vdh-online.nl

… nou ja, bijna dan. Eerst op naar het eindball:

en verder duimen…

KvdH-P † 18-01-2009

The Rising

Can’t see nothin in front of me
Can’t see nothin coming up behind
I make my way through this darkness
I can’t feel nothing but this chain that binds me
Lost track of how far I’ve gone
How far I’ve gone, how high I’ve climbed
On my backs a sixty pound stone
On my shoulder a half mile of line

Come on up for the rising
Come on up, lay your hands in mine
Come on up for the rising
Come on up for the rising tonight

Sky of blackness and sorrow (a dream of life)
Sky of love, sky of tears (a dream of life)
Sky of glory and sadness (a dream of life)
Sky of mercy, sky of fear (a dream of life)
Sky of memory and shadow (a dream of life)
You’r burnin’ wind fills my arms tonight
Sky of longing and emptiness (a dream of life)
Sky of fullness, sky of blessed life

~ Bruce Springsteen ~

Van mijn kameraad Paul kreeg ik onlangs een verontrustende e-mail over de slechte bezorging van een groot landelijk dagblad. Moedeloos werd hij ervan. “Al vier weken wacht ik op mijn gratis - als Feyenoord supporter - aangeboden krantje. Volgens de gegevens had ik hem vanaf 5 november moeten ontvangen. Afgelopen zaterdag was de 1e keer dat ik hem ontving. Vreugde was van korte duur. Gister en vandaag weer niks. Kon het niet laten enigzins cynisch te reageren. Dat wou ik jou (als enige fan van mijn schrijfsels) niet onthouden", zo schreef hij me. Zijn cynische schrijven eindigde hij met:

“Volgende keer zingen we op de tribune (solidair naar mij toe)
En steek die krant
en steek die krant
en steek die krant maar in je reet".

De combinatie van het bezorgen van die krant en Feyenoord deed me terug denken aan een gebeurtenis in mijn jeugd waarin deze feiten ook verenigd waren. Want tsja, die bewuste krant heeft in huize Van der Hoeven eigenlijk best een apart plekje. Als jochie van van 9 tot 13 jaar knipte ik me een lieve lust uit de sportkatern van het Algemeen Dagblad. Mijn favoriete voetbalclub Feijenoord speelde mee bovenin de ranglijst van de eredivisie (toen nog zonder sponsor) voor het kampioenschap en deed nog volop mee in de Europacup III competitie, ook wel UEFA-cup genoemd. Als puberaal straatvoetballertje (die had je toen nog echt) zag en voelde ik mooie sporttijden naderen en besloot een plakboek aan te leggen. De krant, het AD, kregen wij iedere morgen gratis omdat mijn oudere broer Rob - toen Ajacied, maar geeft nu geen bal meer om voetbal - (zijn zoon wel, die zit regelmatig naast ons in de Kuip) de ochtendkrant huis-aan-huis in en om ons dorp bezorgde. Hij was ooit voetballend met mij samen op straat ‘gescout’ door een vertegenwoordiger van het AD die destijds nog gewoon van stad naar dorp reden om de jeugd te bewegen voor een krantenwijk. Dat was heel normaal toen; dikke auto: “tuut-tuut", vreemde meneer: “he jongens lekker aan het voetballen?” wij: “ja meneer!” hij: “hoe oud zijn jullie?” mijn broer “11 meneer", ikke: “9 jaar meneer", hij: “oh jammer net te jong voor een krantenwijk", ikke: “uhh ja jammer” en weg was ik. Mijn broer echter kwam een paar minuten later vrolijk met meneer Rietveld (zo’n naam vergeet je je leven niet meer) ons huis binnen wandelen: “pa, ik ga een krantenwijk doen!” Rietveld: “ja meneer Van der Hoeven eigenlijk is uw zoon nog een jaartje te jong maar ach…", mijn broer: “…ik wil het zo graag!". Nou en als mijn broer Rob iets wilde… DAN GEBEURDE HET OOK! Afijn, Feijnoord werd kampioen in 1974 na een spannende slot wedstrijd tegen FC Twente en won als eerste Nederlandse club de UEFA-cup in een nog spannendere wedstrijd tegen Tottenham Hotspurs. Helaas werd dit ook de eerste kennismaking met voetbal hooligans, de Engelse supporters sloopte de kuipstoeltjes uit de betonnen grondvesten en bekogelde hiermee de Rotterdamse platte-petten-politie. Dit alles live op de Nederlandse zwart/wit televisie te zien! Een deel van Het Legioen liet zich ook niet onbetuigd en een naam was gevestigd in Europa. Desalniettemin, groot feest in (een deel van) huize Van der Hoeven! En een eerste plakboek met happy end als aandenken. Ik heb um nog steeds. Later in de zomer van dat bewuste jaar 1974 heb ik het knippen en plakken nog eens dunnetjes over gedaan in het kader van de ‘WM 1974′. Oftewel de Werledkampioenschappen voetbal 1974 in Duitsland. Dit keer met als resultaat een plakboek zonder happy end en de laatste bladzijden doordrenkt van tranen. Het werd het begin van een net-niet tijdperk.

Helaas moet ik mede dank zij Paul’s slechte ervaring constateren dat onze favoriete krant in dezelfde neerwaartse spiraal terecht is gekomen als onze favoriete voetbalclub. Feyenoord speelt momenteel als een krant! En de krant zelf is er inhoudelijk ook niet echt op vooruit gegaan. Deze feiten gezamenlijk zijn een trieste constatering en rieken naar veel jeugdsentiment. “Vroeger was alles beter". Maar, als we de kredietcrisis kunnen overleven, moeten we ook ooit weer eens kampioen kunnen worden! En dan zingen we als eerbetoon aan onze jeugd en meneer Rietveld met een hoedje van papier op onze kop:

“En Feyenoord 1
is kampioen
en Feyenoord 1 is kampioen!”

Om dit heugelijke feit de maandag erop uitgebreid na te kunnen lezen (al dan niet online) in onze favoriete krant HET AD!

Moraal van dit verhaal: al het goede en het kwade in de (sport- en media) wereld heeft een oorzaak.

Onze kerst/nieuwjaarskaarten voor dit jaar:

links : bewerking van een 'geleende' foto
rechts: bewerking van eigen foto (kerkje Den Hoorn Texel)

- column door GvdH -

Vanmorgen hoorde ik iemand op de radio zeggen dat er op Sinterklaasavond helemaal niets leuks op tv te zien was. Daar ben ik het niet mee eens! “Wat? Kijk jij dan naar de tv op pakjesavond?” vraagt u. Nee natuurlijk niet! Althans, normaal gesproken niet maar gisteren wel. Nou ja kijken… zappen! Heel veel zappen! Negers zappen. Ik ga het proberen uit te leggen. Iets wat mijn moeder - toen ik vanavond bij haar was - ook probeerde te doen door de telefoon aan mijn broer. De goedwillende poging strandde al bij het woord ‘neger’. “Wat bedoelt u nou ma, negen of een kleurling?", “nee eentje, vijf tellen, want blanke mensen zie je teveel!” was haar antwoord.
Ik begrijp het, dit vraagt om opheldering.

Na meer dat tien jaar surprises maken en 3 jaar lang dobbelen op 5 december waren wij weer eens aan iets anders toe in onze familiekring . De kinderen worden ouder en de oudjes niet gauwer nietwaar? Het voornemen was om te gaan gourmetten en dat iedereen voor zichzelf een cadeautje kocht. Geen geknip, geplak, gezaag, genaai en gefreubel met surprises die toch maar in no time aan flarden zouden worden getrokken. En geen gezweet op rijmen die altijd als een prop verdwijnen (zie je wel, dat rijmt ook al niet).

Gourmetten! Lekker zelf iedereen z’n kostje laten koken. Makkelijk voor de gastvrouw. Al liep die alsnog de benen uit haar lijf om alle pannetjes, schaaltjes en glazen vol te houden (dank Marijke!). De jeugd had de opdracht gekregen om een spelvorm te verzinnen om pakjesavond toch nog op een ludieke manier in te vullen. De aloude schuimplastieke dobbelsteen kwam weer uit de kast gerold maar kreeg al snel een niets ontziende zwieper van de heer des huizes. Geen goed plan dus. Tijdens de maaltijd hadden wij de term zap de neger al uit de kakelende snavels van de jeugd gehoord maar wij ouderen wisten niet beter dan dat het een rapper of hiphopper uit het rijtje Ali B, Lange Frans, Spacekees, Kempi en zo-yo-yo-yo-verder betrof. Zep de Neger, respect man!

Gezeten in een gezellige kring rondom de cadeaus én met de televisie aan werd zap de neger het ludieke spel dat vervolgens deze avond gespeeld zou worden. Het bleek een variatie te zijn op een drankspel dat door studenten nog wel eens op een beschonken avond gespeeld wil worden. Zeker niet racistisch bedoeld, want zoals oma de avond erna door de telefoon nog zei: “blanke mensen zie je teveel!”

De spelregels van deze pakjesavond versie werden ter plekken bedacht en aangepast. Zap naar een tv-kanaal en tel tot 5, als er binnen die 5 seconden een neger in beeld komt mag je het pakje open maken. Zo niet dan geef je de afstandsbediening door aan je rechter buurman of vrouw. Zwarte Pieten telden voor deze gelegenheid ook mee. Oma begon en zapte ouderwets naar Nederland 1, NCRV. En ja hoor, drie Zwarte Pieten in beeld binnen 5 seconden! Dat wordt een korte avond zo. Maar pret alom, het spel was nu al geslaagd. Ondanks dat de tv vervolgens diverse keren op TMF en MTV werd gezet, waar het doorgaans toch zwart ziet van de negers, duurde het een rondje of drie voordat de volgende kleurling eindelijk in beeld kwam.

Het sein werd nu gegeven om het onderwerp te veranderen in ‘kaal hoofd’: zap de kale. Een scheidsrechter wiens glad geschoren schedel in het felle licht van de schijnwerpers weerkaatste moest er vervolgens aan geloven. Weer pret voor tien want het spel sloeg nu echt aan. Zap de pet werd de volgende variatie. En weer was het raak. De winnaar zapte nota bene alle drie de voorgaande onderwerpen in 1! Een kale neger met een pet! Quintis Risti uit de politieserie Van Speijk werd hierdoor hét onderwerp van gesprek deze avond. Hij zou er zelf het hardst om gelachen hebben al was ‘ie erbij geweest.

In de loop van de avond werden achtereenvolgens de volgende voorwerpen het onderwerp van (z)absurditeit: neger, kale, pet, bejaarde, huis, bal, kind, horloge, oorbel, hoofddoek, rode trui, grasveld, plant, vogel, huilen, lachen, zoenen… Deze kwamen in mijn beleving aan het einde van de avond allemaal tegelijk in een flits van vijf tellen in 1 beeld op mijn netvlies terecht. Of had ik me zitten bezuipen… ehh bezappen?!

Opgemerkt moet nog worden dat de dames opvallend veel naar Hugh Grant zapte, de heren naar een voetbalwedstrijd en de kinderen de al genoemde muziekkanalen blindelings wisten te vinden. Met als gevolg een wederom zeer geslaagde zapjesavond… ehh pakjesavond! De ongewenste ledematen en kreten die ondertussen ook voorbij flitsten hebben we ook maar op de koop toe genomen en zorgden juist voor nog meer hilariteit. Met zap de neger valt niet te dissen!
De vorm is soms belangrijker dan de inhoud.
[GvdH]

Geloof het of niet maar er is zelfs een Zap de Neger bordspel te downloaden. Een leuk gezelschapspel voor een beschonken avond, proost!

Door NIEK SCHENK - AD

De VW Transporter bestaat 60 jaar. Hoe het idee van een Nederlander na WOII de wereld veroverde. Ook in Nederland bepaalde de Volkswagenbus het straatbeeld. Schilders, politie en de PTT maakten gebruik van de Duitse auto die de Nederlandse zakenman Pon had bedacht.

De Nederlandse zakenman Ben Pon reisde op 23 april 1947 van Amersfoort naar het Duitse plaatsje Minden voor een gesprek met de Britse autoriteiten.

Die hadden na het einde van de Tweede Wereldoorlog het gezag over de Volkswagen-fabriek gekregen. Pon wilde graag de Volkswagen Kever naar Nederland importeren. Maar niet alleen dat. Hij haalde zijn notitieboekje tevoorschijn en maakte met potlood een ruwe schets van een rechthoekige bestelbus.

Minimale buitenmaten en maximale binnenmaten, dat was zijn idee. Met de motor achterin, zodat de cabine helemaal naar voren kon worden doorgetrokken. Volgens Pon moest het voertuig leeg 750 kg wegen en 750 kg aan vracht en/of passagiers kunnen vervoeren. En de Kever kon prima als technische basis dienen.

In 1949 is het eerste prototype een feit. De technisch directeur van Volkswagen, Alfred Hoesner, is vol lof: ,,Het is een wagen met veelzijdige gebruiksmogelijkheden. Wendbaar, voldoende trekkracht bergopwaarts, zuinig, goedkoop in onderhoud, makkelijk te beladen en betrouwbaar in zomer én winter. Hij verovert in snel tempo de wereld. Want geen enkele andere fabrikant biedt zo’n compacte, veelzijdige bestelwagen.Hij blijkt ook geschikt als personenbusje en zelfs als kampeerauto. In Amerika wordt hij hét vervoermiddel van de hippies. In Nederland maken veel diensten en ondernemingen gebruik van het busje. Van de PTT tot de rijkspolitie en van de melkboer tot het taxibedrijf.

Ter gelegenheid van het 60-jarig jubileum organiseert VW-importeur Pon op zaterdag 21 april op het evenemententerrein naast Walibi World (Biddinghuizen) een groot festival voor berijders en fans.

Links
www.60jaartransporter.nl
www.vwbusclub.nl
automuseum.volkswagen.de
www.ad.nl/autowereld

KRUIDENIER
~
Kruidenier, kratje bier
Blikje vruchtjes, tuti fruti
Uit de kiesdoos, nogablok
Pakje boter, witte reus
Ha chips, zeven up
Caballero, pakje per dag
In de winkel, op de pad
Winkelmeisje, volksbusje
Kootje roef, kattekoef
Domo vla, losse chocola
Lege dozen, in het hokkie
En de koerduif, in het pakhuis
Koude thee, in een colafles
Dinsdagmiddag, even sjouwen
Nog veel meer, maar niet onthouden

© Gillespy