder dan zes man eigenlijk vier mannen en twee dames. We zien twee lieftallige, mooie blondines het podium opkomen waarvan een, Nadine Dekker, haar positie bij de percussie inneemt maar later zien we dat zij ook nog de viool ter hand neemt. De zangeres, Diwa Meijman, doet mij aan andere tijden denken want zij heeft het frêle van Stevie Nicks.

Haar meest recente album, ‘People We Become’, is o.m. in de UK met open armen onthaald en mag veel goede recensies in ontvangst nemen. Natuurlijk zingt zij nummers van dit jongste album maar de grote verrassing komt als Jo Harman ‘Papa Was A Rolling Stone’ van de Temptations geheel naar haar hand zet. Wàt een lef om dit nummer een eigen draai te geven, uitmuntend! Jo Harman pakt keer op keer haar moment met mooie uithalen en volgens mijn buurman is het ook zo fijn dat men zo aandachtig naar haar luistert… not! Zo ontzettend zonde om deze gedegen set niet op waarde te waarderen.

We waren verheugd dat er maar liefst zeven nummers van de laatste plaat ‘Bedlam!’ gespeeld werden. Nog even voor de duidelijkheid: T-99 is T-99 en speelt verschillende stijlen naast en door elkaar: rock-‘n-roll, blues, country, rhythm & blues, soul, rockabilly, surfrock, punkrock, trashcan-boogie, psychedelische woestijnrock… whatever, maar altijd ‘in your face!’ Want het klinkt steeds weer als T-99, al 18 jaar lang. Al heeft die sound zich onder leiding van perfectionist Mischa den Haring wel steeds doorontwikkeld.

De naamgever van deze band Davina & The Vagabonds, Davina Somers komt uit Minnesota US en de volslanke, met tattoos beschilderde vocaliste achter de electrische piano ziet zich omringd door vier heren waarvan er twee de blazers-sectie vormen. De dame boekt over de hele wereld successen en heeft inmiddels met de promotie van haar derde album ‘Sunshine’ heel wat internationale podia beklommen waar het optreden in Jools Holland’s Later haar geen windeieren heeft gelegd.

Maar weinig ‘toevallige’ bezoekers zullen vóór hun bezoek aan Ribs & Blues van Jack Broadbent (in de wandelgangen ludiek “Sjaak Breedband” genoemd) gehoord hebben. Toch heeft de Britse slidegitarist en -zanger alweer vier soloalbums op zijn naam staan en hij heeft ook al heel veel internationale live-ervaring opgedaan. Happy Jack is ook slim genoeg om veel catchy covers in zijn setlijst repertoire te verweven. Met ‘On The Road Again’ van Canned Heat en ‘The Wind Cries Mary’ van Jimi Hendrix weet hij de blues puristen voor zich te winnen. Millionsellers als ‘Black Magic Woman’ en de singalong ‘Hit the Road Jack’ veroorzaken ook in deze tent bijna Beach Boys-taferelen bij de al dan niet beschonken passanten.

Drie van de DVL bandleden komen uit The Hoax en Dave Doherty werkte met Jon Amor samen in de Jon Amor Blues Group. Hoewel ze afgelopen najaar al eerder door de Nederlandse zalen trokken met het repertoire van Lester Butler en zijn Rode duivels brengt DVL hier in Raalte een ander repertoire omdat vandaag ook de dag is van ‘the return of the Red Devils’ op het Raaltese podium. De sympatieke Guy Forsyth kan waar ook in de Low Lands van Nederland en België rekenen op een vaste schare fans, hier in Raalte is het niet anders.

Deze act die zich aan de bezoekers van Ribs & Blues zal gaan voorstellen stond al eerder op een Nederlands podium, zo trad hij vorig jaar op tijdens Breda Barst en in Zwolle tijdens Let’s Get Lost festival, dit jaar verscheen hij op Paaspop maar we hebben nog niet het genoegen gehad deze Louis Berry uit Liverpool te mogen aanschouwen en beluisteren. De man schijnt een mix te brengen van pop meets blues… Na een kleine vertraging ten gevolge van een technisch probleem is het om twintig minuten voor negen tijd om het eerste nummer de tent in te knallen. Wat dat doet de band, knallen! Devil Run is een kruising tussen Britpop en blues wat o.a. mede door de achtergrond zangeressen lekker fris klinkt.

Het gebeurt niet vaak dat een band in hetzelfde weekend zowel op Ribs & Blues en op Pinkpop staat. Dit zegt wel voldoende over de groei die My Baby de afgelopen twee jaar heeft doorgemaakt. Blues ontmoet Dance met ongebreidelde voodoo invloeden, het leek op vloeken in de kerk. Maar in het geval van deze verkondigers pakte het dus verrassend goed uit. In een psychedelische mix komt het beste uit die twee traditionele muziekstijlen samen. Waarover zangeres Cato haar bezwerende bijna transcendente vocalen en kreetjes als een zijden sjaal drapeert. En sinds de release van ‘Prehistoric Rhythm’ (2017) lijkt ook My Baby’s visuele marketingplaatje (vooral belangrijk in de dancescene) internationaal levensvatbaar te zijn.

Een reünie zomertour met de originele Red Devils bandleden zou dan eindelijk plaats gaan vinden. Oprichter en drummer Bill Bateman, bassist Jonny Ray Bartel en gitarist Paul ‘The Kid’ Size kwamen aangevuld met de ooit tijdelijke gitarist Mike Flanigin (o.a. ook Jimmie Vaughan en de Billy Gibbons Band) weer bij elkaar. Geen klein bericht voor Pieter ‘Big Pete’ van der Pluijm om even voor een tourtje in legende Lester Butler zijn schoenen te gaan staan. Maar de boomlange Hoekenees heeft in zijn eigen indrukwekkende carrière wel voor hetere vuren gestaan. Hij kweet zich in Raalte meer dan fantastisch van zijn taak. De stoom van opwinding kwam figuurlijk bij de bandleden uit de oren. Ook al lieten met name de cool guys Bateman, Bartel en Flanigin dat op het podium natuurlijk niet merken. Alle bandleden waren in topvorm met Paul Size voorop. Wat laat die kerel zijn gitaar nog steeds verduiveld lekker scheuren zeg! De Devils zelf verklaarden na afloop ‘the King King vibe’ weer helemaal terug te hebben, een geweldig compliment natuurlijk! [een uitgebreid interview met The Red Devils is binnenkort hier en bij TBA? te lezen].

[lees uitgebreide verslagen via online magazine TBA?]

21ste Ribs & Blues Festival te Raalte 03-06-17

Geplaatst op 13 June 2017 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Ribs & Beach @ Saturday’s Ribs & Blues 2017 (Day 1)

Een sfeerverslag voor The Blues Alone? van het 21ste Ribs & Blues Festival te Raalte op 3, 4 en 5 juni 2017 door Giel van der Hoeven en Nicolette Johns met foto’s van Gerrie van Barneveld en José Gallois (klik hier voor zijn album).

De Ribs & Blues-zaterdag had niet veel met blues- en rootsmuziek van doen. Door de zomerse temperatuur, de geur van gegrild vlees en het optreden van de legendarische Beach Boys, inclusief metershoge palmbomen voor het podium en zonnige beelden van surfende meisjes op het immense led-scherm, was er eerder sprake van een Ribs en Beach-avond. The Beach Boys, zegt u? Jazeker. Programmeur Frank Satink kon deze uitdaging niet aan zich voorbij laten gaan toen hem die kans geboden werd: “toch een band met de statuur van The Beatles en The Rolling Stones, iedereen kent ze”.

Meestergitarist Erwin Java van King Of The World, doet vermoeden dat de zes snaren niets liever willen dan door hem geliefkoosd en soms gegeseld te worden, zij buigen gedwee onder zijn vingers. Een soort Histoire d’Ô van gitarist en gitaar zeg maar…

Bertus Borgers is er ook weer om ons verblijden met een vette sax-solo in ‘Holy Holy Life’. Daarmee is er toch écht een einde gekomen aan de zeer goede set van de Golden Earring wat een aaneenschakeling van de vele hits bleek. “Knock Yourselves Out” zijn de woorden waarmee Barry Hay afscheid neemt van zijn publiek.

Het publiek in Raalte – van opa tot kleinkind – smulden van de Beach Boys en zongen zo’n beetje alle refreintjes luidkeels mee. Van ‘Surfin’ uit 1961 tot ‘Kokomo’ uit 1989, stuk voor stuk passeerden ze de revue. Verbazingwekkend hoeveel van die zonnige popdeuntjes zich kennelijk ongemerkt in de geheugens van muziekliefhebbers hebben genesteld. Of je nou fan van ze was of niet.

Ondertussen horen we Bowie’s ‘Let’s Dance’ maar het zijn niet alleen gouwe ouwe die deze Edwin Evers Band speelt, ook Bruno Mars’ ‘Too Hot’ staat op de set-list. Voor de oudere jongere in de tent komt Toto voorbij maar ook U2’s ‘One’ waar ik eerlijkheidshalve toch wel moet bekennen dat Maxine de boel leidt én redt! Inmiddels zie ik Ferry van Leeuwen ook nog Crowded House op de akoestische gitaar spelen.

[lees uitgebreide verslagen via online magazine TBA?]

Holland International Blues festival 2017

Geplaatst op 11 June 2017 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail


[vintage Grollo compilation - “Bluesbrother, Can You Spare a Dime?"]


[de voorzit op het ‘Besloten Partij’ terras bij Café Hofsteenge]


[met de banden vol met wind naar bluestown Grolloo]

Holland International Blues festival 2017

GLORY DAYS IN DE KUIP - Feyenoord 2016-2017

Geplaatst op 21 May 2017 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail Support independent publishing: Buy this book on Lulu.

GLORY DAYS IN DE KUIP - Feyenoord seizoen 2016-2017
Door Paul Meerman & Giel van der Hoeven

Glory Days in de Kuip beschrijft het seizoen 2016-2017 van Feyenoord. Geschreven vanuit de ware beleving door twee trouwe supporters waarin iedere échte Feyenoordsupporter zich kan herkennen. Kameraden, die van jongst af aan naar de Kuip gaan om tijdens thuiswedstrijden hún club Feyenoord aan te moedigen. Liefhebbers van passioneel voetbal én van kwaliteitsmuziek, wat ook als rood-witte draad door hun verhalen en verslagen loopt. Tevens zijn per wedstrijd de opstelling en het scoreverloop vermeld. Waardoor het ook een handig naslagwerk geworden is van een seizoen waarin het 15e kampioenschap door de Rotterdammers werd behaald.

Het boek bevat 238 pagina’s en kost: € 15,95 (excl.verzendkosten). Indien u meerdere boeken tegelijk besteld zijn er aantrekkelijke kortingen. Vanaf eind mei ook verkrijgbaar bij: The Read Shop in Naaldwijk.

Klik hier om de LuLu spotlight-pagina van de auteurs bekijken.

ADWestland200517

[lees artikel als scan uit AD Westland 20-05-17 of: hier online]

Lees ook het AD Rotterdam artikel: Gelukkig hebben we de foto’s nog (met citaten van de Glory Days auteurs).

Boek
Hoe de gelukkige supporter verder moet na het kampioenschap? ,,Gewoon blijven doorleven'’, zegt schrijver en trouw supporter Paul Meerman. ,,En ons boek lezen, haha.'’ Samen met zijn Kuipmaatje Giel van der Hoeven schrijft Meerman sinds de start van het seizoen aan Glory Days in de Kuip. Het boek over hun beleving als Feyenoord-supporter is doorspekt met humor en kritiek, maar komt altijd uit hun rood-witte hart. ,,Wij vinden dat je best mag zeggen waar het op staat. Dat standbeeld voor Giovanni bijvoorbeeld, vind ik erg vroeg. Net zoals zijn contract in januari te vroeg werd verlengd. Uiteindelijk is het goed uitgepakt, maar waarom het seizoen niet even afwachten?'’

In het boek komen alle ups en downs uit het seizoen aan bod, maar het mooiste van op de tribune zitten bij Feyenoord is toch het saamhorigheidsgevoel. ,,Eigenlijk zijn het allemaal wildvreemden en toch ga je er amicaal mee om'’, zegt Van der Hoeven. ,,De mensen die voor en achter me zitten ken ik niet bij naam, maar we hebben ze allemaal bijnamen gegeven. Je trekt met ze op als vrienden. Want met een rood-wit hart word je geboren, dat maakt ons allemaal een.'’

De leukste periode van het seizoen waren voor Meerman de laatste paar weken voor de eindstreep. ,,Dat zijn de dagen dat supporters van verschillende clubs elkaar op het werk nog leuk kunnen dollen. Is de schaal eenmaal binnen, dan is het feest, maar een dag later is het ook wel weer voorbij.'’ De zomer doorkomen zonder voetbal vindt de auteur geen enkel probleem. ,,Laten we wel wezen, voetbal is toch vooral de belangrijkste bijzaak van het leven. En ik heb genoeg andere hobby’s.'’ © anp

Support independent publishing: Buy this book on Lulu.