Geplaatst op 7 February 2010 om 21:18 uur door Giel
gezien & gehoord in: de Noviteit te Monster
datum: zaterdag 6 februari 2010
review door: GvdH
foto’s door: Arjan Vermeer en Daan Overkleeft
De eerste lp van de Nederlandse bluesgroep Flavium uit 1975 heette Bad Luck. In mijn persoonlijke beleving gaan de eerste herinneringen aan deze band dan ook gepaard met tegenspoed. In 1976 kocht ik hun tweede album Chalkfarm bij dé platenzaak van het Westland, Peter Hoek in Naaldwijk. Toen ik thuis op m’n zolderkamer enthousiast de langspeelplaat op de pick-up liet rond draaien om de blues klanken die ik inmiddels van de radio kende via mijn eigen hi-fi stereo speakers te beluisteren, bleek er een joekel van een kras op het zwarte viny te zitten! Eenmaal met de verminkte lp terug bij m’n begripvolle platendealer kreeg ik te horen dat de Chalkfarm lp’s uitverkocht waren en dat bijbestellen wel eens erg lang kon gaan duren… zodoende zit ik nu zo’n 34 jaar lang met een bekraste Krijtboerderij opgescheept. De titel van het album was trouwens simpelweg vernoemd naar de opnamestudio: The Chalkfarm Studios in Londen. Ondanks de irritante tik in het openingsnummer van kant één Have A Laugh (?!) was ik toch in the mood geraakt door het authentieke blues geluid van dit provinciale Veluwse gezelschap. Ik besloot lid te worden van de eerste enige echte Nederlandsche Fléviem Fenklup te Apeldoorn. Het betaalde contributiegeld schijnt - ook na even Apeldoorn gebeld te hebben - nooit aangekomen te zijn. Dien ten gevolge heb ik ook nooit één Fléviem fanclubblad onder ogen gezien helaas. In 2008 toen Flavium in de Noviteit optrad vertelde ik zanger Jos Veldhuizen na afloop aan de bar over dit persoonlijk klein bloes-leed, hij kon er slechts schamper om lachen. Maar, hij beloofde het ooit goed te maken: een nieuwe (puntgave) cd zou spoedig verschijnen en binnenkort zouden ze terugkeren naar Monster voor een krasvrij live optreden.
De nieuwe cd is anno 2010 nog steeds niet verschenen maar het vervolg optreden vond afgelopen zaterdag dan eindelijk plaats in de Noviteit, de thuisbasis van Blues Aan Zee. Van het Flavium dat in 1969 in een pand van een voormalige smederij in Apeldoorn, later omgedoopt tot jongeren sociëteit Stichting Waterloo Station, het licht zag zijn alleen de bandleden Anne Geert Bonder (gitaar) en Eric Bagchus (bas) nog overgebleven. Later in 1980 kwam ex-Teaser-zanger Jos Veldhuizen de groep versterken. Inmiddels aangevuld met toetsenist Eddy van de Bunte en drummer Nico Groen is het gezelschap alweer een tijdje aan het toeren ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van de band in 2009. Sinds 1975 zijn er in totaal twaalf LP’s en twee CD’s uitgebracht. De bekendste nummers van Flavium zijn de tranentrekker Nobody Knows When You’r Down and Out en hun hitje Nightlife. “Het was 1979, een patatje kosten 90 cent en 3 condooms 1 gulden” zo kondigde zanger Jos de Willie Nelson klassieker Nightlife met enige weemoed aan. En gedurende de avond heerste er ook een stemming die varieerde van zacht-treurig tot opgewekt, veroorzaakt door het repertoire op de setlist en de performance van Flavium. De perfecte blues-vibe waarin de juiste snaren geraakt werden. Flavium speelt net als destijds nog steeds een herkenbare mainstream bluesstijl waarin vooral Anne Geert Bonder’s soleerwerk opvalt. De Paul Rodgers-achtige stem van Jos Veldhuizen leent zich uitstekend voor het oorspronkelijke songmateriaal en voor de covers van o.a. Jimi Hendix en Cream. De Hammond toetsenpartijen van Eddy ‘de bonte hond’ van de Bunte, voorheen bekend van bruiloften en partijen zijn een welkome aanvulling op de hedendaagse Flavium sound. Oudgediende Bagchus en freelancer Groen vormden een strakke ritme sectie. De drumsolo - iets wat je nog maar zelden hoort tijdens een bluesoptreden - mocht er dan ook zijn. We kregen een avond lang een bonte mengeling van muzikale blues nootjes aangeboden. Geen krasje te bespeuren. En de vele echte bluesliefhebbers die de viering van de 9e verjaardag van stichting Blues Aan Zee kwamen opluisteren wisten hiervan weer volop te genieten. En ja, na afloop toch nog even Jos aan zijn bluesje getrokken; hij kon zich van het vorige gesprek niets meer herinneren maar nam onze complimenten dankbaar in ontvangst. Want het optreden had ons ontroerd, omdat de mooiste dimensie van weemoed nou eenmaal ontroering is. En oh ja, aan die nieuwe krasvrije cd wordt door de krasse knarren nog steeds gewerkt. Maar ach, live optreden in het nachtleven is toch zó veel leuker: I wanna tell you the night life, it ain’t no good life people, but it’s my life!
Bezetting Flavium:
Zang- Jos Veldhuizen
Gitaar- Anne Geert Bonder
Basgitaar- Eric Bagchus
Key-boards en orgel- Eddy van de Bunte
Drums - Nico Groen
Afgelopen zaterdag was in de Noviteit te Monster (Westland) de eerste uitreiking van de ‘Dutch National Blues Award’. Een initiatief van ‘Stichting Dutch National Blues Award’, opgericht te Breda door beeldend kunstenaar en bluesfan Bert van Hees. “De Stichting stelt zich ten doel het eenmaal per kalenderjaar toekennen en uitreiken van een award voor een Nederlandse bluesband of bluessolist(e) voor de “best live performance” en “best uitgebrachte cd/dvd”, zoals ze zelf zeggen. Afgezien van de vraag of Nederland bluesland wel op zo’n award zat te wachten is het ontstaan van, en zijn de activiteiten door deze stichting vooralsnog wat vaag. Natuurlijk is er tekst en uitleg te lezen op de website van de initiatiefnemer zelf: Moving Mandalas. Maar gezien de reacties op deze stichting door bepaalde genomineerde acts zelf en diverse nationale publieke blues bewegingen had wat meer publiciteit voorafgaande aan de stemming geen kwaad gekund. Bluesforum.nl wist volgens verbaasde moderators en lezers helemaal van niks… terwijl het online Bluesmagazine in december pas een persbericht over de uitslag publiceerde, om maar eens twee voorbeelden uit de publicerende Nederlandse Bluesscene te noemen. Afijn, enige verdeeldheid in de muziekwereld en met name de blueswereld zal er altijd wel blijven bestaan. Het is alleen maar goed dat de blues muziek regelmatig impulsen krijgt van welke initiatiefnemers dan ook.
Omdat Big Blind toch al geboekt was door stichting Blues Aan Zee voor een optreden in de Noviteit op 9 januari 2010 hadden beide stichtingen voor deze gelegenheid de handen ineen gesloten. De B.A.Z. organisatie was als vanouds weer uitstekend en de mannen van Big Blind (Wesley van Werkhoven, JJ van Duijn, Dirk van Duijn en Niels Duindam) toonde zich tijdens de uitreiking van de eerste officiële Nederlandse blues award 2009 zeer content met deze publieks award. Niet in de minste plaats omdat het een prachtig kunstwerk in de vorm van een uniek schilderij betrof. (Op de tweede en derde plaats waren de Twelve Bar Blues Band en de Eelco Gelling Band geëindigd). Deze beste Nederblues band mocht dus ook weer eens live optreden en hun tweede cd ‘Circus Left Town’ (CoolBuzz label’09) promoten. Een prima album met 12 eigen geschreven tracks waarop de band nog hechter klinkt dan op het eerste album ‘Dressed To Win’. Met deze 2 cd’s en de steeds toenemende live-optredens wist de band in 2009 weer wat meer naam en faam te verwerven. Zo gaf de band afgelopen zomer o.a. acte de presence op het prestigieuze Breminale festival in Duitsland en voorjaar 2009 werd het eerste nationale TV optreden bij ‘Raymann Is Laat’ ook een feit. Big Blind weet zowel op de plaat als live rauwe en ingetogen momenten af te wisselen. Op het Monsterse podium moest de band duidelijk nog warm draaien na een rustperiode van anderhalve maand en was het optreden wat stroefjes en overwegend ingetogen. Het gitaarspel van JJ van Duijn en het bluesharp spel/geluid van zanger Wesley van Werkhoven zijn belangrijke ingrediënten van Big Blind. Maar beide brachten deze avond niet 100% de lowdown dirty blues die we van ze gewend zijn. Oud en nieuw werk werd afgewisseld met veel improvisatie en instrumentale surf blues-achtige stukken en blues shuffles. Ook een mooie uitvoering van het titelnummer ‘Circus Left Town’. Want natuurlijk blijft het altijd prettig om de energieke bluesrock en ballads van Wesley en consorten in levende lijve te ervaren. En het aanvankelijk tamme (kritische) Westlandse publiek kwam uiteindelijk toch ook los. Circus is coming to you! Op 6 februari 2010 wordt de 9e verjaardag van stichting Blues Aan Zee gevierd met een optreden van de legendarische (40 jaar in het vak!) Nederblues band Flavium.
Be there too!
Geplaatst op 27 December 2009 om 07:01 uur door Giel
OVERALL ALBUM TOP 15 - 2009…
01. Sam Baker ~ Cotton
02. John Frusciante ~ The Empyrean
03. Neil Young ~ Dreamin’ Man live 1992
04. Them Crooked Vultures ~ Them Crooked Vultures
05. Joe Bonamassa ~ The Ballad Of John Henry
06. Beirut ~ March Of The Zapotec
07. The Decemberists ~ The Hazards of Love
08. Nick Cave and Warren Ellis ~ The Road (OST)
09. Ian Seagal ~ Broadside
10. U2 ~ No Line On The Horizon
11. Gov’t Mule ~ By A Thread
12. J.J. Cale ~ Move On
13. Pearl Jam ~ Backspacer
14. Johan ~ 4
15. Chickenfoot ~ Chickenfoot
AMERICANA/SINGER-SONGWRITER 2009…
01. Sam Baker ~ Cotton
02. J.J. Cale ~ Move On
03. Steve Earle ~ Townes
04. Bob Dylan ~ Together Through Life
05. Levon Helm ~ Electric Dirt
06. Wilco ~ The Album
07. Slaid Cleaves ~ Everything You Love Will Be Taken Away
08. The Band Of Heathens ~ One Foot In The Ether
09. Frank Turner ~ Poetry Of The Deed
10. Mumford and Sons ~ Sigh No More
11. Delbert McClinton ~ Acquired Taste
12. Bill Callahan ~ Sometimes I Wish We Were An Eagle
13. The Mountain Goats ~ The Life Of The World To Come
14. Booker T. Jones ~ Potato Hole
15. Buddy And Julie Miller ~ Written In Chalk
BLUES TOP 10 - 2009…
01. Joe Bonamassa ~ The Ballad Of John Henry
02. Ian Seagal ~ Broadside
03. Gov’t Mule ~ By A Thread
04. Seasick Steve ~ Man From Another Time
05. John Mayall ~ Tough
06. Julian Sas ~ Wandering Between Worlds
07. George Thorogood And The Destroyers ~ The Dirty Dozen
08. Big Blind ~ Circus Left Town
09. Cuby & the Blizzards ~ Cats Lost
10. Matt Scofield ~ Heads, Tails & Aces
PROG/POP/SWING 2009…
01. Beirut ~ March Of The Zapotec
02. The Decemberists ~ The Hazards of Love
03. Echo And The Bunny Men ~ The Fountain
04. Morrissey ~ Years Of Refusal/ Swords
05. Band Of Skulls ~ Baby Darling Doll Face Honey
06. White Lies ~ To Lose My Life
07. Nick Cave and Warren Ellis ~ The Road (OST)
08. Editors ~ In This Light and on This Evening
09. Iggy Pop ~ Preliminaires
10. David Sylvian ~ Manafon
11. Joss Stone ~ Colour Me Free
12. Mando Diao ~ Give Me Fire
13. Placebo ~ Battle for the Sun
14. White Denim ~ Fits
15. Paloma Faith ~ Do You Want The Thruth Or Something Beautiful
16. The xx ~ xx
17. The Veils ~ Sun Gangs
18. Yeah Yeah Yeahs ~ It’s Blitz
19. Franz Ferdinand ~ Tonight
20. Eels ~ Hombre Lobo
21. Paolo Nutini ~ Sunny Side Up
22, Artic Monkeys ~ Humbug
23. Muse ~ The Resistance
24. Madness ~ The Liberty Of Norton Folgate
25. Patrick Watson - Wooden Arms
26. Gomez ~ A New Tide
27. Mariachi El Bronx ~ El Bronx
28. Selah Sue ~ Black Part Love (EP)
29. Milow ~ Milow
30. Sting ~ If On A Winter’s Night
OVER HET HOOFD GEZIEN IN 2008…
- Triggerfinger ~ What Grabs Ya
ROCK 2009…
01. John Frusciante ~ The Empyrean
02. Them Crooked Vultures ~ Them Crooked Vultures
03. Neil Young ~ Fork In The Road
04. U2 ~ No Line On The Horizon
05. Pearl Jam ~ Backspacer
06. Chickenfoot ~ Chickenfoot
07. Clutch ~ Strange Cousins From The West
08. Dave Matthews Band ~ Big Whiskey and the GrooGrux King
09. Porcupine Tree ~ The Incident
10. John Fogerty ~ The Blue Ridge Rangers Rides Again
11. Manic Street Preachers ~ Journal for Plague Lovers
12. Living Colour ~ The Chair In The Doorway
13. Ian Gillan ~ One Eye To Morocco
14. Paul Gilbert And Freddie Nelson ~ United States
15. The Brian Setzer Orchestra ~ Songs From Lonely Avenue
VERZAMEL & LIVE ALBUMS…
01. Neil Young ~ Dreamin’ Man live 1992
02. Willy Deville ~ Earmusic Legends (speciale uitgave)
03. Nick Cave and Warren Ellis ~ White Lunar (soundtracks)
04. Tom Waits ~ Glitter and Doom Live
05. The Jayhawks ~ Music From The North Country
06. Steve Vai ~ Where The Wild Things Are
07. John Lee Hooker ~ 50 Years
08. The Pretenders ~ The Best Of Break Up The Concrete
09. Gogol Bordello ~ Live From Axis Mundi
10. Bruce Springsteen and The E Street Band ~ Greatest Hits 2009
VAN EIGEN BODEM 2009…
01. Johan ~ 4
02. Drive Like Maria ~ Elmwood
03. Anouk ~ For Bitter Or Worse
04. Kyteman ~ The Hermit Sessions
05. De Staat ~ Wait For Evolution
06. Candy Dulfer ~ Funked Up & Chilled Out
07. The Scene ~ Liefde Op Doorreis
08. El Pino & The Volunteers - Long Lost Art…
09. Alquin ~ Sailors And Sinners
10. Ellen Ten Damme - Durf Jij
11. Blof ~ April
12. Roosbeef ~ Ze Willen Wel Je Hond Aaien, Maar Niet Met Je Praten
13. The Madd ~ Are Pretty Quick
14. Miss Montreal ~ Miss Montreal
15. Moke ~ The Long & Dangerous Sea
16. Rigby ~ Everything Must Go
17. Torre Florim & Roos Rebergen - Speeldoos
18. The Death Letters - The Death Letters
19. Waylon ~ Wicked Ways
20. Typhoon & New Cool Collective ~ Chocolade
DVD’s 2009…
01. Neil Young ~ Archives, Vol. 1: 1963-1972 (10 dvd)
02. Willy DeVille ~ Live At Montreux 1994 (dvd & cd)
03. The Rolling Stones ~ Get Yer Ya-Ya’s Out - 40th Anniversary Deluxe Box Set
04. Joe Bonamassa ~ Live From The Royal Albert Hall
05. Jeff Beck ~ Performing This Week: Live at Ronnie Scott’s
06. Van Morrison ~ Astral Weeks Live At The Hollywood Bowl: The Concert Film
07. Black Crowes ~ Cabin Fever
08. The Killers ~ Live From The Royal Albert Hall
09. Steve Vai ~ Where The Wild Things Are
10. Thin Lizzy ~ Are You Ready? Rockpalast
11. Deep Purple ~ Never Before (dvd + book)
12. Playing For Change: Peace Through Music ~ Playing For Change
13. Eric Clapton & Steve Winwood ~ Live From Madison Square
14. Mick Taylor ~ Tokyo Concert
15. ZZ Top ~ Double Down Live
16. Genesis ~ Movie Box 1981-2007
17. Various Artists ~ US Blues Tour 1963
18. Tom Petty & Heartbreaker ~ Free Fallin’
19. Porcupine Tree ~ Arriving Somewhere
20. Kansas ~ There’s Know Place Like Home
21. Rush ~ Working Men
22. Glenn Hughes ~ Live In Wolverhampton 2 (Import)
23. John Fogerty ~ Comin’ Down the Road: Royal Albert Hall concert
24. Barry Hay ~ Big Band Theory - Live In Paradiso
25. Santana & guests ~ Blues At Montreux
26. Various Artists ~ Last Days of the Fillmore
27. Various Artists ~ Rock and Roll Hall of Fame Live (4 dvd)
28. Bon Jovi ~ Live At Madison Square Garden
29. Leonard Cohen ~ Isle of Wight
30. Various Artists ~ The Gospel Songs Of Bob Dylan
CONCERTEN 2009…
01. Bruce Springsteen ~ Stockholm Zweden 04&05/06/09
02. Sam Baker ~ Paradiso A’dam 19/09/09
03. Pearl Jam (& Gomez) ~ Ahoy R’dam 13/08/09
04. Southside Johnny & The Asbury Jukes ~ Het Paard Den Haag 31/10/09
05. Neil Young (& Admiral Freebee) ~ Ahoy R’dam 07/06/09
06. U2 (& Snow Patrol) ~ ArenA A’dam 21/07/09
07. The Hague Jazz ~ WFCC Den Haag 23/05/09 met: Ian Siegal, Dana Fuchs, Kyteman, Solomon Burke, De Dijk, Kraak & Smaak e/a
08. North Sea Jazz 10/07/09 met Joe Bonamassa, B.B.King, Duffy e/a
09. Blues aan Zee festival ~ Noviteit Monster 07/11/09 met: diversen
10. Hans Teeuwen Zingt ~ Paard van Troje Den Haag 26/12/09
11. Muse ~ Ahoy R’dam 14/11/09
12. Waterpop ~ Wateringen 08/08/09 met: Julian Sas e/a
Geplaatst op 12 December 2009 om 16:45 uur door Giel
Nu in de winkels in twee versies. Deluxe en Súperdeluxe…
Van alle live-platen die de Stones uitbrachten is Get Yer Ya-Ya’s Out veruit de beste. De Stones hebben dan nog wat te bewijzen en de band speelt alsof hun leven er van af hangt. Ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan van deze plaat is er een verjaardagseditie uitgekomen. Verkrijgbaar in een 12” box met drie cd’s, een dvd en drie vinylschijven, maar ook in een kleiner formaat zonder het vinyl. Dat is alleen al heugelijk omdat we voor het eerst vijf bonusnummers krijgen van de Stones. Dat lijkt wellicht wat weinig maar behalve Gimme Shelter zijn alle nummers die gespeeld werden vertegenwoordigd. Schijf drie bevat de voorprogramma’s. BB King vertolkt vijf nummers en Ike & Tina Turner zeven, samen goed voor tweeënveertig minuten topamusement. De dvd bevat de bewaard gebleven beelden van de voorbereiding op het Madison Square Garden-concert. Wie goed oplet, ziet zelfs nog een jarige Jimi Hendrix voorbijkomen. Ook zijn er beelden terug te vinden van de pogingen een goede hoesfoto te maken met Charlie Watts als ridder op een ezel. Verder een stukje unplugged pur sang: Prodigal Son en You Gotta Move maar ook Under My Thumb en Satisfaction. Het in de tracklisting genoemde I’m Free schittert door afwezigheid. Na een half uurtje is het voorbij. Zeer fraai dus en echt een aanrader! [bron: Plato ]
Geplaatst op 30 November 2009 om 23:57 uur door Giel
Neil Young is productief op zijn oude dag; een ‘nieuwe’ live cd Dreamin Man Live 92 verschijnt 4 december, de nummers van Neil Youngs classic album Harvest Moon, live uitgevoerd en opgenomen tijdens de gelijknamige tour in 1992. Met 11 tracks waaronder Dreamin’ Man, Harvest Moon en Unknown Legend. Een nieuwe live dvd van zijn laatste tour Trunk Show genaamd volgt in maart 2010. Meer info: neilyoungfanclub.nl
Geplaatst op 26 November 2009 om 23:14 uur door Giel
Soms ondek je een artiest wel eens later dan anderen. Gelukkig is het dan niet té laat. Slaid Cleaves is zo’n iemand. De Texaan schrijft liedjes, maakt platen, reist rond, en is braaf. Maar zijn album Unsung (2006) is prachtig! Inmiddels is er ook een nieuwe plaat uit: Everything you love will be taken away…(2009) Want Slaid schrijft nog steeds liedjes, maakt nog steeds platen, reist nog steeds rond en is nog steeds braaf. En zijn songs blijven steeds prachtig.
This is a nice interview about the making of “Unsung", the writers, the concept, etc. (mp3)
The Cotton Club - Green Mac (GB)
Het kwartet Dusty Miller (Lead Vocals/Guitar), Steve Harrop (2nd Guitar), Trevor Birkinshaw (Bass/Vocals) en Peter Tallent (Drums) brengen een ode aan Peter Green en Fleetwood Mac uit de beginjaren. Vandaar de naam Green Mac. De bandleden zijn niet virtuoos zoals hun grote voorbeeld maar wel gedreven en super enthousiast. Bassist Trevor staat gek genoeg in de schijnwerpers en heeft het hoogste woord, de geinponem van de band. De zelfspot is groot bij het aan- en afkondigen van de songs (de klassieker Albatros wordt “Appelmoes” genoemd) en de guys hebben er zienderogen lol in. Ze schromen niet om af een toe een foutje te maken en om een pilsje te pakken voor, tijdens en na het optreden. Behalve Green klassiekers zoals Black Magic Woman uit 1968 kregen we ook blues standards zoals Dust My Broom (Robert Johnson) te horen. En of we vooral maar T-shirts en cd’s wilde kopen voegde drummer Peter ons nog toe zodat ze de boottocht terug naar Groot-Brittannië ook weer konden betalen. Heerlijk die droge Engelse humor, dan moet je de keel wel blijven smeren met strong ale natuurlijk.
The Cotton Club - Pennyleen Paradise
Dat het podium in de Cotton Club verplaatst was (nu in de hoek waar normaal gesproken een oefen drumpodium staat) bleek een verbetering voor deze ruimte. Zeker voor het danslustige publiek bij het optreden van het Gelderse gezelschap Pennyleen Paradise bestaande uit Bert de Jonge (drums), Koos Lonis (bas), Herman Wolters (toetsen) en Pim van Dijck (gitaar). Ze maken door blues, soul, rock, funk en jazz geïnspireerde muziek. Zangeres PennyLeen is een beetje een jokkebrok want ze vertelde pas 3 weken saxofoon te spelen terwijl wij wel wisten dat ze jaren geleden al met Hans Dulfer en Rosa King had opgetreden. En zelf hebben ze erg genoten van het optreden zoals ze op haar website schreef: “Wow! Een bluesfestival in een o zo mooie lokatie met 4 podia en te gekke bands. Helemaal tof! Superlekkere sfeer, fijne mensen (muziekliefhebbers!) en geweldig geluid. Voor dat laatste nog even de complimenten voor Richard, de geluidsman! (…) De organisatie was ook top. Bijzonder lieve en vriendelijke mensen; Anton, Dick en Ger - heel erg bedankt! We komen heel, heel, heel graag nog eens terug!” Dat horen we graag.
The Cotton Club - Anke Angel
De start van The Boogie Lady Anke Angel was wat moeizaam door gedoe met een piano die er nog niet was. De 48-jarige Anke speelt al vanaf haar 3e jaar piano maar brak in 2004 pas echt door toen de Amerikaanse pianolegende Little Willie Littlefield haar onder zijn hoede nam. Het is te makkelijk om haar gelijk de vrouwlijke Rob Hoeke te noemen want Anke beheerst behalve de boogie-woogie ook andere stijlen zoals New Orleans soul, jazz, lounge en zelfs klassiek. Haar concerten zijn puur en ontwapenend maar ook intelligent en grappig. Anke en haar musici zongen o.a. driestemmige rythm and blues songs en brachten een ode aan Oscar Peterson. Een swingend en humorvol optreden, uitermate geschikt voor de opgepimpte Noviteit kelder, deze knusse Cotton Club. Helaas moesten we ook dit optreden vroegtijdig verlaten om een glimp van de andere artiesten op te kunnen vangen.
The Chapel - The Booze Brothers (Swe)
De Zweedse Booze Brothers spelen in de stijl van ZZ Top en the Rolling Stones en zijn sterk beïnvloed door de blues van Stevie Ray Vaughan, B.B. King en meer oude blues legendes. Helaas was van de driving-and-sweaty-rock-beat waar de band bekend om staat in Scandinavië in de kapel van de Noviteit weinig te merken. Ja, de band speelde gedisciplineerd en ja de band speelde bijna foutloos. Maar de scherpe kantjes die hun voorbeelden Billy Gibons in de gitaarrock en Keith Richards/Ron Wood in hun filthy rock ‘n roll gitaarspel weten te leggen wisten gitaristen Kenneth Svensson en Patric Carlzohn niet uit hun Gibson Les Paul danwel Fender te toveren. Een niets aan de hand mainstream rock show. De uitgelezen gelegenheid om eens lekker bij te praten met oude bekende aan het barretje achterin de kerk van het oude klooster. Wat we dan ook gedaan hebben.
The Chapel - Bood Sweat & Kiers
De band van tenor saxofonist en bandleider Wouter Kiers is zo’n band die ik helaas totaal ben misgelopen. Het valt vanwege het overlappende tijdschema niet mee om tijdens een festival alle bands te zien. Kiers tourde jarenlang met vele bands (o.a. met Hans Dulfer door Japan) en speelde diverse stijlen. In 2005 formeerde hij deze band met muzikanten die hij in de loop der jaren heeft ontmoet. We zullen het met de foto’s moeten doen.
The Juke Joint - The Blue Vibes
Ook de Belgisch-Nederlandse band The Blues Vibes zijn we misgelopen. De band rondom zanger-bluesharpist Wim Degeest is geworteld in de muziek die vanaf de jaren ’50 gemaakt werd van Memphis tot Chicago, met als grote voorbeelden Howling Wolf en Buddy Guy. Geen muziek om onberoerd bij stil te blijven staan. Volgende keer swingen we ook mee.
The Juke Joint - Big Bo
Big Bo (niet te verwarren met de bisexueel van www.bigbo.nl is zo’n jongen die een goede opvoeding heeft genoten. Zijn ouders waren fanatieke liefhebbers van het blues genre en als Little Bo een plaat hoort van John Lee Hooker is hij op slag verkocht. Hij speelt solo emotionele acoustische blues, ragtime en deltablues en begeleidt zichzelf op akoestische 6 & 12 string gitaar, steel en wood dobro, mondharmonica en footstomp. Mooi om te zien en horen dat hedendaagse blues troubadours nog geïnspireerd kunnen raken door Robert Johnson, Brownie McGhee en Lightnin’ Hopkins. Bo heeft dan ook recht van spreken want hij heeft al honderden cluboptredens en streetperformances met rauwe songs die tot op het bot gaan op zijn naam staan. Muziek die in een informeel establishement als de low-down Juke Joint thuis hoort.
The Mainstage - Big Dave & The Backbones
Op naar het hoofdpodium, waar over het algemeen de gevorderde bands optreden. Een bluesfestival zónder blues-harpist is géén bluesfestival, dus gelukkig had de B.A.Z. organistie de Belg Big Dave weten te strikken. Big Dave bekend van de The Dizzy Dave Band en The Electric Kings speelde nu met The Backbones. Het vriendengezelschap van bassist ‘Lord’ Julius van Brakel, die zijn elektrische bas op een zo’n aparte wijze (rechtop) bespeeld. Dave & the Bones klinken lekker recht voor zijn raap, blues zoals blues hoort te zijn, een mix van swing, jump en vette Chicago-blues. De 40-jarige Dave speelt ook al vanaf zijn 14e jaar mondharmonica en is liefhebber van de old-school blues. Hij blaast een fat-toned straightforward harp, zoals dat in het jargon heet. Oftewel, hij kent de trukendoos van de bluesharp en blaast de mooiste deuntjes uit zijn smoelschuivert. Zijn gestoorde motorische bewegingen zorgden daarbij voor - met name tijdens de Bo Diddley beat - een vermakelijk kijkspel. Wat mij betreft mag dit in het vervolg als de Big Dave Shuffle doorgaan. Het optreden kon in ieder geval op veel bijval van het publiek rekenen.
The Mainstage - Jimmy Bowskill (Can.)
Het Canadese houthakkertje Jimmy Bowskill wist met zijn spierballen bluesrock eveneens de Mainstage op zijn kop te zetten. Twee jaar geleden speelde het trio nog (met een andere bassist) in de kelder maar ze hebben zich dus letterlijk opgewerkt. En ook internationaal timmert de kleine power rock gitarist aardig aan de weg. Volgens de voormalige zanger van Free en Bad Company Paul Rogers met wie Jimmy onlangs optrad is hij de spitting image van Paul Kossoff [voormalig Free-gitarist]. Met de ritmesectie Wayne Deadder op bas en Dan Neill op drums klinkt de nog pas 19-jarige Jimmy weer een stuk volvassener dan destijds. De Canadees is een virtuoos en zou wel eens hetzelfde muzikale pad kunnen gaan bewandelen dat Joe Bonamassa in korte tijd heeft afgelegd. De eigen composities met als uitschieter Diamond Ring klinken veelbelovend. Het derde nummer een ballad van ruim acht minuten bevatte een fantastische gitaarsolo vol overgave en passie met wapperende haren gespeeld. Ook hier een Peter Green nummer Rattlesnake Shake met wederom een mooie solo en ook de beste gitarist aller tijden Jimi Hendrix werd vereerd. Verder een nipje reggae en bluegrass om af en toe wat gas terug te nemen. Aan het einde van de set nadat Bowskill van gitaar had gewisseld verzande de ster in wording een beetje teveel in nutteloos gepiel met overbodig vervomings- en effectapparatuur, tremolo, fuzz… Persoonlijk hoor ik liever de rattlesnake shake blues-rock uit zijn Gibson gieren. Man, do the shake. Yes, and jerk away the blues!
The Mainstage - Kozmic Blue (D.)
De headliner (mag je daarvan spreken op een bluesfestival met zo’n hoog niveau aan artiesten?) was de Duitse Janis Joplin. De Schotse Maggie McInthun groeide op in Duitsland en mag met recht een wereldwijf genoemd worden. Maar dan in de donkere zin van het woord. Leven in een woonwagenkamp, optrekken met motorbendes, weduwe, alleenstaande moeder en het leven lijden van een junk… dan heb je het recht om de blues te zingen! Maggie kreunt, krijst en schreeuwt haar emoties eruit. Maar ze speelt ook prachtig dwarsfluit en mondharmonica. Eerlijk en ja… heerlijk, voor te toehoorder. Een solide begeleidingsband met louter Duitse muzikanten ondersteunt haar trouw en passioneel. De blues is haar drang tot overleven en dit kan ze met Kozmic Blue nu eindelijk te gelden maken. Sinds de band in 1997 werd opgericht zijn er vijf cd’s en een dvd uitgebracht, waarvan in totaal al meer dan 50.000 exemplaren zijn verkocht. Dit alles bereikt door avond aan avond te spelen in het blues club circuit met af een toe een tv- of festival performance. En ze verdient het! Janis Joplin glimlacht nog maar eens in haar graf. ‘Cause the blues lives on!
zijn een welkome aanvulling op de hedendaagse Flavium sound. Oudgediende Bagchus en freelancer Groen vormden een strakke ritme sectie. De drumsolo - iets wat je nog maar zelden hoort tijdens een bluesoptreden - mocht er dan ook zijn. We kregen een avond lang een bonte mengeling van muzikale blues nootjes aangeboden. Geen krasje te bespeuren. En de vele echte bluesliefhebbers die de viering van de 9e verjaardag van stichting Blues Aan Zee kwamen opluisteren wisten hiervan weer volop te genieten. En ja, na afloop toch nog even Jos aan zijn bluesje getrokken; hij kon zich van het vorige gesprek niets meer herinneren maar nam onze complimenten dankbaar in ontvangst. Want het optreden had ons ontroerd, omdat de mooiste dimensie van weemoed nou eenmaal ontroering is. En oh ja, aan die nieuwe krasvrije cd wordt door de krasse knarren nog steeds gewerkt. Maar ach, live optreden in het nachtleven is toch zó veel leuker: I wanna tell you the night life, it ain’t no good life people, but it’s my life!
