Archief voor de categorie 'Photo Reviews'

10 JAAR MUZIEKZOLDER MAASDIJK 05-10-2019

Geplaatst op 6 October 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Het 10 Jaar Muziekzolder Maasdijk evenement 🥳🤩👏🏼 was dankzij de velen bezoekers, enthousiaste vrijwilligers en de heerlijke bands: Try-ouD, The Dutch Bon Jovi Experience, Nouked en De Ruben Hoeke Band feat. Jan Akkerman, een memorabele dag! 🎸🤘🏾 En voor ons een hele bijzondere ervaring om op de zo vertrouwde Zolder de man te mogen ontvangen waarvan ik begin jaren ‘70 m’n eerste singeltjes kocht; gitaarlegende Jan Akkerman. Dank aan Ruben Hoeke en álle anderen die een bijdrage hebben geleverd! 🤗👍🏼👌🏼

Muziekzolder historie - live bands 2009 - 2019

2009-2010: o.a. jam sessions - Tate Gallery - De Halzen - IVM - Try-OuD - Sascha & Ron -Rinus Gerritsen Sessie Band - Scott Henderson masterclass.

2010-2011: Fatman Bluesband - Fish Fiver - KoPie Right (Everly Brothers tribute) - Who Cares - Kaz Lux (solo akoestisch) - Big-Dutch - After Midnight - Down and Out - Kraakhelder - Dany Lademacher & Dirk Vermeij (akoestisch duo).

2011-2012: Tate Gallery - Wooden Paul (Rory Gallagher tribute) - Burger Zoe - Cut The Crap - Sinterklaas & Zwarte Piet - Livin’ BluesXperience - Bootleg - Erik & Carlo (akoestisch duo) - Sure Touch - Bobby Sunrise & Friends - Little Birdie - Big Will & the Bluesmen - Purple Rainbow (Deep Purple/ Rainbow tribute).

2012-2013: Midnight Temptation - Noise @tack - Vincent Janse Trio - Alabama Recycling Company (Neil Young tribute) - Nailed On A Fence - Smokin’ Cadillac - Bij Gebrek Aan Beter - Sarless - Elswijk - Pangea - Lightnin’ Guy plays Hound Dog Taylor.

2013-2014: Eric Steckel & Band (USA) - No Comment - B Sharp / Pangea / The Royal Spuds / Tune - The Tonomats (instrumentaal) - The Bluesbones (B) - Stripped (akoestisch duo) - Killerbeez (Anouk tribute) - Pirates of the Lambs (semi-akoestisch) - Sinnerboy (Rory Gallagher tribute - UK) - FABruari Four (Beatles tribute) - Tail Dragger (USA) and the Robbert Fossen & Peter Struijk Band.

2014-2015: Sass Who! - Texas Radio - paaldanseres Michelle - Harvest Road - Monterey Pop Experience Live Band - Cobra Chain - Drie Meter Peter (Nederlandstalig) - Fan Halen (Van Halen tribute) - Ina Forsman (FIN) feat. Lightnin’ Guy & Steven Troch (B) - Electric Gypsies (Jimi Hendrix tribute) - Engine - Richard van Bergen’s RootBag.

2015-2016: Ruben Hoeke Band - Bex Marshall & band (UK) - Sounds of Seattle ft. Jonny Smokes (USA) - XiniX - Pearl Ten (Pearl Jam tribute) - John F. Klaver Band - Steeler (Led Zeppelin tribute) - Erja Lyytinen (FIN) - BlonT - Crossfire Hurricane (Rolling Stones tribute) - Hot Foot Powder Bluesband ft. Tino vd Knaap - Yada Yada (Herman Brood & his Wild Romance tribute).

promo at WOS Radio 021019

2016-2017: Sean Webster Band (UK) - 70’s TUSH (B) - Playground - Fortyfour - Cee Cee James’ Mission of S.O.U.L. (USA) - Mooie Meneren - The RED - Joe Undercover (Joe Cocker tribute) - Joost de Lange Rock/Blues Experience - Dilana Smith & band (ZA/POR).

2017-2018: Monkey Wrench (Foo Fighters tribute) - Carvin Jones Trio (USA/ITA) - The Juke Joints - Rise of the Wood - (Symphonic) Cicero - The Grand East - LaBomba - Stone Cold Crazy - Susan Santos (SPA) - Future Hearts - Gold Pepper.

2018-2019: RUV - Guy Verlinde & The Mighty Gators (B) - Wouter Kiers Band - T.H.O.M. - Acces Denied - Moondaze (v/h Uncle Jimmy) - Slash ‘n Roses (Guns ‘N Roses tribute) - Dad’s Amaryllo - Doggybag - Dock Six - Malone Sibun Band [Marcus Malone (USA) and Innes Sibun (UK)] - Cosmo’s Foger-T (CCR tribute - B).

2019-2020: Low Society (USA/BEL) - Try-Oud / The Dutch Bon Jovi Xperience / Nouked / Ruben Hoeke Band feat. Jan Akkerman >> more to come!

10 Jaar Muziekzolder Maasdijk - programma 05-10-2019
Locatie: Muziekzolder, schuur en parkeerplaats Nolweg 10 Maasdijk.

16:00 uur Muziekzolder boven & Beneden:
Foto/film presentatie op schermen (doorlopend); DJ muziek
16:30 – 18:00 uur: Try-Oud (live beneden)
18:20 – 19:50 uur: Dutch Bon Jovi Xperience (live boven)
20:10 – 21:40 uur: Nouked (live beneden)
21:45 – 22:00 uur: Muziekkwis op beeldschermen
22:00 – 23:30 uur: Ruben Hoeke Band feat. Jan Akkerman (live boven)
23:30 – 01:00 uur: DJ muziek; after-party
01:00 uur: einde.

10 jaar Muziekzolder Maasdijk Live Bands:

Try-ouD is een Westlandse coverband met nummers uit de zestiger jaren tot nu. Ze spelen een combinatie van rock-, blues- en popmuziek. De start van Try-ouD was in 1995. De band, voornamelijk dorpsgenoten uit de Lier en Maasdijk, bestond oorspronkelijk uit een drummer, twee gitaristen, een zanger en een bassist. Het eerste optreden was in de lokale kroeg van de Lier in 1996. Na ongeveer een jaar kwam er een vriend bij als saxofonist en nog een broer (van de drummer) als geluidsman. Na diverse optredens op feesten en in kroegen speelden ze in 1998 als support van de Haagse band Billy the Kid. Het jaar 2004 was een speciaal jaar, omdat ze toen een live–CD opnamen in hun eigen oefenruimte met zo’n 60 aanwezigen als publiek. Van deze opnames is later ook een demo-CD gemaakt.

The Dutch Bon Jovi Xperience is, o.l.v. Remy Hansen, sinds augustus 2018 met een enorme dosis ‘spirit’ aan een spannende reis begonnen. Het einddoel van deze reis is om ook in Nederland vele concerten te mogen doen. Onderweg naar dit doel wordt er keihard gewerkt aan een meer dan volwaardige show met muziek van de Amerikaanse rockband Bon Jovi. Remy Hansen heeft jarenlang ervaring als gitarist/zanger in mega grote stadions en volle ‘venues’ in het Verre Oosten. Hij heeft nu een groep Nederlandse muzikanten om zich heen weten te verzamelen, die ook hún sporen allang verdiend hebben op de nationale- en internationale podia. Naast Remy bestaat deze 5-koppige rockformatie uit: Dave Bordeaux (bass en backing vocals); Ruud Groenendijk (gitaar en backing vocals); Jorrit van der Weide (toetsen en backing vocals); Thomas Germier (drums).

Nouked is een coverband die op geweldige manier oude nummers speelt. Grote namen staan op de setlist zoals Led Zeppelin, AC/DC, Beth Hart en Sam Cooke. Ze nemen je mee terug in de tijd en spelen muziek zoals het hoort: met bezieling en volle overgave, hart en ziel, wat voelbaar is in de zaal. Naast de stevige rocknummers spelen ze als afwisseling heerlijke blues ballads en swingende soul. In 2013 koos de vakjury Nouked als winnaar van van de Dutch Battle of the Coverbands. En terecht want Nouked is een ware live sensatie. De band bestaat uit: zangeres Lilianne, gitarist Hugo, bassist Henk en drummer Frits.

Begin 2004 richt gitarist Ruben Hoeke zijn eigen Ruben Hoeke Band op. Deze eigentijdse gitarist kun je plaatsen in het rijtje muzikanten die de Nederblues en rock naar een hoger niveau hebben getild. Sinds zijn eerste optreden in 1992 tourt hij onafgebroken door Nederland en speelde hij op festivals in Europa, de USA en Curaçao. Met ‘All Saints’ brengt de Ruben Hoeke Band op 1 november 2019 hun zesde album uit. Van eind 2016 t/m januari 2017 gaat Ruben op tournee met de gitaarlegende Jan Akkerman. In de zomer van 2017 spelen broer Eric (drums) en Ruben nieuw materiaal in van hun vader, boogiewoogie-pianist Rob Hoeke. In de zomer van 2017 viert Ruben met de RHB zijn 25-jarig podiumjubileum middels een uitgebreide tour. Begin december 2017 verschijnt het nieuwe ‘Hoeke - Legacy’ album en tourt Ruben met de ‘Knight of the Guitar’ door het land.

Jan Akkerman vormde in de jaren zeventig samen met Thijs van Leer de kern van de Nederlandse progressieve rockgroep Focus. Hij werd in 1973 door lezers van het Engelse muziektijdschrift Melody Maker uitgeroepen tot beste gitarist ter wereld. Sinds zijn vertrek uit Focus heeft Akkerman een solocarrière, met begeleidingsbands in diverse samenstellingen. Als de gelegenheidsband Ruben Hoeke Band feat. Jan Akkerman treedt dit unieke gezelschap speciaal op voor het 10-jarige Muziekzolder jubileum!

Neil Young + Promise of the Real @ Ziggo Dome 10-07-2019

Geplaatst op 11 July 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Neil Young & POTR live @ Ziggo Dome… age 73 but he did it again!
🙏🏽🎸💪🏽👍🏼🔝

[4 pics by: Ans van Heck]

[fotocompilatie GvdH vanuit Vak 103]

10-07-2019 Neil Young + Promise of the Real Setlist at Ziggo Dome, A’dam:

Mansion on the Hill
Over and Over
Country Home
Everybody Knows This Is Nowhere
Human Highway
Heart of Gold
Old Man
Throw Your Hatred Down
Love and Only Love
Cortez the Killer
Fuckin’ Up
Hey Hey, My My (Into the Black)
Rockin’ in the Free World
Encore:
Like a Hurricane
I’ve Been Waiting for You
Piece of Crap
Roll Another Number (For the Road).

Neil Young + Promise Of The Real in Ziggo Dome Reviews:

LFL Magazine
OOR
NRC
Parool
NPO2
NY Fancover
On The Beach live @ Antwerpen

Een kwartier lang raggen, freaken en scheuren…
Neil Young & POTR live @ Ziggo Dome 100719 - Love and Only Love

Holland International Blues Festival Grolloo 2019

Geplaatst op 17 June 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Lees hier een review op www.thebluesalone.nl

null

Lees hier het blog-verslag door Aart van Hoften.


[Eric Gales @HIBF2019]

Ribs & Blues Festival Raalte 2019 – Dag 3

Geplaatst op 15 June 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Op 8, 9 en 10 juni vond de 23e editie van het Ribs & Blues festival, het grootste gratis open-air festival van Europa, plaats in Raalte. (Her)beleef de 3e avond maandag 10 Juni 2019 in Raalte mee in (citaten uit) ons TBA? sfeerverslag waarvan de teksten zijn geschreven door Giel van der Hoeven en Nicolette Johns. De foto’s zijn van Gerrie van Barneveld en José Gallois. Lees het gehele verslag op www.thebluesalone.nl. En klik hier om het gehele fotoalbum te bekijken.

Blackbird is de toepasselijke artiestennaam van singer/songwriter Merel Koman en haar mannen. Deze lieftallige dame werd geboren in Brabant (‘s-Hertogenbosch 1987) maar groeide op het Limburgse Kessel en ademt al sinds heugenis muziek. Thuis hoorde ze de platen van The Eagles, Phil Collins maar ook John Denver. Een prettig optreden van Blackbird om de laatste festivaldag mee te beginnen!

In de nieuwe line-up, met Johnny Dyke nog steeds aan de Hammond-orgel, trapte King King in Raalte af met het stampende ‘Broken’ waarin Nimmo gelijk al in een solo los ging op de Fender-gitaar. Andere poppetjes, zelfde deuntje, niets aan de hand dus. Dit klinkt misschien wat oneerbiedig maar moet gelezen worden als een compliment omdat de personeelswisseling aan de King King-sound niets heeft afgedaan. Het geeft wel aan dat Alan Nimmo – ondanks zijn Schotse kilt – duidelijk de broek aan heeft binnen deze band. Na het swingende ‘Lose Control’ volgde de bluesballad ‘Rush Hour’ met de eerste publieke interactie (“Whóhóhóóó”). De band lijkt de laatste jaren meer (classic) rock dan blues-georiënteerd te zijn, maar volgens Nimmo is dat een natuurlijk proces in de ontwikkeling van de band, iets wat is ontstaan door de vele liveoptredens.

Het kwintet Robert Jon & The Wreck komt uit Orange County, Californië en vinden zichzelf reeds doorgewinterde veteranen. Dat lijkt me nog wat overdreven. Maar met vijf albums in acht jaar tijd op hun naam, waarvan ‘Take Me Higher’ (2019) de meest recente is, en hun vijfde internationale tournee in de benen, is Robert Jon & The Wreck wel een band waarmee rekening moet worden gehouden. Ik denk niet dat er een eerdere R&B-editie was waar zóveel Southern Rock acts optraden. Al is Robert Jon & The Wreck toch meer een harmonieuze countryrockband met hardrock- en funkinvloeden. Maar het gitaarwerk van zanger-gitarist Robert Jon Burrison en het image van de bandleden is wel duidelijk geïnspireerd door The Allman Brothers.

Op het repertoire van Southern Avenue staat een blend van gospel, r & b, soul en natuurlijk blues. De band werd begonnen door de zusjes Tierinii (zang) en Tikyra Jackson (drumms) die zoals zo vele AfroAmerikanen groot geworden zijn op een dieet van gospel. Al snel werden de aantrekkelijke zussen gespot door het Stax label waar Southern Avenue hun debuutalbum mocht opnemen. De band bestaat verder uit gitarist Ori Naftaly, Jeremy Powell op de Hammond en Evan Sarver op bass. ‘Whiskey Love’ is de opener van de set op het Main stage van Ribs & Blues 2019 en komt van het 2019 album Keep On, een heerlijk nummer. Leuk om te zien dat Tikyra nu met haar drummstel ook vooraan op het podium is te aanschouwen, gelukkig voor de mannen want deze dame is werkelijk een beauty met haar prachtige ogen. [Binnenkort is hier een interview te lezen met Southern Avenue].

Lil’ Jimmy Reed is de artiestennaam van Leon Atkins die hij kreeg nadat hij op zijn 18e Jimmy Reed mocht/moest vervangen omdat die te dronken was om te spelen, althans zo gaat het verhaal. Hij groeide op in de jaren dertig tijdens de segregatie in zuiden van de VS. Toen hij nog maar zes jaar oud was heeft hij zich het gitaarspelen, of beter cigarbox spelen, eigen gemaakt. Na zijn ontdekking op zijn 18e trad hij gaandeweg meer en meer op in en rondom geboortestreek Louisana. Hij deelde podia met Bobby ‘Blue’ Bland én legende B.B King. De bijna tachtig jarige veteraan zal Raalte zijn blues laten horen. Deze act heeft tonnen aan levenservaring maar ook zeker een pak aan ervaring op het podium. Lil’ Jimmy Reed en zijn bandleden, bassiste Hilary Blythe en Bob Hall op de toetsen hebben samen zo’n 200 jaar ervaring.

Ook The Paladins waren sinds 2012 weer eens terug op het Ribs & Blues festival. Het trio uit San Diego combineert rockabilly en country uit de jaren vijftig met blues en jazz. Met het instrumentale ‘Powershake’ begon de set gelijk al heerlijk swingend en elastisch. Alsof je staat te koorddansen op een stuk elastiek. Ik ken het tourschema verder niet van dit drietal maar de mannen leken wel behoorlijk vermoeid. Al bij het tweede nummer stonden zanger-gitarist Dave Gonzalez en contrabassist-zanger Thomas Yearsley peentjes te zweten. Ook hun solide reputatie van “America’s hardest-working live band” hakt er blijkbaar in. Dat nam niet weg dat de mannen routineus maar niet minder gedegen hun set vol speelden.

Als laatste band betreedt de ex-trucker, Dale Watson, met zijn band het podium van het Delta stage. Dale Watson is een authentieke countryzanger/gitarist met een eervolle plaats in de Hall Of Fame van Austin. Net als zijn grote voorbeeld Johnny Cash speelt hij rauwe, pure country en zet hij zich af tegen de uit Nashville afkomstige gladde popcountry die volgens hem heden ten dage de luisteraar bereikt. Een bijna fatale overdosis drugs en het overlijden van zijn verloofde tekenen het leven en de muziek van Watson. Hij wordt al sinds jaar en dag begeleid door The Lone Stars die bestaat uit Don Pawlak op steel-gitaar, Mike Bernal op drumms en Chris Crepps op bass. Watson (1962) werd in Alabama geboren maar groeide op in Texas. Watson is al sinds zijn debuutalbum Cheatin’ Heart Attack uit 1995 een outsider in de country-scene. Met zijn Ameripolitan blend van rockabilly, honky tonk en vooral western swing is hij de rebel van de mainstream country. Dale Watson staat te boek als een van de ‘hardest working men in showbizz’ en heeft bij leven al een legendarische status opgebouwd.

Als er van een headliner gesproken kon worden op de 23e editie van Ribs & Blues dan was dat wel: Vintage Trouble. Waartoe frontman Ty Taylor en zijn rock ‘n rhythm ‘n blues band uit Venice Beach, Los Angeles in staat zijn, zagen we de afgelopen jaren al eerder op de diverse grote festivals in Nederland. Ty Taylor de man van rubber, die ooit begon te zingen in een Baptisten kerkkoor, liet zich later beïnvloeden door uiteenlopende acts; van Otis Redding tot The Clash. Dat is te merken aan de man zijn zang en performance. Al tussen de eerste nummers ‘Nobody Told Me’ en ‘Knock Me Out’ vroeg hij om z’n draadloze microfoon omdat hij stond te popelen om het publiek in de gaan. Wat een heerlijke vent! Bij ‘Run Like The River’, met een heerlijk slidegitaar intro door Nalle Colt, mocht de ontketende Taylor dan eindelijk onder begeleiding de tent in om crowdsurfend over de handen van het Raaltense publiek naar het podium terug te keren. De rauwe mix van rock ‘n roll, soul en blues is een genre dat inmiddels wereldwijd aanslaat en door de uitvoering en performance van de groep Vintage Trouble het ook prima doet op de festivals. Een heerlijke afsluiter van Ribs & Blues 2019!

Ribs & Blues Festival Raalte 2019 – Dag 2

Geplaatst op 14 June 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Op 8, 9 en 10 juni vond de 23e editie van het Ribs & Blues festival, het grootste gratis open-air festival van Europa, plaats in Raalte. (Her)beleef de 2e avond zondag 9 Juni 2019 in Raalte mee in (citaten uit) ons TBA? sfeerverslag waarvan de teksten zijn geschreven door Giel van der Hoeven en Nicolette Johns. De foto’s zijn van Gerrie van Barneveld en José Gallois. Lees het gehele verslag op www.thebluesalone.nl. En klik hier om het gehele fotoalbum te bekijken.

Nona is nog maar 25 jaar maar haar rauwe stemgeluid doet denken aan de grote soulzangeressen van vroeger maar ook doet haar stemgeluid bij tijd en wijle wat aan dat van Amy Winehouse denken. Het repertoire is een mix van songs die op de oude klassiekers zijn gestoeld maar ook het modernere r&b en hip-hop zijn in haar muziek te bespeuren. (…)

De Amerikaanse rockabilly-bluesband Legendary Shack Shakers uit Paducah, Kentucky moet je een keer live gezien hebben. Of liever: meebeleefd hebben. Want een beleving is een optreden van dit kwartet absoluut! De uitbundige ADHD-zanger, banjo- en mondharmonicaspeler J.D. Wilkes is muzikant, acteur en kwajongen tegelijk. Met gekke bekken en malle fratsen gaat hij het hele optreden lang uit zijn dak, en zuigt zo het publiek mee in hun mix van rockabilly en dampende bluespunk met swamp- en southern gothic invloeden. (…)

Matt Schofield wordt gezien als een grensverleggende gitarist in de muziekscene van de Britse blues. Schofield staat in de top tien van beste Britse Blues-gitaristen aller tijden (!) bij Guitar & Bass Magazine, daar staat hij in het rijtje samen met niemand minder dan Eric Clapton en Peter Green. Op Ribs & Blues 2019 zien we het trio zoals we lang geleden Matt Schofield leerden kennen maar er is ook een verrassing……vocaliste Christine Tambakis zal ook een aantal nummers met de mannen het podium delen. Zij is de vriendin van de frontman en is afkomstig uit NYC waar zij veelvuldig optreedt in jazzwereld van de Big Apple. (…)

Mell & Vintage Future blijkt een trio te zijn van de jonge Melanie Jonk en de wat oudere, ervaren sessiemuzikanten Nico Brandsen op toetsen en drummer Ton Dijkman. De drie delen een passie voor soulmuziek en willen dat op Ribs & Blues 2019 graag met het trouwe publiek delen. De twee backing-vocals die voor de gelegenheid zijn meegenomen voegen écht iets toe. Mell heeft een heerlijke stem met een randje, de heren zijn uitstekende musici, het swingt. (…)

Als laatste act werd Wilko Johnson aan de Ribs & Blues line-up toegevoegd. Geen verkeerde en een gevarieerde keuze. Want deze van origine pub-rocker is niet bepaald het toonbeeld van een poserende bluesgitarist. Al in de jaren zeventig ontwikkelde hij met z’n band Dr. Feelgood een speelstijl en image die veel punkrockers beïnvloed heeft. Hij beweegt zich in schokkerige bewegingen in zijn eigen ‘duck walk’ over het podium. Bovendien speelt hij net zo hortend en stotend (met) zijn gitaar. In een plukkende fingerstyle waardoor hij riffs en solo’s tegelijk kan spelen.

Evenals vier jaar geleden mocht de Nederlandse Dynamite Blues Band weer de Delta Stage bestormen. Bluesharpist/zanger Wesley van Werkhoven – met zijn onafscheidelijke truckerscap – scheurde er weer heerlijk op los met de bluesharp. JJ van Duijn – zoals altijd strak in het pak – was op dreef met zijn azuurblauwe elektrische gitaar. De tripjes over de grens heeft de band duidelijk nieuwe impulsen gegeven. Want de mannen liepen over van enthousiasme en volgens Wesley was deze R&B-gig in zijn aankondiging vóór het eerste nummer: “nú al het vetste optreden!”

De setlist van Flavium bestond uit songs van de jubileum-cd ‘50 years of Bluespower’ en uit de bekende blues traditionals. Die 30 jaar geleden al eens werden gebundeld op het album ‘20 Years of Bluespower’. Inclusief de hits ‘Nightlife’ en ‘Nobody Knows You…’ Mooi en respectvol was ook de tribute (‘Cookin’) aan de onlangs overleden Dr. John. Flavium speelt net als destijds nog steeds een herkenbare mainstream blues stijl waarin vooral Anne Geert Bonder’s soleerwerk opvalt. De gruizige stem van Bert Vrieling, die sinds 5 jaar deel uitmaakt van de band, leent zich uitstekend voor het oorspronkelijke songmateriaal en voor de authentieke covers.

Vergis je niet, deze jonge knapen zijn alweer vijf jaar bezig met de band Tricklebolt en hebben een behoorlijke volle speelagenda. Hun promo videoclips zien er gelikt uit en live zit het ook wel goed met dit vijftal, zo bleek zondag op de Delta Stage. Evenals veel musicerende generatiegenoten, waarvan DeWolff, RUV en The Grand East de bekendsten zijn, hebben deze jongens een drang naar een muzikaal verleden. Hun eigen rocksongs zijn vooral geïnspireerd door melodieuze jaren zeventig hardrock bands als Deep Purple en Uriah Heep (waar ze ook al support voor waren) met wat neo-psychedelische invloeden. (…)

Wat meteen opvalt is dat Eli Paperboy Reed zich zelf een betere podiumpresentatie heeft aangemeten, ook al is de band vanmorgen direct ingevlogen van vermoeidheid is geen sprake. Eli Paperboy Reed heeft nog niet zolang geleden een nieuw album gelanceerd 99 Cent Dreams. De band van Eli Paperboy Reed is een muzikaal goed collectief, alles loopt gesmeerd maar eerlijk gezegd springt er niet een muzikant naar mijn idee écht uit. Ondanks dat Eli Paperboy Reed al zes albums wist te lanceren blijven de live optredens toch achter bij de écht goede studio-albums. Let wel, we zijn wel onder de indruk van zijn muzikaliteit maar live mist het gewoon iets. Jammer ook dat het bij tijd en wijle een beetje schreeuwerig wordt. (…)

Cedric Burnside is na Kent Burnside de tweede telg uit de Burnside dynastie die Europa aandoet. De set wordt begonnen met een aantal échte klassiekers zoals ‘Judgement Day’ en ‘Moonshine’. De set heeft een opzwepend, repeterend ritmisch trance-achtige vibe. Natuurlijk horen we nummers van het nieuwe album Benton Country Relic zoals ‘Give It To You’ waarbij de man zo in trance van zijn eigen spel raakt dat hij nét voor het einde van het nummer een snaar breekt. We zijn getuige van de klassieke blues, gebracht door een telg van een klassieker in de blues, klasse is het woord wat ik aan deze jongen (39 jr) Burnside koppel. Het is moeilijk om niet in vervoering te raken bij het zien van al dit moois. (…)[Lees hier later een iterview met Cedric Burnside]

DeWolff is DeWolff met een geheel eigen geluid. Die reputatie hebben ze verdiend door goede platen te maken maar vooral door in energieke live gigs zoals deze op de mainstage altijd 100% te geven. Eigenlijk konden we al een voorschot nemen op het deze maand te verschijnen 2e live-album ‘Live & Outta Sight II’. Met 2.0 versies van nummers zoals ze op de studioalbums staan, volgens de band. Omdat zodra ze hun songs live beginnen te spelen, ze meestal een eigen leven gaan leiden. ‘Big Talk’, ‘Tombstone Child’, ‘Sugar Moon’, ‘Share the Ride’ ondergingen zo’n live-metamorfose zonder in kracht in te boeten. Sterker, de nummers weten nóg meer te boeien. Het voordeel van een trio is ook dat er alle ruimte is om individueel te soleren.

De openingsnummers van The Grand East ‘Away’ en ‘What A Man’ – TGE’s aanklacht tegen opgeschoten en doorgesnoven jeugd – zijn meer in een garagerock stijl. Maar verder in het concert was het weer: “live pompen met een dikke epic rockshow!” in de woorden van Arthur Akkermans (zang, harmonica). Op zijn bluesharp en samen met Imanishi Kleinmeulman (drums), Teun Eijsink (bas) en Niek Cival (gitaar) ging de genaakbare frontman weer ouderwets van kiet. Ook nieuwkomer Barend ‘Barry’ Lippens ging als een straaljager mee door het geluid. De bezeten vocalen, scheurende solo’s en psychedelische klanken, ze zijn er gelukkig allemaal nog. Ook de Waits/Beefheart invloeden blijven ook in de structuur van hun genen zitten. Bij ‘Burn Away’ zegt de jongen die op de houten tribune high naast mij zit met een dikke blow in zijn hand: ‘hé, dit zijn The Doors!” Tja, hij had gelijk. The Grand East is The Doors van de 21e eeuw, daar kan niemand meer omheen. Al gunnen we Arthur en consorten wel een langere carrière en leven. Vijftig jaar na Woodstock is de hippiecultuur samengevoegd in één band. Hun naam is: The Grand East. Peace out!

Voordat gitaarvirtuoos Laurence Jones als slotact van de zondag de mainstage opkwam, werd het Raaltense publiek eerst nog verrast met een speciale gast. In plaats van de vertrouwde Jaap Harmsen kondigde blues-prominent Johan Derksen de band aan. De Engelse gitarist Laurence Jones is nog maar 27 jaren jong maar staat inmiddels alweer tien jaar op de podia! Destijds ontdekt als supertalent heeft hij gaandeweg een eigen stijl weten te ontwikkelen die het beste kan worden omschreven als cross-over blues. Net als zijn helden uit eerdere generaties zoals John Mayer, Eric Clapton en Jimi Hendrix wil hij bluesmuziek toegankelijk maken voor de massa. Dit overigens zonder zijn voorland tekort te doen, gezien de covers van o.a. Lead Belly, Bob Dylan, Eric Clapton, Traffic, Johnny Moore’s Three Blazers en CCR die hij regelmatig live speelt. Van die laatste groep nam hij onlangs het nummer ‘Fortunate Son’ op als videoclip.


[Johan Derksen kondigde Laurence Jones aan en mocht wat reclame maken voor het HIBF2019]