Archief voor de categorie 'Proza & Poezie'

E-reader [zkv 01]

Geplaatst op 21 March 2020 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

whnea-banner

E-reader [zkv 01] uit: We hebben nóg een afspraak ©2020

Trots liet ik dochterlief mijn vederlichte e-reader zien.

‘Kan-ie alleen in zwart-wit?’ vroeg ze.
- ‘Ja, de meeste boeken worden toch ook in zwart-wit gedrukt,’ zei ik. Teleurgesteld gaf ze het compacte apparaatje met het zes inch HD-schermpje aan mij terug.

Zij, die ook graag boeken leest, is namelijk opgegroeid met een dynamische kleuren smartphone; als het om handzame hebbedingetjes gaat. Ze leest met gemak in de avondschemer zónder leesbril een pocketboek uit. Dat nam niet weg dat ik superblij was met mijn elektronische aanwinst.

Geleidelijk aan verandert de kleur van het licht naar een zachtere tint op basis van een vooringestelde ‘bedtijd’. Zo val je heerlijk rustig in slaap met de e-reader in de hand.

Deze wervende tekst in de advertentiebeschrijving had mij overtuigd van aanschaf. Tot dan toe las ik m’n e-boeken via de iPad. Veelal liggend op de bank. Hoe zo’n massief tablet in je linkerhand te klemmen en onderwijl met je rechtervinger te tikken en te swipen had ik mijzelf door de jaren heen probleemloos aangewend. Maar ‘rustig in slaap vallen’ deed ik eigenlijk nooit met die kostbare iPad in mijn handen. Die – naarmate de vermoeidheid toenam – steeds als wake-up call op m’n voorhoofd belandde.

Vroeger, met een tijdschrift of boek, lukte dat veel beter. De papieren pagina’s wekte geen (pijnlijke) schrikreacties op. Hooguit hapte je vanonder je leesvoer eens extra naar adem.

Dus dat viel toen nog te overzien op weg naar dromenland. Kortom: de e-reader leek me een helende werking te hebben op lichaam en geest. Gecombineerd met het vooruitzicht maar liefst honderden (zo niet dúizenden!) boeken binnen handbereik te hebben.

Daarbij, enkele dagen eerder had ik vrouwlief nog schamper tegen dochterlief horen zeggen: ‘als-ie d’r later niet meer is gooi ik ál z’n boeken weg!’ Ze dacht kennelijk dat ik het, verdiept in m’n leesboek, niet hoorde. Niet dat haar uitspraak aanleiding was voor de aanschaf van mijn nieuwste snufje, maar het had de besluitvorming daarover wél versneld. Ze had gelijk. Je kan nooit te veel lezen – wél te veel boeken in huis halen. Waardoor alle kasten steeds voller staan. Zo’n e-reader bood dus uitkomst. Misschien had ik er wel eerder aan moeten beginnen?

De week erop was het Boekenweek. Op het plaatselijke Boekengala kocht ik een papieren boek dat ik liet signeren door de aanwezige auteur. De macht van de gewoonte bleek ineens toch weer groter dan de noviteit.

whnea
>> koop het boek hier

De Wereld [antivirus poëzie]

Geplaatst op 15 March 2020 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

De Wereld

[klik om te vergroten]

‘We hebben nóg een afspraak’ - een bundeling van 50 zkv’s (zeer korte verhalen)

Geplaatst op 7 March 2020 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

In maart 2020 zal ‘We hebben nóg een afspraak’ door: Giel van der Hoeven verschijnen. Een bundeling van 50 zkv’s (zeer korte verhalen) die de auteur in 2019-2020 schreef. Evenals de ‘De vorm van (meer) dingen die voorbijgingen’ uit 2018 en 2019 is het een bundel geworden met de vertrouwde mengeling van humor en ernst. Observaties over zijn omgeving en medemens in mooie persoonlijke kortverhalen van maximaal 400 woorden uit heden en verleden. Met steeds een vleugje wijsheid en die soms een glimlach oproepen. Uitgebracht bij Brave New Books | formaat 17x24 cm paperback 113 pag. | 2020 | ISBN 9789464057201 | € 19,95 | Te bestellen bij: www.bol.com en via: https://www.bravenewbooks.nl/gvdhoeven

Julius Anton Deelder (24/11/1944 – 19/12/2019)

Geplaatst op 19 December 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

Eind jaren zeventig dook hij ineens op in het clubcircuit, daar waar wij kwamen om onze helden The Wild Romance, Phoney & the Hardcore of New Adventures live te kunnen aanschouwen. Een vreemde snoeshaan in de ogen van wijsneuzige pubers zoals wij. Maar, afkomstig uit Rotterdam en dus oké. Zo redeneerde wij toen. Hij redeneerde anders. Vooral hard en snel, in alle opzichten. Rechtvoorzunraap en strakintpak. Eigenlijk verwoordde en wás hij (bijna) alles wat onze idolen in hun bandnaam hadden: wild, romantisch, (niet)nep, nieuw en avontuurlijk.

Ergens in de jaren tachtig stond ik met de bundel Modern passé (De Bezige Bij, 1984) oog in oog met hem. ‘Wat motter in?’ vroeg hij met die bekende natte t die hij de hele avond al in zijn theatershow gebezigd had. ‘Uh, doe maar: voor Ari(e)’ antwoordde ik. Dat leek me wel leuk, want zo heette zijn pasgeboren dochter maar óók mijn vader, voor wie het boekje bestemd was (bedacht ik daar ter plekke). En in de jaren negentig ging hij optreden met onze held Herman Brood en met collega-dichter Bart Chabot. De cirkel was rond. Dachten we. Niets was minder waar, de cirkel werd alsmaar groter. In 1992 verscheen de verhalenbundel Jazz bij De Bezige Bij. Attenoje! Alles kwam ineens samen. Moest ik dan echt eerst 30 jaar geworden zijn om ook deze muziek te kunnen snappen? Blijkbaar.

In april 2015, op zijn zeventigste jaar, bevond hij zich wederom in goed gezelschap op het podium. Weer stond ik oog in oog met hem. Dit keer iets langer en nu mocht ik hem vragen stellen. Want als het ging om het verkondigen van de religie ‘Jazz’, luisterde ik eerbiedig toe. Ook het Deeldeliers liveoptreden die avond werd een heuse jazzparty. Ik eindigde mijn interview en review met de zin: ‘Deelder leeft door! En dat doettie nog lang.’

Op 24 november 2019, gaf Deelder nog een groot feest ter ere van zijn 75ste verjaardag in de Doelen in Rotterdam. Maar vandaag, 19 december 2019, is de Rotterdamse dichter overleden. Hij was uniek, karakteristiek met trouw publiek. Op het Rotterdamse stadhuis hangt de groen-wit-groene stadsvlag halfstok. Bij Deelders favoriete voetbalclub Sparta hangt de clubvlag eveneens in rouwstand. Feyenoord heeft de Kasteelclub sterkte gewenst met het verlies en prijst hem als “een groot Rotterdammer”.

En ik? Ik kon niet anders doen dan in een opwelling een eerbetoon te schrijven aan mijn grootste poëtische inspiratiebron. Jules bedankt.

Weer een artiest dood

Mijn God
En straks
Dan
Gaat de rest
Mick, Keith,
Bruce, Jan
En dan?
Hoe zullen we
Dan
Weer treuren?
Het zal
Eeuwig
Blijven gebeuren
‘t Blijft rot.

[GvdH - verschijnt voorjaar 2020 in een nieuwe ZKV bundel]

Lees ook: De Deeldeliers interview en jazzparty review ft. Jules Deelder & Bas van Lier

December 2019 fijne feestdagen

Geplaatst op 8 December 2019 door Giel

Twitter facebook YouTube E-mail

… AND A HAPPY 2020!

Sinterklassfeest 2019 …


[plaatjes draaien… de ideale Sinterklaasavond ;-)]

Vinyl junkie

Het tikt en het kraakt, is statisch geladen
draait rond en rond, van moment tot moment
‘t versleet bij mij, wel tig nieuwe naalden

O Vinyl, oh Vinyl, wat ben je kwetsbaar

Tastbaar - te ruiken - te koesteren - te horen
met de koptelefoon - half over mijn oren
of ruimtelijk - denderend - uit de speakers
trommelvlies tergend, oorstrelend, draaibaar

O Vinyl, oh Vinyl, wat ben je kwetsbaar

Soms raar - roterend - rustigjes - ruisend
maar ik bezit er - nog zéker wel duizend
royale elpees - romantische - retro dingen
en hitsige singles, tweezijdig afspeelbaar

Het tikt en het kraakt, is bijna versleten
draait rond en rond, ik stel ze op de proef
voor ’t gevoel is dit, mijn zwarte geweten

Maar Vinyl, oh Vinyl, jij bent gewoon
- één - té gekke - groef

[uit: Opgepakte Draden ©2016]