vdh-online.nl

A tribute to Rory Gallagher…


Shoot Wimmus! # verslag & foto’s Blues Magazine

Een concert registratie op cd tijdens de laatste Willy DeVille fanclub ontmoeting op 27 Februari 2010…

Alle optredens zijn via de soundboard vastgelegd en er is besloten om van het tribute optreden door Erik Neijmeijer en Friends een officiële cd uit te brengen. Deze cd is slechts éénmalig te bestellen! Een waardig aandenken waarop naast Erik Neimeijer, Sebastiaan van Olst, Gert Jan van der Weerd, Bauke Bakker ook FREDDY KOELLA en BORIS KINBERG meespelen. En hoe!

De fanclub stopt en dat is echt zo, vandaar dat er slechts een eenmalige mogelijkheid komt om deze cd te bestellen. Alle bestellingen die binnen komen vóór 25 maart 2010 worden ook spoedig uitgeleverd. De cd is daarna niet meer te verkrijgen. De fanclub neemt geen voorraad. Mis deze buitenkans niet want er komt verder geen aankondiging meer! Alleen te bestellen via de mail en de postbus. Je kan uiteraard wel vrienden en kennissen inlichten want je mag er zoveel bestellen als je wilt. Tot de datum van vervaardiging kunnen wij de aantallen nog aanpassen. Als de kosten van het maken van de cd eruit zijn, wordt de rest van de opbrengsten verdeeld onder de bandleden en onder Boris en Freddy. Er blijft dus geen cent bij de fanclub zelf hangen!

Als je er niet bij geweest bent wat kun je dan verwachten?
Een Freddy Koella die helemaal los gaat bij o.a. ‘Goin Over The Hill’, een super versie van ‘Hey Joe’ en overgevoelige uitvoeringen van ‘Accross The Border Line’ en ‘Heaven Stood Still’. Ook de andere songs hebben de sfeer en de feel van die gedenkwaardige avond in Hellendoorn.

De cd kost slechts € 10,00 inclusief verpakking en porto. Je mag er zoveel bestellen als je wilt. Interesse? Mail dan je n.a.w. gegevens vóór 25-03-2010 naar: info@willydeville-minkdeville.com o.v.v. het aantal en: bestelling DeVille Memorial cd. Ook de memorial dvd met clips van Willy DeVille door de jaren heen is nog voor € 5,00 verkrijgbaar bij: jaap.vandergalien@gmail.com

De hoesjes worden nog aangepast en zijn een ontwerp van G-design. Zowel de productie, de opnamen, de fotografie en het art-design kwamen belangeloos tot stand dankzij enthousiaste die-hard Willy DeVille fans! En met toestemming van het DeVille management en alle betrokkenen.

De afsluiting van het bestaan van de Mink-Willy DeVille fanclub in de Lantaarn Hellendoorn, 27/02/2010 was indrukwekkend. We hebben getreurd en het leven gevierd. Gepraat en gedronken, meegezongen en geluisterd naar muziek ter nagedachtenis aan onze held Willy DeVille. Een drietal tribute bands Mink deband, The New Cripple Creek Band en Erik Neimeijer and Friends (Cool Genius) speelde DeVille’s muziek met respect, hart en ziel! De originele bandleden percussionist Boris “The Butcher from Bulgaria” Kinberg en gitarist/violist Freddy “The Frenchma” Koella speelden mee als gastmuzikanten. Gezamenlijk gaven ze een goed beeld van Willy’s muzikale leven op het podium door de jaren heen. Een memorabele dag waarin gevoel en emoties de vrije loop kregen bij de aanwezigen DeVille believers. Waarin ook duidelijk werd dat één van de laatste iconen van de rock ‘n roll, de rauwe romanticus Willy DeVille écht gemist wordt.
He left us with a hunger we can’t feed.

Laatste eerbetoon aan DeVille
[uit De Stentor 26-02-2010]

ZWOLLE/HELLENDOORN - Hij zag de excentrieke zanger vier keer optreden in Nederland. Zanger Erik Neimeijer (Heino, 1982) van de Zwolse formatie Cool Genius werd meteen gegrepen door Willy DeVille. Het overlijden van de Amerikaanse zanger vorige zomer als gevolg van alvleesklierkanker kwam voor Neimeijer onverwacht. “DeVille zou dit jaar voor een theatertour naar Nederland komen en ik zou hem persoonlijk ontmoeten. Dat had fanclubvoorzitter Gurrie van Brug voor me geregeld. Maar helaas, het mocht niet meer zo zijn.” De internationale fanclub van Willy DeVille werd bestuurd vanuit Zwolle door Gurrie van Brug die besloot na de dood van de Amerikaanse zanger de fanclub op te heffen. “Het was een hobby, maar een functionele hobby", zei hij vorig jaar. “Ik gaf voornamelijk informatie door van Willy aan de fans, en regelde in Europa zijn concerten. Wat rest zijn de muziek en herinneringen.” Van Brug wilde nog wel een groot herdenkingsconcert voor de fans organiseren. Bij voorkeur in het Amsterdamse Paradiso maar dat is de Lantaarn in Hellendoorn geworden. Morgenavond zal Neimeijer tijdens deze zogenaamde ‘tribute’ een grote bijdrage leveren. Hij zingt twintig nummers van DeVille en wordt begeleid door DeVille’s eigen muzikanten, gitarist Freddy Koella en percussionist Boris Kinberg. Speciaal voor dit concert komen zij naar Nederland. “Een grote eer", glundert Neimeijer die straks één handdruk verwijderd is van Bob Dylan. “Koella speelt samen met Dylan, een van mijn andere grote inspiratiebronnen.” De Cool Genius-zanger zal voor de gelegenheid zaterdag een mooi pak dragen met hoed. “Als ode aan Willy, die zichzelf altijd prachtig wist te kleden. Hij was ook een acteur. Maar mijn optreden wordt beslist geen imitatie “, benadrukt de Zwollenaar. “Willy speelde de bad boy maar werd steeds zachtaardiger. Ik houd voornamelijk van zijn laatste albums. Daarin komt hij steeds dichter bij de kern.” Neimeijer zag DeVille voor het laatst optreden in poppodium Lucky in Rijssen, een jaar voor zijn overlijden. “Er kwam die avond vlak voor aanvang een dokter langs. DeVille trok het allemaal niet meer. Hij wankelde een beetje en oogde ongezond. Ik was eerst geïrriteerd want ik ken al zijn teksten en hij kwam er helemaal niet uit. Maar Willy bleef fascineren die avond. Dat ongewisse hoort bij een rock ‘n roll-held.” Neimeijer maakte eerder een muzieksessie gewijd aan DeVille. “In mijn zang neem ik wel iets van Willy mee. Zoals hij ballads zingt, heel subtiel en klein voor een volle zaal, dat zal ik ook doen. Vooral zijn rauwe romantiek moet overheersen.” De herdenkingsavond eindigt met DeVille’s ‘Heaven stood still’. “Voor de fans wordt het allemaal erg beladen. Want het is niet alleen het afscheid van DeVille maar ook van de fanclub. Nee, ik heb niet gehuild om zijn dood. Ik volgde hem intensief en het is jammer dat er niets nieuws meer van deze bijzondere man komt.”

Memorial compilation dvd
(samenstelling :jaap.vandergalien@gmail.com)

LINKS
Foto’s 27-02-2010 door Nick Jansen
Korte impressie (by Elina)
Willy DeVille memorial speech by Boris Kinberg 27-02-2010
Speech II Boris & Mink-deband
Heart en Soul (Cool Genius)
Heaven Stood Still (Cool Genius feat. Freddy Koella)
Willy DeVille’s Memorial NYC with John Paul Hammond aug 09
Willy DeVille website
Willy DeVille Social Network
Willy DeVille (hyves)

Ze is er helaas niet meer bij in Vancouver. Maar voormalig olympisch kampioene Marianne Timmer is nog steeds het aanzien waard! Ooit in 1997 sierde ze met een pin-up foto de middenpagina van een pulpblaadje van 1 gulden vijfentwintig. Nu moet je 299 eurie neertellen om haar schoonheid op papier te aanschouwen! Samen met die andere schaats vamp Anni Friesinger trouwens. Tsja manlief Henkie (aka Stompie) voetbald niet meer en Marianne schaatst niet meer, dus moet er anderszins brood op de plank komen. Overigens weten Timmer & Timmer zich met hun herberg en modehuis ook wel in leven te houden hoor. En Timmer (die er geen bal van kon) en Timmer (die ooit een scheve schaats reed) doen het niet onverdienstelijk na hun actieve sportcarrières hoor.

Het boek Oog om Oog is alleen via internet te bestellen. De oplage is 1000 exemplaren, gesigneerd door fotograaf Thomas Kettner. Niet goedkoop: €299,-. En er is een luxe uitgave voor de echte fans in een cassette, gesigneerd door Marianne en Anni zelf voor €1000,- Meer foto’s hier.

Het intro van de Johnny Cash song ‘Ring Of Fire’ is al enige tijd een hit bij de Feyenoord supporters. Iedere thuis- en uitwedstrijd hoor je het intro “tarataratatararaa…” a-capella gezongen door het legioen uit Vak-S of uit het uit-vak schallen. Begint het legioen - toch altijd al voorlopers met originele stadion liederen - écht smaak te krijgen of is het deuntje van deze tijdloze klassieker door toeval ingegeven? Feit is dat de raakvlakken die Johnny Cash en Feyenoord hebben niet bij dit ene liedje blijven. Jantje Contantje was zijn leven lang de wandelende editie van ‘Mister Cool’. Hij zong ooit ook het Amerikaanse traditionele lied ‘I Shall Not Be Moved’, al jaren geleden door het legioen geadopteerd als dé stadion hymne “We shall not, we shall not be moved. We support the Feyenoord-boys, we shall not be moved!” Ook schreef of vertolkte Cash songs als ‘You’ll Never Walk Alone’, ‘Green, Green Grass Of Home’, ‘Like A Soldier’, ‘I Won’t Back Down’, ‘Hard Times, ‘Hurt’, ‘Cry! Cry! Cry!’, ‘Where The Soul Of Man Never Dies’, ‘I Walk the Line’ en ‘One’ waar Rotterdammers en met name Feyenoord-supporters zich mee kunnen identificeren. Liederen over verlangen, trots, pijn, wilskracht en overwinning. J.R. (Johnny) Cash (1932-2003) was een Amerikaanse countryzanger, gitarist en singer-songwriter en viel op door zijn diepe baritonstem. Johnny’s manier van zingen was fenomenaal. En hij smeedde een sound die tot op het bot gaat: kaal, rauw, en zonder één noot te veel. Je moet een song niet onder allerlei klank lagen bedelven, maar alleen het hoogstnodige spelen. Doe je dat fout, dan is het pijnlijk eentonig, maar als het werkt, wordt een song ongelooflijk intens, precies zoals die eerste songs van Johnny Cash. Precies zoals… het veldspel van Feyenoord zou moeten zijn! Johnny Cash werd wereldwijd bekend als The Man in Black (de man in het zwart) en heeft een grote invloed gehad op de muziek van veel artiesten en bands zoals U2, Bob Dylan, Tom Petty, Keith Richards en Nick Cave. Typerend voor Cash waren de zwarte pakken die hij droeg en hem een eigen identiteit gaven. Een eerlijke outlaw, een enfant terrible, een diepgelovige zondaar met priemende zwarte ogen in een soms stalen en soms guitig gezicht. Zoals ook een echte Rotterdammer betaamt hilarisch zwartgallig versus blijmoedig. Iemand ook die opkwam voor de minderbedeelden, en op het podium spatte de energie eraf. Met tranen in de ogen, een brok in de keel en een lach op het gezicht. Johnny Cash was een Feyenoorder. Ik weet het zeker. Johnny Cash Rules! “tarataratatararaa…”

Sneak preview of the new video clip of the Dutch rockband MooreBlack. “Freedom” is a Jimi Hendrix song released in 1971 from the album The Cry of Love. MooreBlack is: Mario Roelofsen (guitar), Jan Schaaf (vocals), Peter de Haas (drums) and Menno Hamer (bass).

gezien & gehoord in: de Noviteit te Monster
datum: zaterdag 6 februari 2010
review door: GvdH
foto’s door: Arjan Vermeer en Daan Overkleeft

De eerste lp van de Nederlandse bluesgroep Flavium uit 1975 heette Bad Luck. In mijn persoonlijke beleving gaan de eerste herinneringen aan deze band dan ook gepaard met tegenspoed. In 1976 kocht ik hun tweede album Chalkfarm bij dé platenzaak van het Westland, Peter Hoek in Naaldwijk. Toen ik thuis op m’n zolderkamer enthousiast de langspeelplaat op de pick-up liet rond draaien om de blues klanken die ik inmiddels van de radio kende via mijn eigen hi-fi stereo speakers te beluisteren, bleek er een joekel van een kras op het zwarte viny te zitten! Eenmaal met de verminkte lp terug bij m’n begripvolle platendealer kreeg ik te horen dat de Chalkfarm lp’s uitverkocht waren en dat bijbestellen wel eens erg lang kon gaan duren… zodoende zit ik nu zo’n 34 jaar lang met een bekraste Krijtboerderij opgescheept. De titel van het album was trouwens simpelweg vernoemd naar de opnamestudio: The Chalkfarm Studios in Londen. Ondanks de irritante tik in het openingsnummer van kant één Have A Laugh (?!) was ik toch in the mood geraakt door het authentieke blues geluid van dit provinciale Veluwse gezelschap. Ik besloot lid te worden van de eerste enige echte Nederlandsche Fléviem Fenklup te Apeldoorn. Het betaalde contributiegeld schijnt - ook na even Apeldoorn gebeld te hebben - nooit aangekomen te zijn. Dien ten gevolge heb ik ook nooit één Fléviem fanclubblad onder ogen gezien helaas. In 2008 toen Flavium in de Noviteit optrad vertelde ik zanger Jos Veldhuizen na afloop aan de bar over dit persoonlijk klein bloes-leed, hij kon er slechts schamper om lachen. Maar, hij beloofde het ooit goed te maken: een nieuwe (puntgave) cd zou spoedig verschijnen en binnenkort zouden ze terugkeren naar Monster voor een krasvrij live optreden.

De nieuwe cd is anno 2010 nog steeds niet verschenen maar het vervolg optreden vond afgelopen zaterdag dan eindelijk plaats in de Noviteit, de thuisbasis van Blues Aan Zee. Van het Flavium dat in 1969 in een pand van een voormalige smederij in Apeldoorn, later omgedoopt tot jongeren sociëteit Stichting Waterloo Station, het licht zag zijn alleen de bandleden Anne Geert Bonder (gitaar) en Eric Bagchus (bas) nog overgebleven. Later in 1980 kwam ex-Teaser-zanger Jos Veldhuizen de groep versterken. Inmiddels aangevuld met toetsenist Eddy van de Bunte en drummer Nico Groen is het gezelschap alweer een tijdje aan het toeren ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van de band in 2009. Sinds 1975 zijn er in totaal twaalf LP’s en twee CD’s uitgebracht. De bekendste nummers van Flavium zijn de tranentrekker Nobody Knows When You’r Down and Out en hun hitje Nightlife. “Het was 1979, een patatje kosten 90 cent en 3 condooms 1 gulden” zo kondigde zanger Jos de Willie Nelson klassieker Nightlife met enige weemoed aan. En gedurende de avond heerste er ook een stemming die varieerde van zacht-treurig tot opgewekt, veroorzaakt door het repertoire op de setlist en de performance van Flavium. De perfecte blues-vibe waarin de juiste snaren geraakt werden. Flavium speelt net als destijds nog steeds een herkenbare mainstream bluesstijl waarin vooral Anne Geert Bonder’s soleerwerk opvalt. De Paul Rodgers-achtige stem van Jos Veldhuizen leent zich uitstekend voor het oorspronkelijke songmateriaal en voor de covers van o.a. Jimi Hendix en Cream. De Hammond toetsenpartijen van Eddy ‘de bonte hond’ van de Bunte, voorheen bekend van bruiloften en partijen zijn een welkome aanvulling op de hedendaagse Flavium sound. Oudgediende Bagchus en freelancer Groen vormden een strakke ritme sectie. De drumsolo - iets wat je nog maar zelden hoort tijdens een bluesoptreden - mocht er dan ook zijn. We kregen een avond lang een bonte mengeling van muzikale blues nootjes aangeboden. Geen krasje te bespeuren. En de vele echte bluesliefhebbers die de viering van de 9e verjaardag van stichting Blues Aan Zee kwamen opluisteren wisten hiervan weer volop te genieten. En ja, na afloop toch nog even Jos aan zijn bluesje getrokken; hij kon zich van het vorige gesprek niets meer herinneren maar nam onze complimenten dankbaar in ontvangst. Want het optreden had ons ontroerd, omdat de mooiste dimensie van weemoed nou eenmaal ontroering is. En oh ja, aan die nieuwe krasvrije cd wordt door de krasse knarren nog steeds gewerkt. Maar ach, live optreden in het nachtleven is toch zó veel leuker: I wanna tell you the night life, it ain’t no good life people, but it’s my life!

Bezetting Flavium:
Zang- Jos Veldhuizen
Gitaar- Anne Geert Bonder
Basgitaar- Eric Bagchus
Key-boards en orgel- Eddy van de Bunte
Drums - Nico Groen

Dit verslag staat in: de Monsterse Courant, en op de websites van: het Blues forum, The Blues Alone en van Blues Aan Zee.

Bruce Springsteen - Hope For Haiti Now (We Shall Overcome)

gezien & gehoord in: de Noviteit te Monster
datum: zaterdag 9 januari 2010
review door: GvdH
foto’s door: Arjan Vermeer

Afgelopen zaterdag was in de Noviteit te Monster (Westland) de eerste uitreiking van de ‘Dutch National Blues Award’. Een initiatief van ‘Stichting Dutch National Blues Award’, opgericht te Breda door beeldend kunstenaar en bluesfan Bert van Hees. “De Stichting stelt zich ten doel het eenmaal per kalenderjaar toekennen en uitreiken van een award voor een Nederlandse bluesband of bluessolist(e) voor de “best live performance” en “best uitgebrachte cd/dvd”, zoals ze zelf zeggen. Afgezien van de vraag of Nederland bluesland wel op zo’n award zat te wachten is het ontstaan van, en zijn de activiteiten door deze stichting vooralsnog wat vaag. Natuurlijk is er tekst en uitleg te lezen op de website van de initiatiefnemer zelf: Moving Mandalas. Maar gezien de reacties op deze stichting door bepaalde genomineerde acts zelf en diverse nationale publieke blues bewegingen had wat meer publiciteit voorafgaande aan de stemming geen kwaad gekund. Bluesforum.nl wist volgens verbaasde moderators en lezers helemaal van niks… terwijl het online Bluesmagazine in december pas een persbericht over de uitslag publiceerde, om maar eens twee voorbeelden uit de publicerende Nederlandse Bluesscene te noemen. Afijn, enige verdeeldheid in de muziekwereld en met name de blueswereld zal er altijd wel blijven bestaan. Het is alleen maar goed dat de blues muziek regelmatig impulsen krijgt van welke initiatiefnemers dan ook.

Omdat Big Blind toch al geboekt was door stichting Blues Aan Zee voor een optreden in de Noviteit op 9 januari 2010 hadden beide stichtingen voor deze gelegenheid de handen ineen gesloten. De B.A.Z. organisatie was als vanouds weer uitstekend en de mannen van Big Blind (Wesley van Werkhoven, JJ van Duijn, Dirk van Duijn en Niels Duindam) toonde zich tijdens de uitreiking van de eerste officiële Nederlandse blues award 2009 zeer content met deze publieks award. Niet in de minste plaats omdat het een prachtig kunstwerk in de vorm van een uniek schilderij betrof. (Op de tweede en derde plaats waren de Twelve Bar Blues Band en de Eelco Gelling Band geëindigd). Deze beste Nederblues band mocht dus ook weer eens live optreden en hun tweede cd ‘Circus Left Town’ (CoolBuzz label’09) promoten. Een prima album met 12 eigen geschreven tracks waarop de band nog hechter klinkt dan op het eerste album ‘Dressed To Win’. Met deze 2 cd’s en de steeds toenemende live-optredens wist de band in 2009 weer wat meer naam en faam te verwerven. Zo gaf de band afgelopen zomer o.a. acte de presence op het prestigieuze Breminale festival in Duitsland en voorjaar 2009 werd het eerste nationale TV optreden bij ‘Raymann Is Laat’ ook een feit. Big Blind weet zowel op de plaat als live rauwe en ingetogen momenten af te wisselen. Op het Monsterse podium moest de band duidelijk nog warm draaien na een rustperiode van anderhalve maand en was het optreden wat stroefjes en overwegend ingetogen. Het gitaarspel van JJ van Duijn en het bluesharp spel/geluid van zanger Wesley van Werkhoven zijn belangrijke ingrediënten van Big Blind. Maar beide brachten deze avond niet 100% de lowdown dirty blues die we van ze gewend zijn. Oud en nieuw werk werd afgewisseld met veel improvisatie en instrumentale surf blues-achtige stukken en blues shuffles. Ook een mooie uitvoering van het titelnummer ‘Circus Left Town’. Want natuurlijk blijft het altijd prettig om de energieke bluesrock en ballads van Wesley en consorten in levende lijve te ervaren. En het aanvankelijk tamme (kritische) Westlandse publiek kwam uiteindelijk toch ook los. Circus is coming to you! Op 6 februari 2010 wordt de 9e verjaardag van stichting Blues Aan Zee gevierd met een optreden van de legendarische (40 jaar in het vak!) Nederblues band Flavium.
Be there too!

Dit verslag in de Monsterse Courant
Concert foto’s The Blues Alone (1)
Concert foto’s The Blues Alone (2)

… in het Paard Van Troje Den Haag [meer filmpjes]